Sztandar Biblijny nr 287 – 2019 – str. 11

zastąpiona przez „Wielkanoc”, ponieważ w tym samym czasie co Pascha, poganie mieli w zwyczaju obchodzenie święta swej bogini Easter (hebrajskiej Asterot, greckiej Astarte, niemieckiej Ostera) – Estera – bogini wiosny i miłości. Była to jedna z wielu metod przyjętych przez ambitny „kler”, by pozyskać wielkie tłumy i wpływ. Nieczęsto się zdarza, aby te dwie metody liczenia, żydowska i rzymskokatolicka, wskazywały na te same dni. Czasami wyniki różnią się prawie o miesiąc księżycowy lub miesiąc.

Podczas Wieczerzy Paschalnej nie obchodzimy trwającego tydzień święta, lecz dzień poprzedzający je, 14 Nisan, rozpoczynający się w 2019 roku wieczorem 19 marca, który jest rocznicą właściwej daty zabicia i spożywania baranka Paschalnego – rocznicą śmierci naszego Pana Jezusa, prawdziwego Baranka Bożego, w wyniku ofiary którego, „Kościół Pierworodnych” przechodzi ze śmierci do życia w całości w pierwszym zmartwychwstaniu. Antytypem tygodniowego święta Paschy jest to, że wszyscy Pierworodni prawdziwego Izraela radowali się w sercu – siedem dni oznacza doskonałość lub zupełność radości i zbawienia.

Podaliśmy szczegóły odnoszące się do obliczania tego święta, jako ogólną odpowiedź na liczne pytania w tej kwestii, a nie z powodu ogromnej ważności lub zniewolenia związanego z dokładnym dniem rocznicy. Nie uznajemy żadnej takiej niewoli dla tych, których Chrystus uczynił wolnymi. Bo chociaż pragniemy właściwie obchodzić Pamiątkową Wieczerzę w jej dokładną rocznicę, co było zamiarem Pana, gdy powiedział: „[…] to czyńcie, ilekroć pić będziecie [za każdym razem, gdy obchodzicie tę coroczną pamiątkę], na pamiątkę [literalnie, dla upamiętnienia] moją”, to oceniamy ją bardziej jako przywilej niż obowiązek. Gdybyśmy błądzili w kwestii wyboru tego dnia z powodu niewiedzy lub błędnego zrozumienia, wierzymy, że Pan przyjmie nasze dobre intencje, wybaczy błąd i udzieli swego błogosławieństwa. Rzeczywiście wierzymy, że Pan posiada i przyjmuje dobre intencje wielu ze swych dzieci, które z powodu błędnych nauk i ludzkich tradycji, wybierają różne inne daty i okresy obchodzenia pamiątki Jego śmierci, zamiast dokładnej rocznicy, jaką On wyznaczył.

————-
w ramce

ALBOWIEM TAK BÓG UMIŁOWAŁ ŚWIAT, ŻE SYNA SWEGO JEDNORODZONEGO DAŁ, ABY KAŻDY, KTO WEŃ WIERZY, NIE ZGINĄŁ, ALE MIAŁ ŻYWOT WIECZNY. JANA 3:16
————–

Tę, podobnie jak inne prawdy – na długo pogrzebane pod niedorzecznościami ciemnych wieków – Bóg czyni obecnie jasnymi dla swego ludu. A wszyscy, którzy są prawdziwie Jego ludem, pragną prawdy i prawa do niej, jak również do wszystkich innych zagadnień objawionych w Boskim Słowie.

ŚMIERĆ PAŃSKA

„[…] Pan Jezus tej nocy, której był wydany, wziął chleb, a podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie, to jest ciało moje za was wydane; to czyńcie na pamiątkę moją. Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowe przymierze we krwi mojej; to czyńcie, ilekroć pić będziecie, na pamiątkę moją. Albowiem, ilekroć ten chleb jecie, a z kielicha tego pijecie, śmierć Pańską zwiastujecie, aż przyjdzie” (1Kor. 11:23-26, BW). Nie ma żadnej potrzeby dyskutowania z uczciwymi umysłami, co znaczy, a czego nie oznacza wyrażenie śmierć Pańska.

Apostołowie oświadczają, że Pan Jezus mówił o śmierci, której miał doświadczyć w Jeruzalem. Ta śmierć i jedynie śmierć naszego Odkupiciela jest tym, co jest symbolizowane przez to upamiętnienie – z Jego ciała, Jego złamanego za nas ciała oraz zasługi i życia muszą skorzystać wszyscy, którzy chcą mieć życie. Jednak tak jak chrzest wodny nie jest chrztem mającym istotne znaczenie, lecz jedynie symbolem przedstawiającym prawdziwy chrzest, tak uczestniczenie w emblematach chleba i owocu winorośli jest jedynie symbolem ważniejszej uczty naszego przyswajania sobie zasługi Chrystusa, która zapewnia nam życie wieczne przez Jego złamane ciało i przelaną krew. Przez wiarę przyjmując Jego dokończoną ofiarę i przez podobną, zalecaną przez Niego wiarę, przyswajając sobie zasługę i doskonałość oraz prawa, które człowiek Chrystus Jezus posiadał i złożył w śmierci za nas, my naprawdę karmimy nasze serca Chlebem Życia wiecznego, Chlebem, który Bóg posłał nam z nieba. To jest prawdziwy Chleb, którego spożywanie daje wieczne życie. To przede wszystkim literalny chleb symbolizuje i takie znaczenie ma dla wszystkich, którzy uczestniczą w nim właściwie i w przemyślany sposób. Jest to pamiątka wykupienia Adama i jego rodu z niewoli grzechu i śmierci.