wszystkim, weźcie tarczę wiary, którą będziecie mogli zgasić wszystkie ogniste pociski złego; weźcie też przyłbicę zbawienia i miecz Ducha, którym jest Słowo Boże” (Efez. 6:14-17, BW). Jedynie wtedy, jak oświadcza nasz werset, będziemy w stanie „[…] sta­wić opór w dniu złym i, dokonawszy wszystkiego, ostać się”.

      Rozumiemy, że wezwanie do „wyjścia z niego ludu mój” zostało wysłane do ostatniej klasy, która będzie częścią jedynego prawdziwego Kościoła (Obj. 18:4). Ta wierna przedtysiącletnia klasa potomstwa Abrahama – Poświęceni Obozowcy Epifanii, będzie na wieki chwalić Boga jako książęta na Ziemi – zdol­ni pomocnicy Godnych: „Upamiętnię imię twoje przez wszystkie pokolenia, dlatego ludy wysławiać cię będą po wieki wieczne” (Ps. 45:17, 18, BW; PT 1984, s. 92). Poświęceni Obozowcy Epifanii są obecnie główną klasą, którą Bóg Jehowa przygotowuje do przyszłego dzieła podczas Tysiącletniego Pośred­niczącego Panowania Chrystusa. Poświęceni Obozowcy Epifanii założyli swą zbroję i wysoko wznoszą sztandar prawdy w obronie Boskiego Słowa.

BS 2020, s. 73-74

CZAS UDZIELANIA WSZYSTKIM CHRZEŚCIJANOM PRAWDY

      SŁUŻBA Sztandaru Biblijnego (LHMM) jest ruchem Boga Jehowy używanym od wielu lat (100+) do niesienia konstruktywnej postępującej prawdy, opartej na naukach wybranego przez Boga naczynia, pastora Charlesa Taze Russella (Mat. 25:45, 46). Ten ruch ma przywilej ogłaszania wszyst­kim, którzy mają słyszące uszy oraz widzące oczy, biblijnych prawd o wielkim Boskim planie zba­wienia dla wszystkich poświęconych. Ten ruch ma przywilej do ogłaszania biblijnych prawd na temat wszystkich pięciu przedrestytucyjnych klas – Małego Stadka, Starożytnych Godnych, Wielkiej Kompanii, Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii – symbolizowanych odpowiednio przez góry Syon, Morię, Akrę, Bezethę i pagórek Ofel. Ci powołani i wierni słudzy będą w szczególny spo­sób pomagać niewybranym, kroczącym po Dro­dze Świętości. W Psalmie 72:3 czytamy: „Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość”. Bóg wywyższy te pięć przedrestytucyjnych klas w tym celu. Mówimy o nich jako o Boskich owcach Wie­ku Ewangelii oraz duchowych wybrańcach Wieku Ewangelii.

      Piąta przedrestytucyjna klasa – Poświęceni Obozowcy Epifanii, jest wielce uhonorowana przez Boga, ponieważ dowodzi ona wierności w trudnych próbach. Chociaż nie należy ona do czterech klas wybranych, jej członkowie otrzymają przywilej sta­nia się szczególnymi pomocnikami Godnych i będą bardzo zdolnymi pomocnikami dla ludzkości, gdy razem z nimi będą postępować Drogą Świętości. Ja­kiego wspaniałego Niebiańskiego Ojca mamy! Jak łaskawy On jest dla nas wszystkich! Zachowujmy samych siebie w miłości Bożej (Judy 1:21)!

      Brat Headman podał następujące myśli, odno­szące się do dzisiejszego chrześcijaństwa: „Zamiast naszego sposobu podejścia przejawiającego się w py­taniu: Ile błędu oni mają? (czemu bardzo skłonni jesteśmy się sprzeciwić), powinniśmy mówić: Ile prawdy oni faktycznie mają? A budują na prawdzie, którą rzeczywiście posiadają, nawet, jeśli z naszego punktu widzenia jest jej niewiele”. Apostoł Paweł był dobrym przykładem, jak widzimy w Dz. 17:22, 23; „ […] dostosowywał się do różnych zdol­ności i osobliwości wszelkiego rodzaju ludzi […] by ich błogosławić” (PT 1977, s. 22, kol.2). Porównaj także Dz. 23:9 skomentowane w PT 1953, s. 61.

      „Dlatego, jako oświeceni Epifanią bracia, musi­my być bardziej liberalni w naszym podejściu, niż 70 lat temu i stać się bardziej ewangeliczni w naszym sposobie podejścia. Z drugiej strony, powinniśmy być ostrożni i pamiętać, kim jesteśmy oraz pamiętać o znaczeniu nauczania brata Johnsona i prawd epifanicznych wśród nas, będących powodem naszego oddzielenia się”.

      Powinniśmy pamiętać, że od 1950 roku żyjemy w innym czasie. Mając to na uwadze, prezentuje­my pewne podstawowe myśli związane z przedsta­wianiem prawdy w obecnym czasie. Uznajemy, że wielkie i szczegółowe dzieło Paruzji i Epifanii zostało ukończone, a nasze dzieło obecnie jest dwojakie: (1) podtrzymywanie nauk niezbędnych do wzrostu Po­święconych Obozowców Epifanii do ich szczególnej służby w Tysiącletnim Pośredniczącym Panowaniu Chrystusa i (2) gromadzenie ich dla celów epifanicznych spośród wszystkich chrześcijan, nawet tych w Babilonie, gdzie znajduje się wielu quasi-wybranych (zarówno usprawiedliwionych jak i poświęco­nych) (TP 2003, s. 45).

      Zbadajmy obecnie niektóre przypowieści, któ­re pomogą nam zrozumieć, jak te wysoko cenio­ne owce, o których wspominaliśmy, będą przez Boga użyte do sprowadzania błogosławieństw Jego Królestwa dla ludzi. Cytujemy Mat. 13:34, 35 (BW), żeby przypomnieć nam jak ważne są przypowieści: „To wszystko mówił Jezus do ludu w podobień­stwach, a bez podobieństwa nic do nich nie mówił. Aby się wypełniło, co powiedziano przez proroka,