Sztandar Biblijny nr 293 – 2020 – str. 6

oku” zupełnie uwolnili się od standardów świata, które wcześniej były ich przewodnikami i zwraca­ją się do Pana Jezusa, a czyniąc tak, mają najlepsze kierownictwo, najwyższy wzorzec, jaki można sobie wyobrazić. Zwracając się do Jezusa, naśladując Go, coraz bardziej oceniają długość i szerokość, wyso­kość i głębokość Boskiej miłości i sprawiedliwości. Coraz bardziej starają się zmieniać we wszystkich swych słowach, myślach i czynach zgodnie z tym chwalebnym wzorem, który są w stanie wyraźnie wi­dzieć dzięki ich „zdrowemu oku”. Jak błogosławiony jest ich stan! Pouczani przez przykład Pana i przez Jego słowo łaski i prawdy, codziennie wzrastają do nowości życia w podobieństwie charakteru do ich Odkupiciela i przygotowują się do Królestwa oraz do swego wzbudzenia w tym Królestwie. Tak, cała zmartwychwstała ludzkość nauczy się, że Boski wzo­rzec jest jedynym wzorcem.

CZAS POWROTU NASZEGO PANA

      Jeśli chodzi o czas powrotu lub obecności (gr. parousia) naszego Pana, istnieje mocny biblijny dowód, że na początku ta obecność nastąpi w tajemnicy podczas społecznych niepokojów (1Tes. 5:1-4). Ogólnie mówiąc, Biblia uczy, że Królestwo Boże, którego Chrystus jest głównym reprezentantem, ma być ustanowione w siódmym tysiącletnim dniu po upadku Adama w grzech.

      Prorok Izajasz (2:2, UBG) mówi: „Stanie się w dniach ostatecznych, że góra domu Pana będzie utwierdzona na szczycie gór i wywyższona ponad pagórki; i wszystkie narody popłyną do niej”. W ję­zyku hebrajskim wyrażenie w ostateczne dni może również znaczyć w ostatnim z dni. Ostatnim z Bos­kich dni, z których każdy miał być okresem tysiąca naszych lat, będzie siódmy dzień lub siódmy tysiąc­letni okres (2Piotra 3:8). Boski system liczbowy czę­sto cechuje cyfra siedem. Wyrażenie „ostatni z dni” oznacza siódmy dzień, ostatni dzień tygodnia. Ty­dzień Boskich dni jest równy 7.000 lat naszego cza­su. Dlatego Izaj. 2:2 sugeruje, że Królestwo Boże ma być ustanowione nad całą ziemią podczas siódmego tysiącletniego dnia. Chociaż sama Ziemia może li­czyć tysiące milionów lat, wierzymy, że chronologia biblijna wykazuje, że historia człowieka liczy jedynie niewiele ponad 6.000 lat od stworzenia Adama. Przez zarządzenie dnia sabatu dla Izraela Bóg zobrazował to, że ten siódmy tysiącletni dzień jest siódmym dniem od upadku Adama w grzech oraz pierwotne­go wyroku śmierci. Pracując przez sześć dni, Izra­elici mieli święcić siódmy dzień przez odpoczynek od pracy.

      Ludzkość w grzechu i pod przekleństwem tru­dzi się i jest bardzo obciążona w ciągu sześciu antytypicznych dni (Mat. 11:28; Rzym. 8:20-22). Jest to symbolizowane przez sześć dni pracy, a każdy dzień przedstawia okres tysiąca lat. Jednak dzień odpoczynku od przekleństwa, wielki antytypiczny sabat – Tysiąclecie, nastąpi po symbolicznych dniach mozołu i trudu. Wtedy ludzkość odpocznie od grze­chu, błędu, śmierci i wynikającej z nich niedoli. Jest to ostatni z dni, siódmy tysiącletni dzień – antyty­piczny sabat, o którym mówi Izaj. 2:2-4. Ten fragment, nauczając, że Królestwo ma być ustanowione w siód­mym tysiącletnim dniu od upadku Adama, sugeruje, że powrót Chrystusa ma być w tym samym czasie; ponieważ On powraca, by ustanowić Królestwo i za­oferować restytucję dla całej ludzkości – zarówno umarłych, jak i żywych (Dz. 3:19-21; 15:14-17; Dan. 7:13, 14; Izaj. 35:1-10).

      Jako Pan sabatu i dawca odpoczynku (Łuk. 6:5; Mat. 11:28) Jezus powraca na początku wielkiego antytypicznego sabatu, by ustanowić swą władzę nad ziemią i zapoczątkować największy pokojowy proces, jakiego świat kiedykolwiek doznał. Pokój następujący po 6000 lat nieprzyjaźni pomiędzy Bo­giem i człowiekiem oraz pomiędzy człowiekiem i człowiekiem – co jest męczącym i burzliwym doś­wiadczeniem – nie może przyjść bez dalszego za­mieszania i walki, ponieważ rzucane jest wyzwanie siłom zła i są one obalane. Osiągnięcie doskonałego pokoju rzeczywiście będzie procesem, który zajmie całe 1000 lat Pośredniczącego Królestwa Chrystusa.

————-
w ramce

Wtedy bowiem nastanie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd, i nie będzie.

A gdyby nie były skrócone owe dni, nie ocalałaby żadna istota, lecz ze względu na wybranych będą skrócone owe dni. Mat. 24:21, 22
————–

      Istnienie tego wielkiego konfliktu, jaki ma miej­sce w czasie drugiego adwentu, jest powszechnie uznanym poglądem biblijnym. Jest to pośrednio stwierdzone w Dan. 12:1 z symbolicznym odniesie­niem do Jezusa jako Michała, wielkiego księcia na­rodów. A sam Jezus mówił o tym, opisując niepokoje jako bezprecedensowe i brutalne w swej końcowej fazie (Mat. 24:21).

      Siły zła są kierowane przez wielkiego przeciw­nika – Szatana, który będzie walczył o zachowa­nie swego wpływu oraz uczyni wszystko, co w jego mocy, by stawić opór nadchodzącemu Królestwu. Zatem obalenie tego uzurpatora musi być głównym celem prawowitego Dziedzica królewskiej godności na ziemi – naszego Pana Jezusa, do którego proroczo odnosi się Ps. 2:8 (BW): „Proś mnie, a dam ci na­rody w dziedzictwo i krańce świata w posiadanie”. Mówiąc symbolicznie o usunięciu Szatana – bez­prawnego administratora rządzącego obecnie na­rodami, Jezus odniósł się do niego, jako „mocarza”, który musi być związany, zanim jego sprzęty oraz