nie mogą wypełniać swego poświęcenia bez wy­rzeczenia się samolubstwa i światowości”; a w E6, s. 353, mówi o „ofiarach – uczynkach poświęcenia Starożytnych Godnych, Wielkiej Kompanii, Mło­docianych Godnych i klasy restytucyjnej”. Dlatego werset z Rzym. 12:1 nadal stosuje się do tych, któ­rzy obecnie poświęcają swe ciała jako żywe ofiary. Werset z Mat. 16:24 wskazuje, że jedynie przez wy­rzeczenie się siebie i wzięcie krzyża oraz podążanie za Mistrzem można stać się lego uczniem. Zatem to zdanie w Moim postanowieniu porannym nadal ma zastosowanie, jeśli jest używane w szerszym sensie.

      Wdzięczność jest wrażliwą reakcją na dobro­dziejstwo w każdym prawdziwie szlachetnym ser­cu. Żadna łaska nie jest słodsza czy bardziej inspi­rująca do szlachetnych czynów i wzniosłych celów. Chociaż ludzka życzliwość często w dużej mierze skłania nas do przejawiania tej łaski, to o ile bardziej skłania nas do tego stała i bezinteresowna życzliwość naszego Niebiańskiego Ojca. Jesteśmy zobowiązani Bogu za każde dobro, jakie posiadamy, a będąc Jego poświęconymi dziećmi jesteśmy także szczególnymi obiektami Jego łaski. Któż z nas nie odnajduje licz­nych oznak szczególnych opatrzności działających na naszą korzyść. Przypomnijmy sobie, jak On – Je­zus Chrystus wydobył nas „z dołu szumiącego” po­tępienia na śmierć oraz „błota lgnącego” osobistego grzechu i postawił „na skale nogi” nasze; a następnie przez swą prawdę „utwierdził kroki” nasze.

BS 2020, s. 8-11

Modlitwa na Nowy Rok

Dziękujemy Ci Panie za zupełnie nowy rok
przed nami, pamiętamy o minionym roku
i szczerze pokutujemy za wszystko,
co przeszkodziło nam, by mieszkać w Tobie.
Przebacz nam te obietnice, które złożyliśmy,
a których nigdy nie spełniliśmy i czas,
w którym zaniedbaliśmy modlitwy
i skupienia się na Twoim Słowie.
Każdego nowego dnia pomóż nam żyć tak,
jak powinniśmy; napełń nasze serca i umysły
Miłością Mądrością i Radością –
wszystkimi dobrymi rzeczami,
Daj nam siłę i odwagę, abyśmy mogli pomóc
przyjacielowi w potrzebie.
Pomóż nam Panie, abyśmy chętnie przebaczali
sobie samym oraz przebaczali innym.
Modlimy się o Twoje prowadzenie
i niech Twoje światło świeci na naszej ścieżce
w nadchodzącym roku.
Prosimy o to w Twoim imieniu. AMEN
WZRASTAJCIE W MIŁOŚCI, MĄDROŚCI I WIEDZY.

DOSKONAŁE PRAWO WOLNOŚCI

„Ale to wejrzał w doskonały zakon wolności i trwa w nim, nic jest słuchaczem, który zapomina, lecz wykonawcą; ten będzie błogosławiony w swoim działaniu”. Jak. 1:25 (BW)

      NASZ Pan lezus, mówiąc o cierpieniu narodów w czasie końca – które jest bardzo widoczne za naszych dni – dał nam również powód do ra­dości: „A gdy się to pocznie dziać, spoglądajcież a podnoście głowy wasze, przeto iż się przybliża odkupienie wasze” Łuk. 21:28. Jakie było znaczenie przesłania Jezusa? On z pewnością mówił nam, że przedśmiertne drgawki ciemiężącego reżimu Szata­na są także porodowymi bólami nowego porządku, ponieważ królestwa tego świata wkrótce staną się Królestwem naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przy­bliża się odkupienie wasze! Tak, mamy obiecaną wolność.

      Czy zatem jesteśmy niewolnikami? Czy jesteś­my poddani siłom, które ograniczają naszą wol­ność, kierują naszym myśleniem, kontrolują naszymi działaniami i ogólnie rządzą naszym życiem? Niestety, tak. Jest to smutną prawdą w stosunku do ogromnej większości ludzkiej rodziny. Nawet my, którzy mamy światło ewangelii Chrystusa, jesteśmy do pewnego stopnia skrępowani przez wady i ogra­niczenia naszego upadłego ciała, znajdującego się pod przekleństwem Adamowym. Siłą rzeczy, także jesteśmy poddani mocom, które panują w tym nie­doskonałym świecie.

      Uczestnicząc w nabożeństwie w swym rodzin­nym mieście Nazaret, Jezus czytał z Proroctwa Iza­jasza słowa, które są podane w Łuk. 4:16-19 (BW): „[…] Duch Pański nade mną, przeto namaścił mnie, abym zwiastował ubogim dobrą nowinę, posłał mnie, abym ogłosił jeńcom wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność,