Sztandar Biblijny nr 290 – 2019 – str. 60

Lecz ja i dom mój służyć będziemy Panu”. Dzieci Izraela przeszły przez Jordan. Mojżesz umarł i Jozue był ich przywódcą. W czasie, gdy Jozue wypowie­dział do nich słowa tego tekstu, oni nie przechodzili żadnych szczególnych trudności. On widocznie uważał za właściwe, by właśnie wtedy podjęli de­cyzję – by właśnie wtedy zde­cydowali, czy nadal chcą być wierni Bogu, czy też pozwolą się zwieść do bałwochwalstwa ludów mieszkających w Kana­anie. Jozue zwołał ich razem i wyliczył im Boskie błogosławieństwa i łaski, z których już skorzystali, a następnie wyraził się w doniosłych i szlachetnych słowach tego wersetu.

————-
w ramce

BĄDŹCIE NAŚLADOWCAMI „CHRYSTUSA PRZEZ:

1. Rozważanie Słowa Bożego;
2. Posłuszeństwo Słowu Bożemu;
3. Świadczenie o Jego Słowie innym;
4. Samoegzaminację i czujność;
5. Częste modlitwy;
6. Trwanie w Chrystusowej miłości;
7. Posłuszeństwo w waszym poświecenia
————–

      Tak i obecnie chrześcijanin, który uświadamia sobie, że Bóg błogosławił, prowadził i podtrzymywał go w przeszłości, powinien podjąć z pełnym przeko­naniem decyzję w odniesieniu do swej drogi życia. Sam akt podjęcia takiej decyzji jest wielkim błogos­ławieństwem oraz wielką pomocą w formowaniu charakteru. Za każdym razem, gdy podejmujemy mądrą decyzję w jakiejś kwestii, wzmacnia to nasz umysł i charakter oraz czyni nas bardziej przygoto­wanymi na następny sprawdzian – być może doty­czący innego tematu.

      Uznajemy fakt, że całkowite poświęcenie doko­nywane przez chrześcijanina nie pomija niczego, lecz musimy mieć pewien probierz – coś, co uzdolni umysł do szybkiego podjęcia decyzji, a tym probie­rzem powinna być Boska wola, tak aby dostrzeże­nie Jego woli stanowiło rozstrzygnięcie bez żadnej zwłoki. Poza tym powinniśmy stale odnawiać nasze poświęcenie, nasze postanowienie czynienia jedynie Boskiej woli we wszystkich rzeczach i sprawiać, że będzie to widoczne dla innych – nie jako nowy ślub, lecz jako nowe potwierdzenie ślubu poświęcenia, który już podjęliśmy jako chrześcijanie (Rzym. 12:1).

      Zastosujmy Efez. 5:1: „Bądźcież tedy naśla­dowcami Bożymi, jako dzieci miłe” jako podstawę do przeanalizowania siedmiu sposobów naślado­wania Jezusa! Czy moglibyśmy mieć lepszy spo­sób poznania, jak rozpoznać Boską wolę podczas podejmowania decyzji, niż odpowiednie poznanie Boga, by naśladować wielkie i wspaniałe przymioty Jego charakteru – szczególnie Jego mądrość, spra­wiedliwość, miłość i moc (samokontrolę i radosną wytrwałość), aby On był uwielbiany i naśladowany przez wszystkich, którzy wierzą, „[…] że On istnie­je i że nagradza tych, którzy go szukają” (Żyd. 11:6, BW), szczególnie tych, którzy przez poświęcenie stali się uczniami Chrystusa? Wydaje się, że Dawidmiał to na myśli, gdy wyraził się w pięknych słowach Ps. 8:2, BW: „Panie, władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi![…]”. Jako poświę­cone dzieci możemy wzrastać w podobieństwie charakteru Ojca i Syna, ponieważ jednym ze znaczeń słowa imię jest cha­rakter.

      Pismo Święte wiele nam mówi na temat cech charak­teru Jezusa Chrystusa, które w rzeczywistości są cechami, jakie posiada Bóg. Jezus jest obrazem charakteru Ojca (Kol. 1:15; Żyd. 1:3). Dla­tego naśladując charakter Chrystusa, w rzeczywis­tości naśladujemy charakter Boga, ponieważ On stanowi dla nas przykład Boskiego charakteru. Czy Jezus nie powiedział do swych uczniów: „[…] Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego sie­bie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Mat. 16:24, BT)? To naśladowanie Jezusa oznacza uczynienie Go naszym przykładem i podążanie za Nim.

      Po pierwsze rozważmy korzyści z naśladowania naszego Pana, rozważając Jego Słowa, myśląc tak, jak On myślał na temat Boga, ducha, Biblii, Okupu, usprawiedliwienia, uświęcenia, wyzwolenia, Królest­wa itd.

      Nasz drugi przywilej związany z naśladowaniem Jezusa polega na posłuszeństwie Boskiemu Słowu, tak jak Jezus był posłuszny dobremu Słowu Boga, przez co został uzdolniony do wypełniania woli Bo­żej w budowaniu charakteru. W ten sposób szczegól­nie rozwijał mądrość, moc, sprawiedliwość i miłość w Jego Świętym Duchu, wśród zapierania się siebie i niesienia krzyża. I w tym powinniśmy naśladować Jezusa, okazując chętne, szczere posłuszeństwo wo­bec każdej części Słowa stosującej się do nas, usiłując w motywach, myślach, słowach i czynach naślado­wać Go – czynić tak, jak On czynił!

      Nasz trzeci przywilej związany z naśladowaniem Jezusa oznacza, że to nie my powinniśmy być ob­sługiwani, lecz mamy służyć i oddawać nasze życie na rzecz Boskiego planu. To jest to, co czynił Jezus (Mat. 20:28). On świadczył o Słowie Bożym w każ­dym czasie, we wszelkich okolicznościach, dla każ­dego słuchającego ucha i każdego spragnionego ser­ca, z którym miał kontakt. On czynił to, gdy było to wygodne lub niewygodne dla Niego, łatwe czy trudne, dniem czy nocą, w stosunku do przyjaciół i do wrogów, w stosunku do młodych i starszych, bogatych i biednych, wielkich i małych.

      Nasz czwarty przywilej związany z naśladowa­niem Jezusa polega na samoegzaminacji i czujności.