Sztandar Biblijny nr 289 – 2019 – str. 45
powołani, a przez wierność aż do śmierci, musimy się go uchwycić. O spłodzonych z Ducha było powiedziane jako o tych, „[…] którzy przez trwanie w dobrym uczynku dążą do chwały i czci, i nieśmiertelności […]”(Rzym. 2:5-7, BW). Przez „sprawiedliwy sąd Boży” oni są uznani za godnych „życia wiecznego”.
(15) 2Tym. 2:11-13 (BW): „Prawdziwa to mowa: Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też żyć będziemy; jeśli z nim wytrwamy, z nim też królować będziemy; jeśli się go zaprzemy, i On się nas zaprze; jeśli my nie dochowujemy wiary, On pozostaje wierny, albowiem samego siebie zaprzeć się nie może”. Zwróćmy uwagę na występujące tutaj cztery zdania warunkowe . Nie ma tutaj żadnego miejsca na niebiblijny dogmat o „wiecznym zabezpieczeniu”.
(16) Tyt. 1:15, 16 (BT): „Dla czystych wszystko jest czyste, dla skalanych zaś i niewiernych nie ma nic czystego, lecz duch ich i sumienie [głowa i serce] są zbrukane. Twierdzą, że znają Boga, uczynkami zaś temu przeczą, będąc ludźmi obrzydliwymi, zbuntowanymi i niezdolnymi [bezwartościowymi] do żadnego dobrego czynu”. Jak staranni powinniśmy być w pełnieniu „dobrych uczynków” (Tyt. 3:8, 14) i nie kalaniu się w doktrynie (przez niewiarę) lub postępowaniu (przez nieposłuszeństwo), przez co stalibyśmy się bezwartościowymi jako słudzy Boga!
(17) Żyd. 6:4-6 (BW): „Jest bowiem rzeczą niemożliwa, żeby tych – którzy raz zostali oświeceni i zakosztowali daru niebiańskiego [usprawiedliwienia przez wiarę – Rzym. 5:15-18], i [jako nowe stworzenia przez spłodzenie z Ducha] stali się uczestnikami Ducha Świętego, I zakosztowali Słowa Bożego, że jest dobre oraz, cudownych mocy wieku przyszłego – Gdy odpadli [co nie byłoby możliwe, gdyby kłamstwo Szatana, »raz w łasce, zawsze w łasce«, było prawdziwe] powtórnie odnowić [do właściwego postępowania] i przywieść do pokuty, ponieważ oni sami ponownie krzyżują Syna Bożego i wystawiają go na urągowisko [sprawiają, że On musiałby umrzeć ponownie za nich jako indywidualnych, samowolnych grzeszników, aby mogli mieć życie; lecz Chrystus »więcej nie umiera« – Rzym. 6:9]”. Ci, którzy kiedyś byli w łasce jako spłodzone z Ducha nowe stworzenia, lecz „odpadli” od Boskiej łaski – Boskiej przychylności, świadomie grzesząc grzechem na śmierć, nie mają możliwości powrotu. Oni idą na „wtóra śmierć” – całkowite, kompletne i wieczne unicestwienie. (Odsyłamy do naszej broszurki Piekło Biblii.)
(18) Żyd. 10:38 (UBG): „A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się ktoś cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania”. Cofanie się prowadzi najpierw do sprzeniewierzania się prawdzie na rzecz zabiegania o upadłe ciało, a ostatecznie do zupełnego poddania się cielesnym żądzom i wycofania się z przymierza ofiary, do „zatracenia [w greckim zniszczenia, czyli całkowitego, kompletnego i wiecznego unicestwienia]” (w. 39). Bóg nie ma żadnego upodobania w tych chrześcijanach, którzy stają się dobrowolnie niegodziwi i „wycofują się ku zatraceniu.
(19) Żyd. 12:15: „Upatrując, żeby kto nie odpadł od łaski Bożej […]”. Gdyby szatański błąd, »raz w łasce, zawsze w łasce« był prawdziwy, to niemożliwe byłoby odpadnięcie od łaski Bożej.
(20) 1Piotra 5:8, 9 (BW): „Bądźcie trzeźwi, czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć. Przeciwstawcie mu się, mocni w wierze […]”. Nie byłoby potrzeby trzeźwości i czujności w opieraniu się Szatanowi, gdybyśmy byli bezpieczni w Boskiej łasce i nie mogli być z niej usunięci.
(21) 2Piotra 2:20-22 (BW): „Jeśli bowiem przez poznanie Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa wyzwolili się od brudów świata, lecz potem znowu w nie uwikłani dają im się opanować [odpadając od łaski, którą kiedyś mieli], to stan ich ostateczny jest gorszy niż poprzedni. Lepiej bowiem byłoby dla nich nie poznać drogi sprawiedliwości [»prostej drogi« – w. 15], niż poznawszy ją, odwrócić się od przekazanego im świętego przykazania. Sprawdza się na nich treść owego przysłowia: Wraca pies do wymiocin swoich, oraz: Umyta świnia znów się tarza w błocie.” Jakże mocna
————-
w ramce
Świećcie
Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego który jest w niebie.
————–