Sztandar Biblijny nr 283 – 2018 – str. 47

Nie zrobimy nic, co jest przeciwne Boskiej woli, rozkazowi Boga Jehowy. My będziemy czcić jedynie naszego Boga!

      Kiedy żydowska Rada (Dz. 4:13-20, BW) rozkazała Apostołowi Piotrowi i Janowi nie mó­wić więcej w imieniu Jezusa, ich odpowiedź brzmiała: „[…] Czy słuszna to rzecz w obliczu Boga raczej was słuchać aniżeli Boga, sami osądź­cie; My bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy”. Kiedy Poncjusz Piłat, rzymski zarządca Judei, powiedział do naszego Pana w nocy Jego aresztowania i procesu: „Czy nie wiesz, że mam władzę wypuścić cię i mam władzę ukrzyżować cię?”, Jezus odpowiedział: „Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci to nie było dane z góry”. Tak jest ze wszystkimi naśladowcami Mistrza. Boska łaska będzie wy­starczająca. Człowiek jest bezsilny, by zniszczyć jeden włos na naszych głowach, jeśli nasz Ojciec w niebie nie pozwoli na to dla Jego chwały i dla naszego najwyższego dobra.

ODWAGA ZRODZONA Z WIARY

      Świat często jest zdumiony spokojem pokornych Pańskich dzieci w okolicznościach, które spra­wiają, że najmocniejsze serca truchleją. Jednak aby prowadzić życie wielbiące naszego Boga i potęgujące Jego łaskę, by być w stanie mądrze i odważnie przechodzić próby i trudności, które przychodzą na nas jako chrześcijan, przedstawi­cieli Króla Niebios i aby przyjmować je w duchu radości, uznając wszystkie nasze utrapienia za radość, potrzebujemy, by nasze serca dostroiły się do Pana, żebyśmy nie mieli własnej woli, lecz Jego wolę i abyśmy pokonali strach przed czło­wiekiem, który jest dla nas sidłem. Nie możemy tego dokonać naszą własną mocą, lecz tylko mocą Bożą. Jesteśmy pouczani, by bać się Boga Jehowy, a nie bać się słabego śmiertelnika. Ci, którzy są sprawiedliwi są odważni jak lew, łagodni jak go­łębica, cisi jak baranek. To szczególne połączenie odwagi, łagodności i cichości powinno charakte­ryzować każdego chrześcijanina.

MIEJCIE WIARĘ W BOGA – MAR. 11:22

      Od kiedy staliśmy się naśladowcami Pana, nie­widzialna moc kieruje naszymi codziennymi doświadczeniami i ma nad nimi nadzór, aby­śmy wszyscy jako uczniowie w szkole Chrystusa, mogli być nauczani przez Niego i coraz bardziej rozwijali łaski Ducha, a szczególnie wiarę. Praw­dopodobnie nie możemy teraz w pełni docenić, jak ważna jest ta cecha wiary. Wydaje się, że ona jest tą rzeczą, której Pan szczególnie poszukuje u tych, którzy są obecnie powoływani na Jego naśladowców. Zatem stosownie do naszej wiary będziemy w stanie radować się nawet w utrapie­niach. Nie możemy radować się w cierpieniach, ale możemy cieszyć się myślą, którą wiara wią­że z nimi, mianowicie, że one są jedynie lekkimi dolegliwościami wypracowującymi dla nas o wie­le wyższą wartość wiecznej chwały.

      Wiara jest umysłową oceną i poleganiem ser­ca na pewnej osobie lub rzeczy. Chrześcijańska wiara jest umysłową oceną i poleganiem serca na Bogu i Chrystusie. Ta umysłowa ocena i polega­nie sercem są okazywane wobec Boga i Chrystusa w związku z pewnymi kwestiami przedstawiony­mi w Piśmie Świętym, tj. ich osobami, charakte­rami, słowami i czynami. W tych kwestiach oni okazują się zupełnie niezawodni i dlatego godni zaufania. Nasze doświadczenia w niezliczonych przypadkach wykazują, że jest to prawdą. Dlatego bez żadnej niestosowności ze Swej strony czy nie­korzyści dla nas, Jezus może wzywać nas, byśmy ufali Ojcu i Jemu.

BS2018,s. 45-46

————-
w ramce

MODLITWA POŚWIĘCONYCH

Panie nasz, języków ognia nie pragniemy
Ani uzdrawiania tajemniczej mocy,
Lecz sił do głoszenia Ewangelii chcemy,
Balsamu na rany, które grzech w ludziach toczy.
Natchnij nas, Panie, by blask Twej jasności
Oświetlał cuda wszystkie owej karty,
Gdzie jest ukryte źródło Twej mądrości,
Tak bardzo potrzebnej młodszym i starszym.
Pomóż nam, Panie, w zgłębianiu tematów świętych,
Mówieniu o nich z miłością, językiem żarliwym,
Jak wtedy, gdy słów Twych niepojętych
Tłum zgromadzony słuchał w zachwycie prawdziwym.
Udziel nam wiary, która głębiny wzburzone
Pokona, jeżeli Twój głos ją poprowadzi,
Oraz zapału, który gór szczyty wzniesione
Zdobędzie, by wędrowca do domu zaprowadzić.
Obdarz siłą, dobry Zbawco, i w mocy swojej
Błogosławiony oświeć nasze serca, a my
Przemienieni na jasne wyobrażenie Twoje,
Będziemy nauczać, miłować i żyć, tak jak Ty!
————–