Sztandar Biblijny nr 281 – 2018 – str. 6

(1Kor. 6:20). Ta rozwaga w naszym chrześcijańskim postępowaniu jest bardzo potrzebna, ponieważ nasz przeciwnik, Diabeł, jest szczególnie czujny, by nas usidlić. Z dozwolenia Bożego nasze próby stają się trudniejsze, w miarę jak przybliżamy się do celu zupełnego rozwoju charakteru. Powinniśmy rozważnie postępować także dlatego, że wyznajemy, iż jesteśmy prawdziwymi chrześcijanami, uczestnikami świętego Boskiego Ducha, a nie ducha świata, od którego jesteśmy odłączeni i dlatego nasze światła tak świecąc, są większą lub mniejszą naganą dla świata. Dlatego ci, którzy mają światowego ducha, zamiast sympatyzować z nami, zazwyczaj nas nienawidzą i czujnie obserwują, aby znaleźć jakąś winę w naszym postępowaniu lub spowodować nasze potknięcie czy usidlenie, czasami powodowani złośliwością czy też z innych przyczyn.

Niekiedy nawet nasi bracia usiłują powstrzymać nas od drogi ofiarowania. Na przykład Apostoł Piotr, zwracając się do naszego Pana, powiedział, że ofiarowanie się i śmierć powinny być dalekie od Pana (Mat. 16:22). Rozważne chodzenie to zważanie na te różne przeszkody i kamienie obrażenia oraz pułapki; to słuchanie instrukcji Słowa Bożego oraz kierownictwa Jego Świętego Ducha i ostrożne chodzenie, aby tak czyniąc, rozwinąć charaktery, które podobają się naszemu Panu i Głowie.

————-
w ramce

SPRZECIWIAJ SIĘ PRZEWROTNYM RZECZOM MÓDL SIĘ

Dz. 20:30, BT: Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów.
diastrepho
Definicja Thayera:
1) wypaczać, zboczyć z czegoś;
1a) sprzeciwiać się, spiskować przeciwko zbawczym celom i planom Boga;
2) zbaczać z prawej ścieżki, zniekształcać, przekręcać (por. Rzym. 1:20-32).
————–

Apostoł Paweł dodaje, że ta rozwaga jest potrzebna, abyśmy postępowali „nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy”. Istnieje mądrość tego świata, która jest głupstwem u Boga i istnieje mądrość Boża, która jest głupstwem dla świata (1Kor. 1:18-25). Mądrość Boża ma być naszą mądrością, a my powinniśmy być jej przykładem we wszystkich sprawach życia. Wierni chrześcijanie powinni być najbardziej przykładnymi, najbardziej wspaniałymi ludźmi na świecie, najmądrzejszymi w zarządzaniu swymi sprawami, w kierowaniu swymi dziećmi, w jedzeniu, piciu i ubieraniu się. To nie znaczy, że świat zawsze będzie nas doceniał, lecz że ostateczny cel uzasadni sposób postępowania, jaki poleca Boskie Słowo i który podejmą Jego mądre dzieci, chodząc roztropnie.

Niechaj wszyscy z nas, pomimo denominacyjnej przynależności czy rodzinnych lub innych ludzkich związków, mocno trwają przy Bogu oraz w prawdziwych naukach Jego świętego Słowa. Wielu wodzów będzie usiłowało nas pozyskać, abyśmy przyjęli przeciwne nauki i postępowali za nimi (Dz. 20:30), a im więcej będziemy ich słuchać, tym bardziej będziemy zdezorientowani. „A co dotyczy zakonu i objawienia: Jeżeli tak nie powiedzą, to nie zabłyśnie dla nich jutrzenka” (Izaj. 8:20, BW). Apostoł Paweł napomina: „Pilnuj samego siebie i nauki, trwaj w tych rzeczach, bo to czyniąc, i samego siebie zbawisz, i tych, którzy cię słuchają”.

Zatem w przygotowaniu naszych serc dla PANA pamiętajmy także o apostolskich napomnieniach: „Staraj się usilnie o to, abyś mógł stanąć przed Bogiem jako wypróbowany i nienaganny pracownik, który wykłada należycie słowo prawdy” (2Tym. 2:15, BW). A jeśli przyjmujemy Boskie zaproszenie i działamy zgodnie z nim: „Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich” (Przyp. 23:26), będziemy studiować Jego Słowo, by uczyć się Jego dróg. Jeśli właściwie przygotujemy nasze serca dla PANA, On obiecuje: „[…] Będę mieszkał w nich i będę się przechadzał w nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim” (2Kor. 6:16). Pan Jezus jasno wyraził tę kwestię: „[…] Jeśli kto mnie miłuje, słowa mojego przestrzegać będzie, i Ojciec mój umiłuje go, i do niego przyjdziemy, i u niego zamieszkamy” (Jana 14:23, BW).

Boskie Słowo jest pełne cennych instrukcji. Przez wiarę powinniśmy uchwycić się i przyswajać sobie te obietnice, odnoszące się do nas w Chrystusie Jezusie. Nigdy nie powinniśmy wątpić w naszego Niebiańskiego Ojca, „bo wierny jest Ten, który dał obietnicę”. „Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im” (Ps. 25:14). Upewnijmy się, że Jego czcimy najbardziej i nie mamy żadnych innych bogów przed Nim. Nasze pełne religijne oddanie powinno być dla Niego i dla Chrystusa, Jego jednorodzonego Syna, naszego Pana i Głowy. Jeśli chcemy być prawdziwymi chrześcijanami, musimy wyrzekać się siebie, podjąć nasz krzyż i podążać za Nim (Mat. 16:24). „[…] Chrystus cierpiał za was, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady” (1Piotra 2:21, BW).

Jeśli w ciemnej godzinie zaatakują nas wątpliwości czy obawy, mamy jedynie wziąć naszą Lampę (Boskie Słowo) i jeszcze raz zbadać fakty oraz podstawę naszej wiary i jeśli nasze serca są nadal lojalne wobec Pana, wówczas wiara, radość i pokój wkrótce do nas powrócą. Jednak jeśli okaże się, że nasza wiara w Pańskie Słowo słabnie lub duch naszego poświęcenia i zupełnego oddania się Jemu usypia, to znamy prawdziwy stan spraw i od razu możemy