Sztandar Biblijny nr 287 – 2019 – str. 5

prawdy oraz wierne trwanie wśród prób tej drogi, to trudności, które możemy przezwyciężyć.

————-
w ramce

„Oczekuj PANA, bądź dzielny, a on umocni twoje serce; oczekuj więc PANA ” Psalm 27:14, UBG
————–

      Bóg sprawiedliwości i miłosierdzia mówi, że On wzmocni nasze serce (Ps. 27:14), tak jak uczynił to dla swego Umiłowanego Syna, Jezusa. Określenie wzmocni nasze serce ma różne zna­czenia w Biblii. Ono przede wszystkim oznacza uczucia, a następnie wolę. Ono oznacza także łas­ki, które wola rozwija przez przejawianie uczuć. Czasami to określenie jest używane w znaczeniu intelektu, a czasem oznacza połączenie dwóch lub trzech, lub wszystkich czterech z tych zna­czeń. Ponieważ ono może mieć takie znaczenia i ponieważ nic w naszym wersecie nie ogranicza jego znaczenia do jednego z tych wymienionych w szczególności, dobrze zrobimy, jeśli przyjmiemy, że to określenie ma wszystkie te znaczenia, czy to pojedynczo, czy w połączeniu z dwoma lub nawet z większą ich ilością. Zgodnie z tym, ta obietnica oznacza, że Bóg wzmocni tych, którzy oczekują na Niego i którzy przejawiają swą siłę czekając i czy­niąc to, co zostało im objawione, gdy oczekiwali na Pana.

      Uprzejmie pytamy: Jak Bóg daje poświęconym dodatkową siłę? Bóg odpowiada: przez Jego Słowo, Ducha i opatrzności, ponieważ one są trzema wiel­kimi środkami lub przewodami łaski. Pierwszym z nich jest Boskie Słowo – prawda. Przede wszyst­kim, ona oświeca nas co do tego, jaką siłę Bóg nam daje i jak możemy otrzymać to oświecenie ze Sło­wa Bożego. Potem Bóg wskazuje nam, że ta siła składa się głównie z samokontroli i cierpliwości, to jest siły woli, a następnie z siły intelektu, uczuć i łask. Ponadto, On wskazuje nam, jak możemy je otrzymać ze Słowa, to jest, przez poddanie umysłu, serca i woli częściom tego Słowa dającym siłę mo­tywom, myślom, słowom i czynom i używającym wszystkich stosownych metod, by to oświecenie rozwijać. Na koniec Bóg wskazuje nam, dlaczego, kiedy, od kogo i gdzie mamy pozyskiwać tę wiedzę. Zgodnie z tym, ze Słowa Bożego otrzymujemy całą wiedzę niezbędną do wzmocnienia nas.

      Po drugie, Bóg wzmacnia nas przez swego Du­cha, pozwalając, abyśmy mieli Jego usposobienie, nowy umysł, serce i wolę (PT 1985, s. 60). I po trze­cie, Bóg wzmacnia Swój lud przez swe opatrzności, to znaczy, On stwarza takie sytuacje (kursywa na­sza), które dają członkom tego ludu sposobności do ćwiczenia ich umysłów, serc, łask i woli wśród doświadczeń wymagających przejawiania Święte­go Ducha, oświecenia i wzmacniania przez Sło­wo, przez które oni odruchowo i przez jego wpływ otrzymują siłę z Boskiej skarbnicy błogosławieństw.

      Potrzebujemy całej siły, jaką mamy i która może być nam dana. Taka potrzeba wynika z naszej sła­bości. Najmocniejsi z nas są słabi i nie byliby zdol­ni do trwania, gdyby nie byli wspierani przez siłę, którą daje nam Bóg przez służbę Chrystusa (Filp. 4:13). Apostoł Paweł potrzebował dodatkowej siły, by zwyciężyć i odnalazł Jezusa, zawsze obecnego Wzmocniciela, zgodnie z tym, co Jezus do niego powiedział: „[…] Dosyć masz, gdy masz łaskę moją, albowiem pełnia mej mocy okazuje się w słabości […]” (2Kor. 12:9, BW) – to znaczy, Jego siła uzu­pełnia, pokrywa nasze słabości (BS 1984, s. 5).

————-
w ramce

ROZPOCZĘCIE KAŻDEGO DNIA JEST ZAWSZE NAJTRUDNIEJSZYM ZADANIEM, KTÓRE MUSIMY WYKONAĆ. JEŚLI JEDNAK KTOŚ Z MIŁYM UŚMIECHEM MÓWI: DZIEŃ DOBRY, WTEDY NASZ DZIEŃ STAJE SIĘ PRZYJEMNYM SUKCESEM OD SAMEGO POCZĄTKU.
————–

PRZYKŁAD APOSTOŁA PAWŁA

      Co za wspaniały przykład mamy w Apostole Paw­le! On był przygotowywany do wysokiego sta­nowiska społecznego i politycznego, zarówno ze względu na swoje pochodzenie jak i wykształce­nie. Apostoł mógł osiągnąć wielką władzę i wpływ, zarówno wśród Żydów jak i Rzymian, ponieważ był Rzymianinem, urodzonym jako wolny czło­wiek (Filp. 3:5, 6; Dz. 21:39; 22:3-5, 25-29). Z zadowoleniem porzucił te wszystkie rzeczy dla znacznie większych korzyści w Chrystusie. „Stra­ta wszystkich rzeczy”, którą on poniósł dla sprawy Chrystusa, jest rozumiana jako obejmująca apro­batę i przychylność ojca i matki, którzy prawdo­podobnie wydziedziczyli go z powodu przyjęcia Jezusa jako Mesjasza (R 2969, kol. 1, góra). „I nie­przyjaciółmi będą człowiekowi domownicy jego”. Wydaje się, że Paweł musiał wybrać pomiędzy (1) zachowaniem łaski swych wpływowych i wi­docznie zamożnych rodziców, a (2) lojalnością