Sztandar Biblijny nr 290 – 2019 – str. 53
Boga Jehowy w wypełnianiu Jego planu zbawienia i swych obietnic: „[…] wierny jest ten, który obiecał” (Żyd. 10:23; Treny 3:23). On ma upodobanie w swoim Słudze i strzeże Go, a także swych wybranych – Głowę i Ciało, których wybrał („ten, który cię wybrał” zob. ASV, Rotherham, Lesser, itd.), by błogosławić niewybraną ludzkość (Izaj. 42:1; 61:1-3; Mat. 12:18).
————-
w ramce
Tak mówi Pan: „Gdy nadejdzie czas mej łaski, wysłucham cię, w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą. A ukształtowałem cię i ustanowiłem przymierzem dla ludu, aby odnowić kraj, aby rozdzielić spustoszone dziedzictwa”. Izaj. 49:8, BT
Niebiańskie zbawienie było zmartwychwstaniem dla Chrystusa, Głowy i Ciała.
————–
DZIEŃ NIEBIAŃSKIEGO ZBAWIENIA
Werset 8: Dniem niebiańskiego zbawienia, który przychodzi w pierwszej kolejności jest Wiek Ewangelii. Jest to czas „wielkiego zbawienia”, „niebiańskiego powołania” (Żyd. 2:3; 3:1), zbawienia, które po raz pierwszy wyprowadził na światło Jezus przez Ewangelię, a związaną z tym zbawieniem nagrodą w niebie jest chwała, cześć i nieśmiertelność w Pierwszym Zmartwychwstaniu (1Kor. 15:53,54; 2Tym. 1:10; 2Piotra 1:4; Obj. 20:4-6). Bóg oświadczył, że podczas Wieku Ewangelii („Czasu przyjemnego […] w dzień zbawienia”) łaskawie wysłuchiwał tych, którzy odpowiedzieli na wezwanie Jego wysokiego powołania i przez Jego Słowo, Ducha i opatrzności wspierał („poratuję cię”) Chrystusa, Głowę i Ciało, by uczynić pewnym ich powołanie i wybór (Izaj. 61:2; Łuk. 4:19; 2Kor. 6:1, 2; 12:9; Żyd. 3:13; 4:7; zob. E6, s. 430, 688).
Nawiasem mówiąc, wielu z nominalnych kościołów, szczególnie przywódcy, cytuje 2 Kor. 6:2, tak jak jest on niewłaściwie przetłumaczony, np. w KJV: „[…] oto teraz ten dzień przyjemny, oto teraz ten dzień zbawienia”, jak gdyby był to rozstrzygający dowód, że cała możliwość zbawienia jest ograniczona do „teraz” – do obecnego życia. Oni nieświadomie lub celowo opierają swój błędny wniosek na niewłaściwym tłumaczeniu. W greckim oryginale w wersecie 2Kor. 6:2 przedimek określony nie występuje ani razu. A w Izaj. 49:8, z którego Św. Paweł cytuje słowa 2Kor. 6:2, czytamy – nawet w KJV (i w Biblii Warszawskiej, przyp. tłum.) – „[…] W czasie łaski wysłuchałem cię i w dniu zbawienia pomogłem ci […]”. Właściwie cytując w języku greckim werset z Izaj. 49:8, bez wstawiania przedimka określonego, Apostoł wskazuje, że to proroctwo miało się wypełnić w czasie Wieku Ewangelii – „TERAZ”, nie dla świata w ogólności, lecz dla duchowych wybranych, dla klasy, która zdobywa niebiańskie zbawienie Wieku Ewangelii: „[…] Oto teraz czas pomyślny, oto teraz dzień zbawienia” UBG (zob. Rotherham, Young, Diaglott, Panin i Berkeley; te i inne tłumaczenia prawidłowo nie dodają do greckiego tekstu przedimka określonego).
DANY ZA „PRZYMIERZE LUDOWI”
Bóg obiecał, że: (1) zachowa aż do Królestwa Chrystusa, Głowę i Ciało, wśród ciężkich prób ich ziemskiego biegu i silnej opozycji ze strony Szatana i jego zastępów (2Moj. 3:2; por. R3989, kol. 2; Mat. 16:18; Jana 10:27-29; Dz. 2:24; Rzym. 8:31-39; 1Piotra 1:5) i (2) da Chrystusa (przedstawionego przez cielca i kozła Pańskiego w Dniu Pojednania – 3Moj. 16:15; CP, s. 61, akapit 2) „za [na korzyść, tj. żeby zapieczętować] przymierze ludowi”, tj. cielesnemu Izraelowi, a także całej pozostałej ludzkości, która nie była jeszcze na próbie do życia, lecz będzie mieć swą możliwość zbawienia pod Nowym Przymierzem (Izaj. 42:6; Jer. 31:31-34; Ezech. 16:60-63; 37:20-28).
Boskim celem podczas Tysiącletniego Pośredniczącego Panowania Chrystusa jest, aby Chrystus „utwierdził ziemię [wzbudził ląd – ASV], a podał w osiadłość dziedzictwa spustoszałe”. To zostanie zastosowane dla Izraela i reszty ludzkości, gdy wejdą pod Nowe Przymierze i wstąpią na drogę świętości. W głębszym znaczeniu, Chrystus w Tysiącleciu wprowadzi i ustanowi nowy porządek społeczny oraz przez procesy restytucji przywróci utracone panowanie człowieka nad ziemią na wieczność, tak by ostatecznie, przy końcu Małego Okresu, doskonała, wypróbowana i przyjęta ludzkość, klasa Owiec, odziedziczyła wieczne ziemskie Królestwo (Mat. 25:34, 46). Wielki Boski plan zbawienia zapewnia wielki dzień zbawienia dla Kościoła (Wiek Ewangelii) i wspaniały dzień zbawienia dla świata (Wiek Tysiąclecia).
————-
w ramce
Ziemskie zbawienie będzie dla ludzkości
„Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, Wedy wszyscy w grobach usłyszą głos Jego; i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd”. Jana 5:28, 29, BW
————–
DZIEŃ ZIEMSKIEGO ZBAWIENIA
Werset 9, BW: Chrystus – Pośrednik Nowego Przymierza, na podstawie zasługi okupowej ceny danej przez Jezusa za wszystkich (1Tym. 2:3-6; Żyd. 2:9), otrzymawszy upoważnienie do dokonania sądu na