Sztandar Biblijny nr 295 – 2020 – str. 36

do domu Izraela ani do ziemi palestyńskiej, ponieważ cała władza należy do Niego.

OJCIEC WYŻSZY NIŻ SYN

Oczywiście nie jest myślą Apostoła, że Ojciec uczynił Pana Jezusa wyższym od siebie. Stale powinniśmy pamiętać oświadczenie Apostoła z 1Kor. 15:27 (BW), gdzie po wskazaniu, że Ojciec poddał wszystkie rzeczy Synowi, dodaje: „[…] rozumie się [nie trzeba o tym mówić], że oprócz tego [Boga Jehowy], który mu [Jezusowi] wszystko poddał”. Zatem wyciągając właściwą myśl z naszego wersetu, wciąż powinniśmy pamiętać, że Bóg jest pierwszy i że nasz Pan Jezus jest pierwszy jako Głowa Kościoła, ponieważ Bóg udzielił Jemu tego pierwszeństwa.

Uznając pełną władzę i zwierzchnictwo Jezusa nad Kościołem, honorujemy Tego, który Go postanowił na tym miejscu i zachowujemy Boga na pierwszym miejscu. Jak nasz Pan Jezus oświadcza: „Aby wszyscy czcili Syna, jak czczą Ojca […]” (Jana 5:23, BW). Ludzie nie powinni mylić tych dwóch osób, lecz powinni czcić i szanować oraz być posłuszni zarówno Ojcu jak i Synowi, ponieważ Syn nie usiłuje czynić swej własnej woli, lecz wolę Ojca, który Go posłał i który wywyższył Go do stanowiska dominacji nad całym Boskim stworzeniem. Apostoł wyjaśnia ten związek w pełni i z naciskiem, kiedy oświadcza, że: głową kobiety jest mężczyzna, głową mężczyzny jest Chrystus, a głową Chrystusa jest Bóg Jehowa (1Kor. 11:3).

————-
w ramce

Rozważmy przykład Jezusa: gdy był pytany, wskazywał na swego Ojca, „Bo Ojciec nikogo nie sądzi, lecz wszystek sąd dał Synowi, aby wszyscy czcili Syna, tak jako czczą Ojca; kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, który go posłał”. Jana 5:22, 23
————–

Chociaż cieszymy się z liberalnych rządów i uważamy powszechne rządy za najbardziej pożądane w obecnych warunkach, niemniej jednak uznajemy, że jest tak tylko dlatego, że obecne warunki są złe. Ze względu na to, że małostkowa zazdrość jest prawem panującym wśród ludzi, to można mieć nadzieję, że samolubne interesy i instynkty mas są bezpieczniejsze dla całej populacji, niż samolubne instynkty pojedynczej jednostki czy klasy. Chociaż cieszymy się demokracją i dobrodziejstwami, które z niej wynikają, to wciąż modlimy się o chwalebne Królestwo, które Bóg obiecał, w którym jedynie Jego wola będzie prawem, a Jego przedstawiciel będzie Królem nad całą ziemią.

TO SAMO PRAWO PANOWAŁO NAD KOŚCIOŁEM

Wśród ludu Bożego podczas Wieku Ewangelii Boskie prawo lub teokracja, do pewnego stopnia, była już ustanowiona. Nie mamy na myśli ludzkich instytucji zwanych kościołami, lecz Kościół, którego „[…] imiona są zapisane w niebie” i w którym przywództwo i członkostwo były kierowane przez Pana Jezusa – ustanowioną Głowę Kościoła. Rozumiemy, że powołanie do tych wybranych jest obecnie zakończone, jednak ta sama zasada stosuje się do obecnego powoływania do Poświęconych Obozowców Epifanii, których imiona są zapisane w księdze życia.

Wierzymy, że jeśli chodzi o systemy religijne, to z powodu wad ludzkości oraz faktu, że nawet najlepsi ludzie są bardziej lub mniej skażeni przez samolubne impulsy, despotyczne formy rządów kościoła są bardzo złe. Demokratyczne formy rządów kościelnych są proporcjonalnie mniejszym złem, tak jest także w przypadku rządów cywilnych. Tutaj właśnie dostrzegamy, że Pańskie zarządzenie dla Jego Kościoła, miało być – jak można to ująć – połączeniem tych dwóch form rządu. (1) Kościół jest demokratyczny w tym, że wybór starszych ma być dokonywany przez zgromadzenie oraz (2) jest teokratyczny w tym znaczeniu, że poszczególni członkowie nie mają przejawiać swych własnych upodobań w związku z wyborem (głosowaniem), lecz mają wykorzystać swe najlepsze zdolności rozumowania, by upewnić się, jaka jest wola Pana – ich Głowy, w tej kwestii. Przez swe głosy mają wyrażać – na tyle, na ile są w stanie – nie swą własną wolę, lecz wolę Pana.

Jest to najbardziej harmonijne, proste i dobroczynne zarządzenie, jakie można sobie wyobrazić w obecnych warunkach. Każda jednostka, czyli cząstka Kościoła – każdy członek w „ciele” Chrystusa – miał mówić w swym własnym sercu: „Bóg pierwszy”. Boskie ustanowienie Chrystusa Biskupem, czyli Pasterzem nad Jego trzodą, spowodowało, że On i Jego wola byli na pierwszym miejscu w ich myślach, sercach, słowach i czynach. W obecnym czasie w takim stopniu, w jakim rozpoznajemy Pańską wolę, musimy postępować według tej samej zasady.

Na tyle, na ile możemy zrozumieć Jego Słowo, powinniśmy mówić zgodnie z tym Słowem i w naszym wyborze starszych powinna panować Boska wola, a nie nasza własna. W Kościele i we wszystkich związanych z nim kwestiach i sprawach, miała panować zasada, że Bóg pierwszy, a Chrystus – Jego przedstawiciel przed wszystkimi innymi odpowiednio do tego, jak każdy członek wzrastał w łasce i wiedzy o Boskiej woli. Bóg przez swych wiernych ustanowił w Kościele różnych członków, według swego upodobania (1Kor. 12:18). Podczas Rozszerzonego