Sztandar Biblijny nr 299 – 2021 – str. 3

      Ojciec pociąga do Syna – do „usprawiedliwienia przez wiarę w Jego krew” – tych, którzy miłują sprawiedliwość oraz nienawidzą nieprawość i szukają Boga. Pociąga ich w taki sposób, aby mogli go znaleźć. Niektórzy z naśladowców Pana, zostali do Niego pociągnięci przez Ojca przed śmiercią Pana Jezusa na Kalwarii, a inni byli pociągani przez cały Wiek Ewangelii, jak Apostoł oświadcza: „[…] ilu ich Pan, Bóg nasz, powoła” (Dz. 2:39, BW). Zauważmy ponownie związane z tym słowa naszego Pana: „Żaden do mnie przyjść nie może, jeźli go Ojciec mój, który mię posłał, nie pociągnie […]” (Jana 6:44). Jest w tym wyjątkowość – nie przyszedł jeszcze wspomniany w Księdze Objawienia czas, kiedy woda życia popłynie darmo i każdy, kto będzie chciał, przyjdzie (Obj. 22:17). Ten wspaniały czas należy do Tysiącletniego Królestwa, a nie do obecnego okresu, który jest poświęcony wyborowi tych, których Ojciec obecnie zaprasza, pociąga. Dopóki nie rozpocznie się Tysiącletnie Pośredniczące Panowanie Chrystusa, istnieje elitarność w dziele powołania rozszerzonego Wieku Ewangelii!

————-
w ramce

Wspaniała przyszłość Pokój

„Oto król będzie królował w sprawiedliwości, a książęta w sądzie panować będą”. Izaj. 32:1
————–

POCIĄGANIE WSZYSTKICH LUDZI NALEŻY JESZCZE DO PRZYSZŁOŚCI

      By dokonać pewnego porównania, zróbmy teraz dygresję. Pismo Święte zapewnia nas, że w obecnym czasie Jezus nie pociąga wszystkich ludzi. Przeciwnie, Jezus wskazał, że w obecnym wieku Ojciec dokonuje całego dzieła pociągania, jak jest to powiedziane w Jana 6:44. Fakt, że Jezus nie pociąga wszystkich do siebie w obecnym czasie, jest oczywisty, gdy dostrzegamy, jak wielu jest ludzi w świecie, którzy nigdy nie słyszeli o imieniu Jezus, a jeszcze mniej ludzi odczuło korzystną inspirację, by podążać w Jego kierunku. Pociąganie przez Syna nie rozpocznie się, dopóki pociąganie przez Ojca nie dokona swego zamierzonego celu. Tym celem jest wybranie z ludzkości ludu dla Jego imienia. Kiedy dzieło wybierania wiernych obecnego wieku zostanie ukończone, wówczas nastanie właściwy czas na „pociągnięcie wszystkich ludzi” – reszty ludzkości – do Syna. I tak jak Ojciec pociąga wiernych podczas tego wieku, tak

      Syn i Jego Kościół połączony z Nim w tym dziele będzie pociągał wszystkich ludzi w następnym wieku podczas Jego nadchodzącego Królestwa – Jego Pośredniczącego Panowania (Izaj. 32:1; Dz. 3:21, 22; 2Tym. 2:12).

      W czasie zbliżającego się Wieku Tysiąclecia ludzkość, w miarę jak będzie dochodzić do zgodności z Boskimi zarządzeniami, coraz bardziej będzie się przybliżać do standardu synostwa – synostwa na ludzkim poziomie. Wówczas Chrystus będzie dokonywał pociągania i pociągnie wszystkich ludzi do siebie (Jana 12:32; zob. P5, s. 414,415). Przy końcu Wieku Tysiąclecia ci, którzy całkowicie spełnią warunki, którzy w pełni dojdą do harmonii z prawami Królestwa, osiągną pełne synostwo. Wtedy otrzymają Boskiego Ducha utraconego przez Adama w tym znaczeniu, że będą w pełnej harmonii z Boskim usposobieniem sprawiedliwości, prawości i miłości. Będzie to wówczas ich własne usposobienie. Oni będą ziemskimi obrazami Boga. W pełni odzyskają stan doskonałego umysłu i moralności, Boskiego podobieństwa, które miał Adam, gdy był doskonały. Ponadto osiągną skrystalizowany w zakresie sprawiedliwości charakter, jakiego Adam nie zdołał rozwinąć. Te wszystkie wielkie błogosławieństwa świat otrzyma przez Chrystusa Jezusa, który w Piśmie Świętym jest nazywany „Ojcem wieczności” (Iz. 9:6).

BÓG JEHOWA PROWADZI SWYCH ŚWIĘTYCH

      W Ps. 31:16 Psalmista stwierdza: „W rękach twoich są czasy moje […]”. On poświęcił swoje życie Bogu – nie w taki sam sposób jak chrześcijanin, niemniej jednak w sposób tak pełny, jak to było możliwe dla kogokolwiek w jego czasach. On oddał wszystkie swoje sprawy w ręce Boga i podczas licznych oraz różnorodnych doświadczeń swego urozmaiconego życia, jego ufność w Boga Jehowę nigdy nie osłabła. Król Dawid miał silną wiarę, a wiele pięknych oraz wzruszających doświadczeń jego wiary przez wszystkie późniejsze wieki były inspiracją i błogosławieństwem dla świętych Boga. W czasie jego największych prób i utrapień – a miał ich wiele – jego ufność Bogu pozostawała mocna i niewzruszona. Tak, on był jednym z Boskich bohaterów!

      Możemy przypuszczać, że król Dawid w szczególny sposób mówił proroczo o Chrystusie, Głowie i Ciele, ponieważ „[…] święci Boży ludzie przemawiali prowadzeni przez Ducha Świętego”. Wiemy też, że ich wypowiedzi miały szczególnie na celu ostrzeżenie nas żyjących w czasie końca wieków oraz mniej lub bardziej świętych całego Wieku Ewangelii aż po obecny czas.

      Święci obecnego Wieku są szczególnie poświęconą klasą, z wyraźną wiedzą na temat celu ich poświęcenia i jest to czas, w którym dzieło klasy Chrystusa i Wielkiej Kompanii jest dokonane, a powoływanie