Sztandar Biblijny nr 290 – 2019 – str. 57
Kończymy wymienianie tych wspaniałych obietnic pewnym bezpośrednim dowodem opieki Boga Jehowy, danym podczas rozszerzonego Żniwa Wieku Ewangelii Poświęconym Obozowcom Epifanii, jako szczególnym pomocnikom Godnych (widzialnych władców) podczas przygotowania ich do niesienia prawdy na czasie niewybranym restytucjonistom. Tak jak wejście Młodocianych Godnych na wąską drogę poświęcenia nie jest zobrazowane w żadnym z dwóch wejść do Przybytku – Drzwiach lub Bramie, tak samo jest w przypadku tych, którzy poświęcają się podczas Epifanii, po jesieni 1954 roku, czyli Poświęconych Obozowców Epifanii. Ich wejście w stan poświęcenia nie jest zobrazowane w Drzwiach do Świątnicy ani w Bramie na Dziedziniec. Oni nie są też na drodze świętej, na której będą później, ponieważ ona nie jest jeszcze otwarta. Jednakże oni również, tak jak Młodociani Godni, będą mogli przejść przez ciasną bramę przy poświęceniu i być na wąskiej drodze. Oni także poświęcają się w czasie, gdy grzech ma jeszcze przewagę, wśród wielu pokus i przeciwności i wykonują swe poświęcenie wiernie, aby ostatecznie znaleźć się w tej klasie. Ponieważ poświęcają się po pierwszym zachodzącym początku okresu Bazylei, jesienią 1954 roku, oni nie otrzymają ostatecznego dziedzictwa wśród wybranych. Jednakże Pismo Święte wskazuje, jak to pokażemy, że ci poświęceni słudzy Boga będą najwyższą klasą wśród quasi-wybranych.
Na podstawie Pisma Świętego brat Johnson wykazuje, a Biblia wyraźnie oświadcza, że tutaj przy końcu Wieku Ewangelii będzie klasa blisko spokrewniona i związana z Młodocianymi Godnymi w ich doświadczeniach, która jednak będzie mieć ostateczne dziedzictwo oddzielne od nich i od reszty wybranych.
Brat Johnson wyraźnie wskazuje, że teraz przy końcu Wieku, gdy zbliżamy się do Pośredniczącego Tysiącletniego Panowania Chrystusa, będzie klasa blisko spokrewniona i związana z Młodocianymi Godnymi (braćmi z tego samego antytypicznego pokolenia Manassesa). Członkowie tej klasy którzy bardziej niż inni będą wydawać się, jak gdyby naprawdę byli Młodocianymi Godnymi, jak by byli tymi spośród wybranych, jednak rzeczywiście nimi nie są. O ile chodzi o ich ostateczne dziedzictwo, ta klasa będzie mieć dziedzictwo po antytypicznej zachodniej stronie Jordanu, po stronie przedstawiającej quasi-wybranych i niewybranych, razem z dziewięcioma innymi antytypicznymi pokolenia mi restytucjonistów, a nie na antytypicznej wschodniej stronie Jordanu z wybranymi, antytypicznymi pokoleniami.
Poświęceni Obozowcy Epifanii są bardzo blisko stowarzyszeni i solidaryzują się z Młodocianymi Godnymi w tym życiu, we wszystkich ich doświadczeniach poświęcenia, włączając ich walkę przeciwko grzechowi, błędowi, samolubstwu i światowości. Ze względu na te doświadczenia Obozowców związane z poświęceniem w tym życiu, gdy grzech ma jeszcze przewagę, oni bardziej niż inni będą przygotowani, by znaleźć się wśród głównych pomocników Starożytnych i Młodocianych Godnych w ich tysiącletniej służbie w Królestwie (Ps. 107:21, 22; por. PT 1941, s. 50, kol. 1, na dole; E11, s. 293; E15, s. 547, na górze). Biorąc pod uwagę te rozważania, mamy wszelkie powody, by wierzyć, że Poświęceni Obozowcy Epifanii są przedstawieni przez połowę pokolenia Manassesa, która miała dziedzictwo po zachodniej stronie Jordanu. W E12, s. 187, 188, brat Johnson odnosi się do quasi-wybranych jako „piątej wybranej klasy”, ponieważ w wielu przypadkach oni są naprawdę blisko (kursywa nasza) wybranych. Jest to szczególnie prawdą o Poświęconych Obozowcach Epifanii, szczególnie tych zobrazowanych przez Królową z Saby, która przyszła, by poznać mądrość Salomona.
Czy ktoś musi obawiać się autokratycznego rządu pod kontrolą tak wspaniałych władców? Rzeczywiście możemy powiedzieć, że taki rząd będzie najbardziej pomocny, najbardziej użyteczny, jaki świat mógłby mieć – mądry, sprawiedliwy, miłujący, pomocny! (SB 1999, s.38).
BS 2019, s. 50-57-
————-
w ramce
„ Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie jest z was, dar to Boży jest”. Efez. 2:8
————–