Sztandar Biblijny nr 294 – 2020 – str. 30

postępowaniu pan Brown, lub pan i pani Jones czy państwo Smith. Takie porównywanie siebie w stosunku do innych o tej samej reputacji czy stanowisku i ocena swego postępowania przez pryzmat pos­tępowania innych, których się poważa, wydaje się jedynym standardem, według którego kroczy świat. Świat nie dostrzega wyraźnie zasad prawo­ści, sprawiedliwości, prawdy i miłości.

————-
w ramce

      2Kor. 4:6, BW Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym.
————–

      Jednak kiedy następuje prawdziwe nawrócenie do Boga, kiedy oczy zrozumienia zostają otwar­te, nowe wzorce pojawiają się przed takimi ocza­mi. Taka osoba słyszy słowa Mistrza mówiącego: „Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz nie­bieski doskonały jest” i „[…] Bądźcie naśladow­cami moimi” oraz „Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode mnie […]”. Niektórzy patrzą, ze­zując – usiłują służyć dwom panom i postępować według dwóch standardów: by podobać się Panu, a także, by postępować zgodnie z ziemskimi stan­dardami jak wcześniej. Okazuje się jednak, że jest to bardzo niezadowalający tor postępowania, jaki nie zyskuje ani Boskiej aprobaty, ani aprobaty światowych przyjaciół. Ci, którzy mają „zdrowe oko” – jeden cel, postępują przeciwnie. „Muszę być wierny memu Panu, który kupił mnie swą krwią”.

      Ci zezujący wkrótce przekonają się, że świat jest w ciemności oraz że postępowanie ze światem według jego standardów znaczyłoby brak postę­pu z łaski w łaskę, z wiedzy w wiedzę i z chwały w chwałę pod kierunkiem Mistrza, który pouczył nas, abyśmy chodzili Jego śladami. Ci o „zdro­wym oku” zupełnie uwolnili się od standardów świata, które wcześniej były ich przewodnikami i zwracają się do Pana Jezusa, a czyniąc tak, mają najlepsze kierownictwo, najwyższy wzorzec, jaki można sobie wyobrazić. Zwracając się do Jezusa, naśladując Go, coraz bardziej oceniają długość i szerokość, wysokość i głębokość Boskiej miłości i sprawiedliwości. Coraz bardziej starają się zmie­niać we wszystkich swych słowach, myślach i czynach zgodnie z tym chwalebnym wzorem, który są w stanie wyraźnie widzieć dzięki ich „zdrowe­mu oku”. Jak błogosławiony jest ich stan! Poucza­ni przez przykład Pana i przez Jego słowo łaski i prawdy, codziennie wzrastają do nowości życia w podobieństwie charakteru do ich Odkupiciela i przygotowują się do Królestwa oraz do swego wzbudzenia w tym Królestwie.

PAN BĘDZIE SĄDZIŁ SWÓJ LUD

      Boskim celem nie jest jedynie powoływanie, pouczanie i prowadzenie tych o szczerym ser­cu i o dobrym wzroku, lecz także sprawdzanie i próbowanie ich. Czytamy: „[…] gdyż to Pan, wasz Bóg, wystawia was na próbę, aby poznać, czy miłujecie Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej” (5Moj. 13:4, BW). Sprawdzianem posłuszeństwa jest Boskie prawo, najwyższa miłość do Boga i absolutna sprawied­liwość wobec bliźniego – miłowanie go tak jak siebie. Ponadto, poświęceni mają Nowe Przyka­zanie miłowania się wzajemnie tak, jak umiłował ich Odkupiciel, do stopnia ofiarowania, złożenia wszystkiego na rzecz innych, dla ich dobra i by im pomóc. Jeśli ktoś wiernie wytrwa w tej próbie, to znaczy, że nie tylko osiągnął cechę doskona­łej miłości, lecz zniósł te próby i dowiódł, że jest godny życia wiecznego na Boskich warunkach. Jednak jeśli ktoś nie przetrwa tych prób, oznacza to odrzucenie go od światła. Oznacza to także, że taka osoba będzie odchodziła od światła, a rzeczy, które kiedyś były dla niej światłem, okażą się nie­jasne, natomiast sprawy ciemności staną się dla niej prawe, słuszne, właściwe.

————-
w ramce

SPRAWDZANIE CZYSTOŚCI NASZYCH SERC

„[…] Pan, wasz Bóg, wystawia was na próbę, aby poznać, czy miłujecie Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej”. 5Moj. 13:4, BW
————–

      Zatem nie powinniśmy się uskarżać z powodu utrapień i prób, o których Pan mówi, że są po­trzebne. Nie powinniśmy też domagać się, by ci, których miłujemy, zostali zachowani w świetle i ostatecznie przyjęci do Królestwa. Do nas należy raczej okazywanie naszego posłuszeństwa Panu, demonstrowanie naszej miłości do Niego z całego naszego serca, umysłu, duszy i siły, przez trwanie przy Jego zarządzeniach i wyrokach.