z Łuk. 12:35-48 (BW) oświadcza, że ich Mistrz „[…] się przepasze [stanie się ich sługą] i posadzi ich przy stole, i przystąpiwszy, będzie im usługiwał […]” (R3355).

      Tymi, którzy usłyszą pukanie lub ogłaszanie obecności Pana, będą tylko tacy, którzy są obudzeni i gotowi, oczekując Go i zwracając uwagę na Jego pukanie. Oni będą mieć udział w szczególnej duchowej uczcie. Ta uczta będzie szczególna, ponieważ odbędzie się z powodu szczególnej okazji oraz będzie zamierzona jako szczególna nagroda za okazane przez nich zainteresowanie i oddanie. Poświęceni wierni, słudzy, którzy są obudzeni i czekają oraz czuwają, z pewnością będą mieli królewską ucztę z dań treściwych i przysmaków, które nigdy przedtem nie były im udzielone.

      Wierzymy, że powyższe myśli okażą się pomocne w przybliżeniu nas do naszego Niebiańskiego Ojca i naszego drogiego Pana Jezusa Chrystusa, w którym pokładamy naszą ufność!

BS 2018, s. 22-25

WIEDZA JEZUSA NA TEMAT JEGO WCZEŚNIEJSZEJ EGZYSTENCJI

„[…] Mój sprawiedliwy sługa swoim poznaniem usprawiedliwi wielu, bo sam poniesie ich nieprawości” (Izaj. 53:11, UBG).

      OŚWIADCZENIE Izajasza sugeruje, że wiedza naszego Pana miała pewien bardzo ważny związek z Jego dziełem. Chociaż On dokonał poświęcenia, to bez tej wiedzy nie byłby zdolny do przeciwstawienia się atakom Szatana oraz błędnemu przedstawieniu Pisma Świętego, które Przeciwnik wykorzystał, próbując odwieść Go od poświęcenia. Wiedza, jaką miał nasz Pan jako doskonały mężczyzna w wieku 30 lat, dotyczyła Jego cudownych narodzin, tego że Bóg Jehowa był Jego Ojcem, że miał On wypełnić Pisma Starego Testamentu, itd. Była to wystarczająca informacja, żeby doprowadzić Go do momentu poświęcenia. Wraz z większą wiedzą, którą otrzymał później, nadeszły doświadczenia, by wypróbować Jego lojalność. Od początku On był lojalny w intencjach i myślach, lecz z Pisma Świętego możemy wnioskować, że co najmniej istniała możliwość, iż bez wiedzy, którą posiadał, nie byłby w stanie sprostać trudnościom Swej drogi.

————-
w ramce

​A teraz Ty mnie uwielbij, Ojcze, u siebie samego tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim świat powstał. Jana 17:5 BW
————–

      To doświadczenie jest podobne do naszego własnego. Kiedy się poświęcamy, mamy wystarczającą wiedzę do podjęcia tego kroku. W miarę jak podążamy w poświęceniu, jesteśmy prowadzeni do wiedzy prawdy, która stanowi część łaski Bożej pomagającej nam w czynieniu naszego powołania i wyboru pewnym. Jak powiedział Pan Jezus: „[…] Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę […] i przyszłe rzeczy wam opowie” (Jana 16:13). Tak, widocznie Duch Święty prowadził Jezusa i objawił Jemu zarówno rzeczy przyszłe jak i przeszłe – sprawiając, że ogólnie Boski plan stał się dla Niego tak jasny, jak jest dla nas obecnie. Jednak Pan Jezus rozumiał go lepiej, ponieważ Jego umysł był doskonały, podczas gdy nasze umysły są niedoskonałe.

LOGOS STAŁ SIĘ CIAŁEM

      Kiedy zastanawiamy się nad pytaniem: Jak i kiedy nasz Pan Jezus, człowiek Chrystus Jezus, doszedł do zrozumienia Swego przed-ludzkiego stanu? – to zmagamy się z kwestią, co do której nie mamy bezpośredniego objawienia. Dlatego jesteśmy skazani na proces myślowy, w którym wniosek wynika z przesłanek i różne umysły mogą wyciągać różne wnioski z faktów oraz okoliczności narracyjnego opisu. Jednej rzeczy jesteśmy pewni, mianowicie, że podczas Swej służby nasz Pan otrzymał wyraźną wiedzę o rzeczach niebiańskich, na co wskazują Jego słowa. On powiedział do Nikodema: „Jeśli nie wierzycie, gdy wam mówiłem o ziemskich sprawach, jakże uwierzycie, gdy wam będę mówił o niebieskich?” (Jana 3:12, BW). Ponownie do Swych uczniów powiedział: „Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego,