Sztandar Biblijny nr 297 – 2020 – str. 71

przekracza nasze zrozumienie. Całkowity wynik za cały rok to 22 158 000 egzemplarzy Bible Student Monthly. Do wydrukowania go zużyto około 271 ton papieru, czyli 16 pełnych ciężarówek. Kto może określić, jak wiele bastionów błędu te „bomby” mog­ły obalić? Jednak jest to jedynie mało istotny zarys tego dzieła. Najważniejszą rzeczą był wpływ tego działania na nasze własne serca. Jak bardzo się cie­szyliśmy, gdy staraliśmy się nieść poselstwo Dobrej Nowiny innym i uwalniać ich z kajdan błędu, tak jak sami zostaliśmy uwolnieni…!

      Teraz kiedy brat Russell odszedł, część dzieła związana z kazaniami zostanie zupełnie przerwa­na. Błogosławieństwo Boga spoczywa na tym dziele w sposób daleko przewyższający nasze największe oczekiwania. Pamiętamy, gdy myśleliśmy, że gdyby można było pozyskać 50 gazet, które publikowałyby jego kazania, byłoby to wspaniałym świadectwem… W pewnym czasie około 2.000 gazet publikowało kazania równocześnie, a ogólnie, ponad 4000 ga­zet publikowało cotygodniowe artykuły. Prosiliśmy o deszcz, a Bóg dał nam ulewę prawie równą powo­dzi. Jakiż to dowód Jego mocy i władzy otwierania drzwi, gdziekolwiek Mu się podoba i najlepiej służy Jego sprawie (koniec cytatu)!

PRACA Z FOTODRAMĄ

      Cytujemy dalej z R-6022: W aktywnej służbie jest 21 kopii FOTODRAMY, które są wystawiane głów­nie w niedziele, a nieliczne działają w ciągu tygo­dnia. Te 21 kopii jest obsługiwanych głównie przez zbory w większych miastach, nawet tam, gdzie DRAMA (FOTODRAMA – przyp. tłum.) była wcześniej wystawiana i odniosła sukces. Otrzymu­jemy z niektórych miejsc entuzjastyczne sprawozda­nia. Jedno z nich, z Toronto w Kanadzie, informuje nas, że w hali mogącej pomieścić 1000 osób, setki osób nie mogą wejść na pojedynczy pokaz z powo­du braku miejsc. Uczestnicy tych pokazów okazują znaczne zainteresowanie i zostawiają liczne kartki z pytaniami. FOTODRAMA była również poka­zywana na kilku dużych amerykańskich pancerni­kach i wielu okazywało znaczne zainteresowanie. Była również pokazywana żołnierzom służącym na granicy z Meksykiem i przychodzą stamtąd po­myślne sprawozdania. Mamy dwie następne kopie FOTODRAMY gotowe do użycia. Jeśli jakieś duże zbory mają taką sytuację, że mogłyby zająć się na pewien czas FOTODRAMĄ, to Towarzystwo prosi o informację o tym. Jeśli nie mają miejscowych ope­ratorów, to prawdopodobnie w krótkim czasie bę­dzie można ich zapewnić. Naszą ostatnią informacją jest, że FOTODRAMA świadczyła już około dwu­nastu milionom ludzi. Dzięki temu wiele zborów podwoiło swą liczebność, a uprzedzenie przeciwko prawdzie zostało rozwiane, czego prawdopodobnie nie można byłoby osiągnąć w inny sposób (koniec cytatu). Odsyłamy do rozszerzonego sprawozdania z pracy Pastora Russella w E9, rozdz. V.

OD GOŁĘBI DO KOMUNIKATORÓW

      Uważamy, że w nomenklaturze fachowej nie ma żadnej różnicy pomiędzy gołębicą a gołębiem. Być może wysłanie gołębia/gołębicy przez Noego było przesłaniem pierwszej informacji na dużą odległość: „Gołębica wróciła do niego pod wieczór, trzymając w dziobie zerwany świeży liść z drzewa oliwnego. I poznał Noe, że wody na ziemi opadły” (1Moj. 8:11, BW). Przesłanie wskazywało, że błogosławieństwo Boga spowodowało wegetację. Jak dano nam do zro­zumienia, kiedy Bóg widział potrzebę postępu swej prawdy, zapewnił nowy i lepszy sposób komunikacji.

      W 1832 roku Samuel F. B. Morse zainteresował się możliwością stworzenia elektrycznego telegra­fu. Morse wracał statkiem do Europy i tam spotkał Charlesa Tomasa Jacksona, naukowca, mieszkają­cego wówczas w Bostonie, który wynalazł elektro­magnes. W 1837 roku Morse niezależnie rozbudo­wał i opatentował elektryczny telegraf rejestrujący. W 1835 roku asystent Morse’a, Alfred Vail opracował urządzenie, które nazwano rejestratorem do zapisy­wania otrzymywanych wiadomości. On wytłaczał kropki i kreski na przesuwającej się papierowej taś­mie za pomocą rylca obsługiwanego przez elektro­magnes.

      Przez lata ta para naukowców walczyła o znale­zienie inwestorów aż do 1842 roku, gdy Morse zwró­cił na siebie uwagę kongresmena ze stanu Maine, Francisa Ormanda Jonathana Smitha. W grudniu tego samego roku Morse przeciągnął druty pomię­dzy dwoma pokojami komisji na Kapitolu i prze­słał wiadomości z jednego do drugiego. Popierany przez Smitha, dzięki tej prezentacji, Morse pozyskał 30.000 $ funduszu z Kongresu na skonstruowanie eksperymentalnej 61 kilometrowej linii telegrafu pomiędzy Washingtonem, D.C. a Baltimore w stanie Maryland. 24 maja 1844 roku Morse wystukał swą pierwszą, sławną obecnie wiadomość „Co Bóg uczy­nił!”. Przed tym wynalazkiem informacje musiały być wysyłane przy pomocy koni, łodzi, pociągów oraz in­nych środków transportu. Zazwyczaj przewody telegrafu były rozciągane wzdłuż linii kolejowych.

      Tomas A. Watson, jeden z pomocników Alek­sandra Grahama Bella, próbował ponownie uru­chomić nadajnik do telegrafu. Słysząc dźwięk, Bell zrozumiał, że potrafł rozwiązać problem przesyłania ludzkiego głosu przez przewody. Najpierw wymyślił jak przesłać prąd prosty i 7 maja 1876 r. otrzymał pa­tent na ten wynalazek. Wynalezienie telefonu miało wielki wpływ na społeczeństwo i rozszerzyło ideę komunikacji. Istotą działania telefonu jest natych­miastowe łączenie z innymi ludźmi znajdującymi się w bardzo oddalonych od siebie miejscach na całym świecie. Łączenie się na odległość nigdy nie było łatwiejsze.