Sztandar Biblijny nr 296 – 2020 – str. 53

Jesteśmy świadkami upadku znaczenia tej zasady na prawie każdym poziomie naszej społecznej struktury, zarówno w krajach zachodnich, jak i w innych.

Dobrze jednak jest dostrzegać, że impuls współczującego miłosierdzia jest wśród nas nadal obecny w znaczącym stopniu. Było to szczególnie widoczne w Stanach Zjednoczonych po ataku na ten kraj 11 września 2001 roku, kiedy nastąpił zalew sympatii i pomocy od obywateli tego kraju, jak i z zagranicy. A działalność charytatywna i zainteresowanie bliźnim są codziennie świadczone przez agencje pomocy na całym świecie. Jest to dowód Boskiego usposobienia w ludzkości (czy jest uznawane za takie, czy nie) i jest niemym świadectwem pierwotnego przymierza społeczności, które Bóg miał z Adamem i Ewą w Edenie. Ten obraz Boga w człowieku nigdy nie zostanie całkowicie zatarty.

BÓG PRZYMIERZY

Oczywiste jest, że Bóg zawsze jest wyższy w każdej umowie przymierza. W odróżnieniu jednak od wielu umów przymierzy zawieranych obecnie -pełnych prawniczej terminologii i często skonstruowanych tak, by nierówno chronić interesy jednej ze stron – Boskie umowy przymierzy są zamierzone, by przynieść długotrwałą korzyść innym. Boska pokora przejawia się w Jego gotowości do poddania siebie samego swym własnym zasadom. Można powiedzieć, że Bóg raczy zapewnić swoim poddanym (wszystkim innym istotom) gwarancję swej niezawodności. Klasyczny przykład tego znajdujemy w 1Moj. 22:15-18. Dając Abrahamowi obietnicę, że jego potomstwo będzie źródłem błogosławieństw dla świata, Bóg następnie zabezpieczył tę obietnicę swą przysięgą. Tak jak Apostoł Paweł oświadcza w Żyd. 6:13, 14: ponieważ Bóg nie mógł przysiąc przez nikogo większego, przysiągł przez samego siebie, tak Bóg oparł wypełnienie obietnicy Przymierza Abrahamowego na swej własnej prawości, która jest niepodważalna.

Bóg ma upodobanie, by postępować ze swym ludem za pomocą przymierzy. Jak już wcześniej wykazaliśmy, ogólnie są dwa rodzaje przymierzy: warunkowe i bezwarunkowe. Przymierze warunkowe zazwyczaj ma charakter dwustronny, co znaczy, że są przynajmniej dwie strony, które zgadzają się wykonać pewne rzeczy, aby utrzymać związek przymierza. Przymierze bezwarunkowe ogólnie jest jednostronne, czyli jedna strona zobowiązuje się obdarzyć kogoś korzyścią bez wstępnych warunków. Przymierze jednostronne jest często określane w Biblii jako obietnica.

Bóg przymierzy działa przez pięć szczególnych biblijnych przymierzy obejmujących okres od stworzenia Adama do końca Tysiąclecia. (1) Przymierze Adamowe – umowa pomiędzy Adamem i jego Stwórcą, której zerwanie sprowadziło śmierć na Adama i jego ród; (2) Przymierze Tęczy – określane jako Przymierze Noego lub Noachickie, jest to obietnica dana przez Boga Noemu, jego rodzinie i wszystkim stworzeniom na Ziemi, że Bóg nigdy więcej nie zaleje Ziemi potopem; (3) Przymierze Abrahamowe – obietnica złożona Abrahamowi, że – szczególnie przez Sarę – jego potomstwo będzie błogosławić cały świat; (4) Przymierze Zakonu (lub Mojżeszowe) porozumienie pomiędzy Bogiem Jehową i Jego wybranym ludem – Izraelem, że w zamian za doskonałe posłuszeństwo Jego prawom, Bóg da im życie wieczne i (5) Nowe Przymierze – przyszły tysiącletni odpowiednik Przymierza Zakonu, pod którym zmartwychwstała ludzkość (niewybrani) zostanie doprowadzona do wiecznego życia pod warunkiem wiernego przestrzegania obowiązujących wówczas praw Królestwa Bożego.

PRZYMIERZE ADAMOWE – DWUSTRONNE

Doskonałemu stworzeniu, Adamowi, Bóg powiedział, że może spożywać owoce z drzew życia i przedłużać swą szczęśliwą egzystencję na wieki. Natomiast otrzymał on także ostrzeżenie, że jeśli zje owoc z drzewa poznania, umrze (1Moj. 2:16, 17).

————-
w ramce

ŻYCIE – I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: „Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść, ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść.

ŚMIERĆ – Bo gdy tylko zjeszz niego, na pewno, u mrzesz”.

1Moj. 2:16, 17;.BW.
————–

Nie było żadnego spisanego przymierza pomiędzy Bogiem i Adamem – raczej było ono zasugerowane. Adam został stworzony na obraz i podobieństwo Boże jako doskonała istota. Ojciec Adam, stworzony na obraz Boga na ludzkim poziomie, miał wszystkie prawa, które należały do doskonałego człowieczeństwa. Jako prawa do życia, Bóg udzielił mu przywileju doskonałej egzystencji tak długo, jak długo pozostanie w harmonii ze sprawiedliwością. Bóg udzielił także Adamowi, jako praw życiowych, przywileju posiadania doskonałego ciała z doskonałym życiem, przywileju spłodzenia potomstwa obdarzonego doskonałym życiem, przywileju doskonałych warunków klimatycznych, zdrowia, żywności, domu, powietrza itp. Tak długo, jak Adam zachowywał swą część przymierza, Bóg przedłużał udzielanie mu wszystkich praw, jakimi został obdarowany przy stworzeniu.