Sztandar Biblijny nr 297 – 2020 – str. 77

choć niekoniecznie są one nieodpowiednie, by otrzymać przyszłe zbawienie podczas Tysiącletniego Pośredniczącego Panowania Chrystusa.

      W wersetach 4, i 50. piec ognisty symbolizuje czas wielkiego ucisku, którym kończy się Rozsze­rzone Żniwo Wieku Ewangelii, w którym królestwa tego świata ustąpią miejsca Pośredniczącemu Kró­lestwu Chrystusa. To właśnie o ustanowienie tego Królestwa na Ziemi Kościół modli się od 20 stule­ci: „Przyjdź królestwo twoje; bądź wola twoja jako w niebie, tak i na ziemi” (Mat. 6:10). Cóż to będzie za Królestwo! Powierzone Jezusowi i Jego Małemu Stadku (Łuk. 12:32), ono będzie upoważnione do ustanowienia niebiańskich rządów na ziemi!

PRZYPOWIEŚĆ O OWCACH I KOZŁACH (MAT. 25:31-46, UBG)

      W tej przypowieści Jezus mówi, co nastąpi po usta­nowieniu Jego Królestwa – po wywyższeniu klasy Oblubienicy – Małżonki Baranka – współdziedzi­ców w Jego Królestwie. Sam Mistrz jasno tak stwier­dził, mówiąc: „Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swo­jej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na tronie swojej chwały” (kursywa nasza). Potem następuje opis dzieła Wieku Tysiąclecia. „I będą zgromadzone przed nim wszystkie narody […]”. To odnosi się do wszystkich ludzi. Wszyscy z wyjątkiem Kościoła, będą przed Jego wielkim bia­łym tronem sprawiedliwości, miłosierdzia i miłości (por. Obj. 20:11-15). Bóg „[…] postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedli­wości przez męża, którego na to naznaczył, upew­niając o tem wszystkich, wzbudziwszy go od umar­łych” (Dz. 17:31).

      Sześć tysięcy lat temu, Adam i cały jego ród zostali osądzeni w Edenie, a wyrokiem była śmierć (1Moj. 2:17). Z natury nikt z ludzkości nie jest god­ny wiecznego życia, ponieważ wszyscy są grzeszni­kami. We właściwym czasie Bóg posłał swego Syna, by umarł za grzech Adama, „Bo ponieważ przez człowieka [Adama] śmierć, przez człowieka [Jezusa] też powstanie umarłych. Albowiem jako w Adamie wszyscy umierają, tak i w Chrystusie wszyscy oży­wieni będą. Ale każdy w swoim rzędzie […]” (1Kor. 15:21-23).

      W pierwszym rzędzie w Chrystusie został oży­wiony Kościół – powołani ze świata, „ponownie spłodzeni” z Ducha Świętego. Oni mieli przechodzić swój sąd – swoją próbę, przez cały Wiek Ewangelii. Te szlachetne jednostki, z charakterami podobają­cymi się Bogu i godnymi przyjęcia przez Niego, są współdziedzicami („święci aniołowie”) z Jezusem w Jego Królestwie oraz w Jego dziele sądzenia świa­ta przez cały okres próby tego świata podczas Ty­siącletniego Pośredniczącego Panowania Chrystusa (1 Kor. 6:2,3). On obiecał, że wszyscy wierni zasiądą z Nim na Jego tronie (Obj. 3:21) – tronie przedstawionym w słowach naszego wersetu – przed którym, mówiąc językiem obrazowym, zostaną zgromadzeni wszyscy ludzie.

————-
w ramce

UFAJCIE BOGU, żyjcie w pobożności i świętości.

Który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. 1Tym. 2:4, BW
————–

      Ci ludzie z przypowieści przyjęli Chrystusa i pragną być na sądzie, na próbie do życia wiecznego. Królestwo Mesjasza będzie sprawować władzę i sze­rzyć wiedzę o Bogu i sprawiedliwości (1Tym. 2:4), aby zachęcać wszystkich chętnych i posłusznych, po­magać im i podnosić ich z grzechu. Następnie wszy­scy tacy będą mieli przywilej, by coraz bardziej po­wstawać z warunków grzechu i śmierci, podnosić się z niedoskonałości umysłu i ciała oraz niemoralnego postępowania do pełnego obrazu Boga na ludzkim poziomie, jaki na początku posiadał Adam.

      Doprowadzi do tego dzieło całego Wieku Tysiąc­lecia. Sprawiedliwość będzie wówczas panować, tak jak obecnie panuje grzech (2Piotra 3:13). Wówczas cały świat będzie wspaniałym miejscem w tym wiel­kim Królestwie (góra), gdzie „nie będą szkodzić ani zabijać […]” (Izaj. 11:9), gdzie przekleństwo będzie stopniowo usuwane i nie będzie już więcej smutku ani płaczu, nie będzie już bólu ani umierania (Obj. 21:1-5) i gdzie będzie panować błogosławieństwo Boga, przynoszące doskonałość. Wszyscy, którzy będą żyć podczas tego tysiąca lat, będą wielce bło­gosławieni.

PAN MOŻE CZYTAĆ SERCE

PRAWO ODPŁATY

      Teraz zajmiemy się grzechami świata. Czy będzie ka­ranie za te grzechy? Odpowiadamy, że równie spra­wiedliwe dla Boga będzie przebaczenie grzechów świata przez wzgląd na Chrystusa, tak jak sprawied­liwe było dla Niego przebaczenie grzechów jedynego prawdziwego Kościoła przez wzgląd na Chrystusa (1Jana 2:2). Bóg nie zważa na osoby i jest równie go­towy przebaczyć grzechy świata, tak jak przebaczył grzechy Kościoła, kiedy świat, pokutujący za grzech, przyjmie Chrystusa, jako swego Odkupiciela.

      To nie znaczy, że sprawiedliwość ma być igno­rowana. Przypuszczamy, że pewne kary lub odpłaty zostaną dopuszczone na świat. To z tych słabości i niedoskonałości oni stopniowo będą podnosze­ni do doskonałości, podczas tego błogosławionego tysiąca lat Chrystusowego Królestwa kiedy Szatan