Sztandar Biblijny nr 284 – 2018 – str. 57
najcenniejszy w stosunku do swego rozmiaru. Hiob mówi o mądrości jako cenniejszej niż rubiny. Diamenty są tak cenne, że diament Cullinan został wyceniony na 400 milionów dolarów, a diament Hope na 350 milionów dolarów, lecz Pańskie klejnoty są dla Niego cenniejsze, niż mogą to wyrazić słowa. Jeśli: „Droga jest przed oczyma Pańskimi śmierć świętych Jego” – to o ile bardziej sami święci.
(3) Klejnoty są czyste. Rzeczywiście, jest to główna tajemnica ich wartości; stopień zanieczyszczenia jakiegoś kamienia jest miarą spadku jego wartości. Początkową czynnością w ich przygotowaniu jest oddzielenie czystego kryształu. Podobnie jest z klejnotami Pańskimi! „[…] wyjdźcie spośród nich i odłączcie się […]!” „ […] jeśli odłączysz to, co cenne, od tego, co nikczemne […]”, jest Pańskim powołaniem dla Jego świętych (2Kor. 6:17, BW; Jer. 15:19, UBG).
(4) Klejnoty są błyszczące. Jedyną różnicą pomiędzy kawałkiem węgla i diamentem jest sposób, w jaki każdy z nich zachowuje się w stosunku do światła. Węgiel pochłania światło, wciąga go i samolubnie zatrzymuje. On pozostaje czarny. Diament, chociaż jest tą samą substancją, przyjmuje światło, lecz odbija je z powrotem od setek krawędzi. Aby być jednym z Pańskich klejnotów, niezbędne jest świadczenie o prawdzie, niezbędne jest by błyszczeć – niektórzy umysłowo, większość duchowo. Ci, którzy w żaden sposób nie mają udziału w Żniwie, nie będą mieć żadną miarą działu w Królestwie jako współdziedzice czy szczególni pomocnicy dobrych Lewitów. Powinniśmy również być ostrożni, aby nie emitować żadnego własnego światła, lecz raczej odbijać Jego światło. Możecie potknąć się o kosz klejnotów w ciemności i ich nie dojrzeć, lecz weźcie je na światło słoneczne, a będziecie oślepieni ich blaskiem. Tak więc bądźcie uważni, jakie światło odbijacie. Akwamaryn, kamień o mniejszej wartości, kiedy jest umieszczony pod lampą gazową obok drogocennego szafiru, będzie przyćmiewał swego rywala. Lecz szafir umieszczony pod przenikającym światłem słońca, rozbłyskuje swym oryginalnym splendorem niebieskiego koloru, natomiast mniej szlachetny kamień traci porównywalne znaczenie. Pańskie klejnoty będą odbijać jedynie prawdziwe doktryny, myśli, słowa i czyny Mistrza.
(5) Również piękno jest nieodłączną cechą klejnotów. Jak Salomon „Wyłożył też świątynię drogimi kamieniami dla ozdoby […]” (2Kron. 3:6, BW), tak nasz Pan rozkoszuje się pięknem Swych sprawiedliwych. Ps. 45:11 oświadcza, że Król bardzo pragnie piękna tych, którzy skłaniają swe uszy, zapominając o domu ojca. Wiersz 14 mówi, że „wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz […]”, a jeśli piękno Boga, ta ozdoba pokoju rządząca w sercu – Duch Święty, mieszka w nas, to czy musicie, umiłowani, upiększać się ziemskimi ozdobami, jakkolwiek piękne by one nie były? Słońce nie potrzebuje przyozdabiać się gwiazdami, by uwydatnić swą chwałę. Pańskie klejnoty też nie potrzebują okrywać prostoty swego blasku ziemskimi klejnotami. Niech nie przyozdabiają się złotem lub perłami czy też kosztownymi szatami, ale dobrymi uczynkami (jak to przystoi pobożnym niewiastom).
(6) Klejnoty są wytrzymałe. Diamenty przeżywają dynastie; nic nie może zniszczyć ich blasku. Dlaczego Pan nie wybrał błyszczącej kropli rosy lub skromnego kwiatu, aby reprezentowały Jego Oblubienicę? O, nie! One przedstawiają dobroć, która przemija. Prawdziwi uczniowie Pana muszą uczyć się wytrwałości. Oni będą trwać wiecznie. „Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują […]” (Ps. 145:20). „A wy, bracia, nie ustawajcie czynić dobrze” (2Tes. 3:13, BW). Zwycięzcy Pana nie omdlewają.
(7) Siódmą cechą doskonałości klejnotów jest użyteczność. One są używane do wiercenia skał, cięcia szkła, osadzania osi i odmierzania czasu w zegarkach. Pan zamierza używać Swoich klejnotów nie tylko, by służyły jeden drugiemu w tym życiu, lecz by pomagały Jemu przez całą wieczność.
Fakt, że Pańskie klejnoty posiadają tych siedem zalet, jest pokazany w naszym wersecie: One są rzadko spotykane, ponieważ gdy większość opuszcza Pana, jak pokazują poprzednie wersety, Pańskie klejnoty bały się Pana i okazały się cenne w Jego oczach. One „rozmyślały o Jego imieniu” i stały się czyste. „Rozmawiały o tym między sobą”, odbijając Jego chwałę. One były piękne dla Pana. Nawet ich słowa były tak atrakcyjne, że Bóg zwrócił uwagę na to, co mówiły i zapisano to w „księdze wspomnień”. Ach, drodzy, czy wasze rozmowy zawsze są tak przyjemne dla Niebiańskiego Ojca? Czy naprawdę jesteście zadowoleni z tego, że On zwraca uwagę na wszystko, co mówicie? Jeśli nie, to najwyższy czas, by poprawić wasze rozmowy. Werset wskazuje również, że one są wytrzymałe, ponieważ „zlituję się nad nimi”, a także użyteczne, „jak się lituje ojciec nad swoim synem, który Mu służy”.
Wszystkie te siedem kroków jest częściami ostatecznego dzieła polerowania, którego dokonuje Bóg Jehowa w i dla Swoich Klejnotów,