NIEKTÓRE RÓŻNICE W KLASIE OWIEC

Wtedy prorokini Miriam, siostra Aarona, wzię­ła w rękę swoją bęben, a wszystkie kobiety wyszły za nią z bębnami i w pląsach” – 2Moj. 15:20, BW.

      Brat Johnson wypowiada takie trafne zdanie: „Wszystkie ludzkie istoty godne życia wiecznego, będą odtąd równe” (Mat. 25:34; Obj. 21:24). To zdanie zostało wyjęte z kontekstu przez niektó­rych przesiewaczy jako próba udowodnienia, że Poświęceni Obozowcy Epifanii w żadnym znacze­niu nie mogą być wyżsi niż inni na potysiącletniej ziemi (PT ’78, 47; E4, s. 332).

      Jest to nieuzasadniony i błędny wniosek, po­nieważ jak zauważamy, przez to zdanie brat John­son nie miał na myśli, że wszyscy ludzie po Tysiąc­leciu będą równi pod każdym względem. Po próbie Małego Okresu Jezus jako Namiestnik Boga odda panowanie na ziemi Klasie Owiec – królestwo, któ­re zostało przygotowane dla ludzkości, lecz utraco­ne przez samego Adama i jego potomstwo (Mat. 25:34). Zatem Klasa Owiec będzie „królami na zie­mi” (Obj. 21:24), lecz to nie dowodzi, że wszyscy z nich będą równi pod każdym względem. Wszyscy królowie nie są pod każdym względem równi, lecz w pewnych kwestiach znacznie się różnią.

      O Małym Stadku jest powiedziane jako o „kró­lach”, którzy „[…] będą królować na [nad] ziemi” (Obj. 5:9, 10, BW; 20:4, 6). Wszyscy z nich będą równi, np. w tym znaczeniu, że wszyscy będą mieć Boską naturę, lecz to nie sprawi, że będą równi pod każdym względem z innymi posiadającymi Boską naturę – z Bogiem, Jezusem i wzajemnie ze sobą. Wiemy, że w pewien sposób członkowie Malucz­kiego Stadka będą różnić się od siebie, ponieważ „[…] gwiazda od gwiazdy różni się jasnością, tak też jest ze zmartwychwstaniem […]” (1Kor. 15:41, 42, BW; zob. Komentarz Bereański). Nie­którzy z nich będą mieć wznioślejsze charaktery i służbę niż inni.

      W przypowieściach o talentach i grzywnach nasz Pan wskazuje, że wszyscy członkowie Ma­łego Stadka nie są równi w swych nagrodach, urzędzie, czci i chwale (P6, s. 419, 725). A w Mat. 20:23, 26, 27 i Mar. 10:40, 43, 44 Pan pokazuje różni­ce w nagrodach, urzędach, czci i chwale dotyczące Małego Stadka.

      Ponadto, chociaż po Tysiącleciu Starożytni Godni będą równi w tym, że wszyscy będą mieć duchową naturę, lecz nie wszyscy oni będą równi, jeśli chodzi o nagrody, urzędy, cześć i chwałę oraz pod każdym innym względem – tak jak w typie nie wszyscy Lewici Kaatyci byli pod każdym względem równi. To samo będzie prawdą w przypadku klasy Wielkiej Kompanii i Młodocianych Godnych, antytypicznych Merarytów i Gersonitów, gdy staną się istotami duchowymi. Pismo Święte oświadcza, że w „nowych niebiosach” te cztery wybrane klasy – „królowie” i trzy grupy szlachty – nie będą równe pod każdym względem.

      Tak samo na „nowej ziemi” wszyscy „królowie” będą równi, np. w tym znaczeniu, że wszyscy będą mieć doskonałą ludzką naturę i udział w ziemskim panowaniu (Miche. 4:4), lecz nie w każdym innym znaczeniu. Podobnie jak u klas niebiańskich, będą występować u nich różnice w charakterze, urzę­dach, czci, chwale, służbie itp. W wyniku swego rozwoju w czasie, gdy grzech ma przewagę, Poś­więceni Obozowcy Epifanii jako klasa – zarówno z Żydów, jak i z pogan – będą mieć piękniejsze charaktery niż inni obecni wówczas na ziemi, dla­tego będą najwyższą z ziemskich klas. A atrybuty Boskiego charakteru nagrodzą ich odpowiednio w urzędzie, czci, chwale i służbie ponad innych (którzy będąc doskonali, nie będą już zazdrośni, lecz będą ich poważać i szanować). Oni będą ob­darzani wielkim szacunkiem, miłością i wieczną pamięcią (Ps. 112:6; por. P1, s. 291, dół; PT ’73, s. 30).

      Obecnie przedstawiamy stosowne myśli z na­szego wersetu. Brat Johnson wskazuje, że ci, którzy są przedstawieni przez Miriam (włączając szcze­gólnie Poświęconych Obozowców Epifanii), będą mieć wyższe zaszczyty i przywileje służby niż inni restytucjoniści. W E11, s. 293, 294 on wyjaśnia, co następuje: „Na Tysiąclecie i Mały Okres Aaron przedstawia więc Starożytnych i Młodocianych Godnych jako rzecznika Chrystusa wśród ludzi. Dlatego prorokini Miriam, skojarzona w werse­cie 20 z Aaronem jako jego siostra, sugeruje, że Miriam jest typem rzeczników niższych od Staro­żytnych i Młodocianych Godnych. Wierzący Ży­dzi, którzy w czasach Starego Testamentu nie byli wystarczająco wierni, by stać się Starożytnymi Godnymi, a w Wieku Ewangelii nie byli wystar­czająco wierni, by być przeniesionymi od Mojże­sza do Chrystusa, jak również wierzący poganie w czasie Wieku Ewangelii, którzy pomimo wierno­ści do śmierci w usprawiedliwieniu nie poświęcili się – będą stanowić klasę zbawionych oddzielną od niewierzących Żydów i pogan z czasów sprzed Tysiąclecia, którzy staną się wiernymi jako resty­tucjoniści”.

      „Tacy przedtysiącletni wierzący Żydzi i poga­nie są synami z Joela 2:28 oraz Izaj. 60:4, natomiast