CZY MOŻEMY SIĘ CHLUBIĆ W UTRAIENIU?

„A nie tylko to, chlubimy się też z ucisków, wiedząc, że ucisk wywołuje cierpliwość, a cierpliwość doświadczenie, doświadczenie zaś nadzieje; a nadzieja nie zawodzi, bo miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany” (Rzym. 5:3-5, BW).

      W księdze Dziejów Apostolskich 14:22 (BW) mamy informację, „[…] że musimy przejść przez wiele ucisków, aby wejść do Królestwa Boże­go”. Nasz Pan Jezus mówi nam: „[…] na świecie ucisk mieć będziecie […]”, lecz podczas tego wszyst­kiego On utrzymuje nas w swym cennym pokoju (Jana 16:33; 14:27). „A po­kój Boży, który przewyż­sza wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezu­sie” (Filip. 4:7).

      Pismo Święte i doświadczenia życiowe upew­niają nas, że będziemy mieć utrapienia w naszym chrześcijańskim biegu. Naszym obowiązkiem i przy­wilejem jest upewnić się, że one nie wypływają z przyczyn pochodzących z naszego upadłego cia­ła. Możliwe, że dostajesz odpłatę za to, co zrobiłeś (Gal. 6:7,8), być może zasłużyłeś sobie na utrapienie, które otrzymujesz. Jeśli tak jest, to koniecznie poku­tuj i się zreformuj. „Albowiem oczy Pańskie otwo­rzone są na sprawiedliwych, a uszy jego ku prośbie ich; lecz oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy czy­nią złe rzeczy” (1Piotra 3:12).

      Słowo Boże mówi: „A żaden z was niech nie cierpi jako […] złoczyńca […]. Lecz jeźli cierpi jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, owszem niech chwali Boga w tej mierze” (1Piotra 4:14-16; 3:12-17). Nasz Pan daje nam wielką zachętę w Mat. 5:11, 12 (BW): „Błogosławieni jesteście, gdy wam złorzeczyć i prześladować was będą i kłamliwie mówić na was wszelkie zło ze względu na mnie Ra­dujcie i weselcie się, albowiem zapłata wasza obfita jest w niebie […]”. Zatem jeśli cierpimy z powodu Chrystusa i Jego Słowa, powinniśmy dziękować Bogu i nabierać odwagi, pamiętając słowa naszego Pana Jezusa: „Każdego więc, który mię wyzna przed ludźmi, i Ja wyznam przed Ojcem moim, który jest w niebie; ale tego, kto by się mnie zaparł przed ludźmi, i Ja się zaprę przed Ojcem moim, który jest w niebie” (Mat. 10:32, 33, BW).

      My wszyscy, będąc poświęceni Bogu, powinni­śmy z zadowoleniem przyjmować w obecnym czasie cierpienia dla prawdy i sprawiedliwości jako część naszej zapłaty, ponieważ jako poświęceni, postępujący śladami Jezusa (1Piotra 2:21) powinniśmy spodziewać się takiej właśnie zapłaty jako dowodu naszej wierności. Czy doś­wiadczasz niewielu cier­pień dla sprawy Chrystusa lub nie doświadczasz ich wcale? Czyż niecierpliwo­ścią czekasz, aż cierpienia się zakończą i czy budu­jesz swe nadzieje na fakcie, że w przeszłości cierpiałeś dla Jego spraw}’? To byłby poważny błąd. Jest to jedna z machinacji Przeciwnika, by uśpić sług Boga. Mówi on: pokój, pokój, podczas gdy jesteśmy jeszcze w kraju nieprzyjaciela. Dokonaliśmy naszego poś­więcenia na śmierć i aż do śmierci.

      Czy jako Poświęceni Epifaniczni Obozowcy mamy pokój Boży, który rządzi w naszych sercach? O tak, pokój Boży, który rządzi w naszych ser­cach (Kol. 3:15), jest żywym pokojem, który daje nam spokój serca i umysłu nawet w utrapieniu. To nie jest pokój wynikający z ospałości. „Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwi” (1Tes. 5:6, BW). Niektórzy „[…] są niestali i gdy przychodzi ucisk lub prześladowanie dla słowa, wnet się gorszą” (Mar. 4:17, BW; Gal. 5:7, 8). „Przetoż ty cierp złe, jako dobry żołnierz Jezusa Chrystusa” (2Tym. 2:3). „A ponieważ bezprawie się rozmnoży, przeto miłość wielu oziębnie. A kto wytrwa do koń­ca, ten będzie zbawiony” (Mat. 24:12, 13, BW).

      Tak, drodzy bracia, jeśli nie cierpicie dla sprawy Chrystusa, macie słuszny powód do obawy, że nie żyjecie zgodnie z waszym przymierzem poświęcenia – że nie wyznajecie Jego i Jego. Słowa przed ludźmi słowem i czynem tak, jak powinniście. Jeśli tak jest, nie zwyciężacie świata, ciała i Diabła, lecz jesteście zwyciężani i uciszani przez nich. Jeśli tak się dzie­je w waszym przypadku, to Jezus powiedział: „Kto bowiem wstydzi się mnie i słów moich przed tym cudzołożnym i grzesznym rodem, tego i Syn Czło­wieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami świętymi” (Mar. 8:38, BW).

CHODŹCIE W ŚWIETLE

      Nasz Pan powiedział nam: „[…] na świecie ucisk mieć będziecie […]” (Jana 16:33) i możemy się spodziewać, że ten ucisk przyjdzie, tak jak zawsze przychodził, głównie ze strony nominalnego kościoła,