Sztandar Biblijny nr 290 – 2019 – str. 54
korzyść ludzkości (Dz. 17:31; Łuk. 22:30; Rzym. 2:16; 1Kor. 6:2; Obj. 20:12), wezwie z więzienia śmierci, z Adamowego potępienia i nieświadomości wszystkich, prócz tych, którzy byli na próbie do życia podczas Wieku Ewangelii („abyś rzekł do więźniów: Wyjdźcie! A do tych, którzy siedzą w ciemności: Pokażcie się”; Jana 5:20-29). Oni zostaną obudzeni ze snu śmierci i wejdą pod Nowe Przymierze, każda klasa w swym właściwym porządku, rozpoczynając od Starożytnych i Młodocianych Godnych (PT 1973, s. 25-30).
W Ewangelii Jana 10:16(BW) po przemówieniu do duchowych wybrańców Wieku Ewangelii, Jego Owiec Wieku Ewangelii i ich Owczarni, Jezus mówi: „Mam i inne owce, które nie są z tej owczarni; również i te muszę przyprowadzić […]”. Jezus i Jego wierne Stadko Wieku Ewangelii, zaprowadzi wszystkich chętnych i posłusznych z ludzkości – „inne owce”, na drogę świętości do stanu ludzkiej doskonałości i zupełnej harmonii z Bogiem pod Nowym Przymierzem, które zostanie zainaugurowane na początku Pośredniczącego Panowania (Izaj. 35:8-10; Obj. 22:17). Kiedy „[…] ziemia będzie napełniona znajomością Pańską, tak jako morze wodami napełnione jest” (Izaj. 11:9); te „inne owce” wszędzie znajdą obfite „zielone pasze” i „ciche wody” Nie będzie im w ogóle brakowało wiedzy (Jer. 31:34). Obrazowo mówiąc, Bóg przez Chrystusa zaspokoi wszystkie ich potrzeby, tak jak sprawi, że trawa urośnie nawet tam, gdzie normalnie nie byłoby jej – na wydeptanych ścieżkach („drogach”) i na wierzchołkach gór („wysokich miejscach”; Izaj. 35:1, 2, E17, s. 330). Ich wieczne dziedzictwo będzie oczywiście na „nowej ziemi” (Ps. 37:9, 11, 22, 29, 34; Kaz. 1:4; Izaj. 45:18; 2Piotra 3:13).
————-
w ramce
2Piotra 3:13
————–
Werset 10: Klasie restytucyjnej zupełnie nie będzie brakowało dobrego duchowego pokarmu i odświeżenia. Nie będzie żadnego głodu słuchania prawdy, jak to ma miejsce obecnie (Am. 8:11). Raczej będą oni mieć wielką i zadowalającą obfitość prawdy na czasie (Izaj. 11:9; 25:6). Nikt nie będzie też cierpiał prześladowania ani nie będzie symbolicznie porażony przez prawdę, jeśli w tym czasie będzie wierny (Mat. 13:6, 21), ponieważ miłosierny i wierny Chrystus będzie prowadził klasę restytucyjną aż do tysiącletnich cichych wód (Ps. 107:1, 31-38; Żyd. 2:17; Obj. 22:1, 2). Po Tysiącleciu wszyscy zbawieni – wybrani i niewybrani – będą w jednej wielkiej Owczarni pod nadzorem Chrystusa, jednego wielkiego Pasterza pod zwierzchnictwem Boga Jehowy (Jana 10:16; Efez. 1:10; Kol. 1:20).
Werset 11: Jest tu podany dodatkowy, wyraźny podział pomiędzy klasą restytucyjną, wspomnianą w w. 10., a Wielką Kompanią jak również i pomiędzy innymi przedrestytucyjnymi poświęconymi klasami. Bóg uczyni wszystkie pięć przedrestytucyjnych poświęconych klas – Maluczkie Stadko, Starożytnych Godnych, Wielką Kompanię, Młodocianych Godnych i Poświęconych Obozowców Epifanii – symbolizowanych odpowiednio przez Syon, Morię, Akrę, Bezetę i Ofel – szczególnymi pomocnikami dla nie-wybranych kroczących po Drodze Świętości (por. Ps. 72:3). Podstawowe prawdy razem z dostosowaniami zawartymi w pismach brata Russella i brata Johnsona – aby pasowały do naszych obecnych potrzeb – poprowadzą pięć przedrestytucyjnych klas, niosących Boskie słowo dla niewybranych restytucjonistów.
Werset 12: Niewybrani przybędą z różnych części ziemi, by otrzymać błogosławieństwa udzielane przez Chrystusa (Izaj. 60) przy pomocy pozostałych poświęconych przedrestytucyjnych klas (por. Izaj. 2:3; Joela 2:32; Miche. 4:2; Synim odnosi się do ziemi „z daleka”, na wschód lub południe od Ziemi Świętej).
————-
w ramce
Lecz nowych niebios i nowej ziemi według obietnicy jego oczekujemy, w których sprawiedliwość mieszka. 2Piotra 3:13
————–
Werset 13, BW: Mając wspaniałą perspektywę nowych niebios i nowej ziemi (2Piotra 3:13) oraz wielkiego królestwa prawdy i sprawiedliwości w celu błogosławienia ludzkości, wierzący Wieku Ewangelii, którzy byli uczestnikami wysokiego, czyli niebiańskiego powołania (Żyd. 3:1) – powołanymi by rządzić w duchowej sferze przyszłego Królestwa, byli wzywani do radosnego ogłaszania dobrej nowiny – poselstwa ewangelii („śpiewajcie niebiosa”). Oświeceni członkowie ziemskiego społeczeństwa (1Kron. 16:23-25), również byli zachęcani do radowania się ze swego nadchodzącego restytucyjnego zbawienia. A pięć przedrestytucyjnych poświęconych klas (góry i pagórki) było szczególnie nakłanianych do udziału w wielkiej radości („rozbrzmiewajcie radością”). Wszyscy powinni sławić Boga Jehowę, ponieważ przez obietnice Jego Przymierza Potwierdzonego Przysięgą, a także w inny sposób On pociesza swój lud i okaże miłosierdzie wszystkim utrapionym. „Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan”; „[…] na wieki miłosierdzie jego” (Ps. 34:20; 106:1; 96; 98).
STAN KOŚCIOŁA WIEKU EWANGELII
Jednak podczas Wieku Ewangelii, szczególnie w okresach wielkich prób i prześladowania, klasa