Sztandar Biblijny nr 295 – 2020 – str. 35

ludzi okazało się złe, ostatecznie powinno okazać się najlepsze?

      Odpowiadamy, że różnica tkwi w tym, że wszy­scy ludzie są upadli oraz niedoskonali i w większym lub mniejszym stopniu znajdują się pod panowa­niem grzechu i samolubstwa. Co więcej, wszyscy mają niedoskonałą wiedzę i osąd, nawet jeśli ich ser­ca w pełni skłaniają się ku sprawiedliwości. Przeciw­nie do tego, Wszechmogący jest doskonały w swych atrybutach i w swej wiedzy, a prawo Jego istoty, jak również prawo Jego królestwa – przeciwne samolubstwu – to prawo miłości. Naprawdę niebezpiecznie jest być w pełni poddanym władzy jakiejkolwiek upadłej, niedoskonałej, choć dobrze usposobionej istoty. Jednak życie pod kierownictwem i panowa­niem doskonałej istoty, posiadającej pełnię wiedzy, mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy, jest rze­czą najbardziej pożądaną.

      Sytuacja jest następująca: Jehowa – nasz Bóg jest dyktatorem, Jego prawa są doskonałe, sprawiedliwe i dobre, a wszystkie z Jego stworzeń poddane tym prawom, są błogosławione. W tych warunkach auto­kratyczny, teokratyczny rząd, który obecnie obowią­zuje w niebie, jest najbardziej pożądany ze wszyst­kich. Jak sugeruje nasz Pan Jezus, modlimy się, aby ten sam rząd nastał na ziemi, mówiąc: „Przyjdź Kró­lestwo Twoje, bądź wola twoja jako w niebie, tak i na ziemi”.

      Chociaż nasz Stwórca – Bóg Jehowa nie jest wy­bierany na swoje stanowisko i nie sprawuje władzy za zgodą swych stworzeń, jednak wszystkie Jego stworzenia, które są w zgodzie z zasadami sprawied­liwości, cieszą się, że mogą uznawać Go za swego Króla i Pana – swego dyktatora. Posłuszeństwo każdemu Jego życzeniu jest dla nich przyjemnoś­cią. Jako dyktator On postanowił Jezusa Chrystusa – „Głową ciała, Kościoła”. Ta kwestia nie była kon­sultowana z Kościołem. Wszechmogący przystępuje do realizacji swych własnych planów, a ci, którzy nie podporządkowują się tym planom, nie będą mogli dostąpić zaoferowanych błogosławieństw.

BÓG WYWYŻSZYŁ NASZEGO PANA

      Kiedy nadszedł czas, by Faraon przedstawił nowe­go gubernatora, czyli premiera (Józefa) swego kró­lestwa ludowi, on najpierw zapewnił Józefowi od­powiedni strój, by podkreślić jego rangę. Następnie dał mu państwowy rydwan, a po trzecie podczas defilady Józef miał być eskortowany w obecności ludu przez heroldów, którzy mieli ogłaszać jego stanowisko i wzywać lud do oddania mu pokłonu -do uznania go za przedstawiciela króla. Jak bardzo przypomina nam to słowa Apostoła odnoszące się do naszego Pana Jezusa i Jego największego wywyż­szenia, po tym, gdy skończyły się Jego próby.

      Podobnie wszechmogący Bóg nie pytał aniołów, czy oni przyjmują czy nie, uwielbionego Jezusa za swego Pana: On autokratycznie wywyższył naszego Pana Jezusa ze względu na Jego bezgraniczne pos­łuszeństwo aż do śmierci, nawet śmierci na krzyżu, jak Apostoł oświadcza: „Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest po­nad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano […] i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Filip. 2:9-11, BW).

      Podobnie wersety, będące kontekstem nasze­go głównego tekstu, poświadczają, że w swym przedludzkim stanie, nasz Pan Jezus od początku był głową, najwyższym ze wszystkich Ojcowskich stworzeń, dzieł i zarządzeń. „Przez niego bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy tro­ny, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje dzięki niemu” (Kol. 1:16, 17, UBG). To zgadza się również z oświadczeniem z Ew. św. Jana (1:1, tłumaczenie dosłowne): „Na początku był Logos, a Logos był z Bogiem, a Logos był bogiem: ten sam był na po­czątku u Boga. Wszystkie rzeczy były stworzone przez niego; a bez niego nic nie zostało uczynione z tego, co zostało stworzone”.

————-
w ramce

CHRYSTUS PONAD WSZYSTKIM

„W którym mamy odkupienie, odpuszczenie grzechów”. KOL. 1:14, BW
————–

      Z tego wynika, że Niebiański Ojciec sprawuje swój autokratyczny rząd od początku, wybierając swego jednorodzonego Syna na swego przedstawi­ciela w całym dziele stworzenia. Następnie wygląda na to, że temu pierworodnemu Synowi, jako pierw­szemu, została zaoferowana jako przywilej możli­wość stania się Odkupicielem człowieka. Wszech­mogący Bóg autokratycznie zamierzył, że kwestia odkupienia człowieka powinna nie tylko dowieść Jego Sprawiedliwości i Miłości, Jego Mądrości i Mocy w stosunku do ludzkości, lecz dodatkowo powinna być próbą, manifestacją lojalności Jego Pierworodnego. Taka w pełni dowiedziona lojal­ność stałaby się odpowiednią przyczyną do jeszcze większego awansu Jego Pierworodnego Syna – do Boskiej natury, „chwały, czci i nieśmiertelności” -dowodząc, że jest godny, by we wszystkich rzeczach był pierwszy. Władza Chrystusa nie jest ograniczona