Sztandar Biblijny nr 293 – 2020 – str. 11

wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

9. DOCENIAJ TO, CO INNI ROBIĄ DLA CIEBIE BĄDŹ WDZIĘCZNY

      Postanówmy sobie, że będziemy zupełnie oddawać się powierzo­nemu zadaniu i chętnie docenić to, co należy docenić, u osób, które zapewniają wsparcie i pomoc. Czy zawsze doceniamy to, co należy docenić? Czasa­mi zapominamy docenić naszych współmałżonków czy towarzyszy za to, co dla nas czynią, szczególnie wtedy, gdy przynoszą nam ulgę. Pomoc, jaką okazu­ją, może czasami wydawać się błaha lub małej war­tości, lecz bądźmy pewni, że Pan patrzy na te czyny z dużą wdzięcznością i my także powinniśmy być za nie wdzięczni.

10. SŁUŻ BOGU SWOIMI TALENTAMI, CZASEM I ZASOBAMI

      Postanówmy so­bie, że będziemy odda­wać nasze talenty, czas i pieniądze w służbie dla Boga i innych, bez oczekiwania na uznanie lub odwzajemnienie. Tak, powinniśmy postanowić, że oddamy wszystko dla Boga i Chrystusa. Przecież to jest nasz ślub poświę­cenia. Nowy rok jest wspaniałym czasem, by odno­wić nasze poświęcenie i by odnawiać je codziennie. Jest to w naszym najlepszym interesie, by nie tylko służyć Bogu i innym, gdy mamy możliwości, lecz by służyć pod sztandarem bezinteresownej miłości, nie oczekując nic w zamian. To z powodu wielkiej miło­ści Boga do nas i naszej miłości do Niego, czynimy te rzeczy (Rzym. 12:1).

      Umiłowani bracia, uczyńmy dużo dobrych pos­tanowień w związku z tym, kim chcielibyśmy być, co czynić, jak cierpieć w społeczności z naszym Panem. Przez Jego łaskę, możemy sprawić, by ten rok był najlepszym rokiem w naszym życiu – rokiem naj­większych nadziei, największych starań, a przy łasce Pana rokiem największych osiągnięć w samoofierze, w przezwyciężaniu świata i jego ducha. Postanów­my sobie, by ograniczać własne ja i pragnienia ciała, odpierając Przeciwnika, wysławiając naszego Pana i błogosławiąc Jego ludowi. Jeśli dostrzeżemy, że na każdym kroku wiernie stara­my się postępować śladami Jezusa, będziemy mieć szcze­gólny powód do radości. Jeśli jednak zauważymy, że nie­które nasze kroki zboczyły z drogi i jeśli żałujemy za to, że zeszliśmy z naszej wąskiej drogi, możemy być pewni, że Pan bardzo współczuje nam w tym trudnym położeniu i jest pełen czułej sympatii – gotowy, by przebaczyć, uleczyć i pomóc. Stajemy się silniejsi przez umacnianie naszych postanowień przed Panem, mówiąc Mu o naszych dobrych pragnieniach i intencjach w od­niesieniu do wiary związanej z przyszłością. Jaką wspaniałą możliwość mamy na początku kolejnego roku, by potwierdzić naszą lojalność i naszą ufność w Jego wierność.

CODZIENNE POSTANOWIENIE BARDZO POMOCNE

      Kończymy to rozważanie tych wskazówek pewnymi stosownych uwagami na temat korzystania z Mojego Postanowienia Porannego. Zalecamy codzienne ko­rzystanie z niego, zgodnie z otwierającym go zda­niem, jako naszą pierwszą myśl. Nie polecamy cyto­wania go z pamięci, raczej należy go powoli czytać, co pozwoli nam głęboko i uczuciowo zaangażować się w jego przesłanie. Jeśli na początku dnia umysł, serce i wola zostaną włączone w codzienne używanie tego postanowienia, okaże się to bardzo pomocne w ćwiczeniu nas w pobożności.

      Zatem wnikliwie i z uczuciem zacznijmy co­dziennie korzystać z Mojego Postanowienia Poran­nego angażując w to umysł, serce i wolę. Okaże się, że wywrze ono mocny wpływ, kierując nasze myś­li, motywy i wolę na drogi pobożności, ponieważ będzie ćwiczyć umysł, serce i wolę, kiedy są one w najlepszej formie i będzie mieć podnoszący na duchu wpływ na naszą chęć działania. Ten wpływ będzie trwalszy i bardziej owocny dla nas, niż gdy­by Moje Postanowienie Poranne było używane przy końcu dnia, gdy nasz umysł, serce i wola są bardziej lub mniej przeciążone i mniej zdolne, by korzyst­nie wpływać na naszą chęć działania, kierując ją na owocne rodzaje aktywności. Takie wnioski wyciąga­my częściowo z powiedzenia: „Poranna godzina jest wielka w swej mocy”. Po odświeżającym śnie, zdol­ności naszego umysłu, serca i woli są w najlepszym stanie i dlatego są najbardziej zdolne do owocnego ćwiczenia.

————-
w ramce

PRAWDZIWA WIARA WYMAGA UMYSŁU, SERCA I WOLI

Pouczaj umysł! Angażuj serce! Wpływaj na wolę!
————–

      Będąc poświęconymi dziećmi Bożymi, mamy przywilej korzystania z Ps. 50:5 (UBG): „Zgromadź­cie mi moich świętych, którzy zawarli ze mną przy­mierze przez ofiarę”. Tak, w istocie rzeczy, wszyscy poświęceni są uświęceni, I święci dla Boga i dlatego święci w szerszym użyciu tego określenia. Słowo świę­ci pochodzi ze słowa hagios oznaczającego: święty, odda­ny, poświęcony, mający serce rozgrzane, wzmacniającym Świętym Duchem zrozumie­nia. Brat Johnson wyjaś­nia, że „ci, którzy poświę­cili się w czasie, gdy grzech ma przewagę na świecie,