WIECZERZA PAŃSKA (Lekcja 67.)

      Pięć dni po wjeździe Jezusa na oślęciu i przedstawieniu się Izraelitom jako Król Izraela nadeszła Pascha przed­stawiająca ominięcie Kościoła Pierworodnych.

      Jezus był Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata. Aby tego dokonać, musi On być Barankiem Paschalnym. Święty Paweł mówi: „Baranek nasz wielkanocny za nas ofia­rowany jest, Chrystus. A tak obchodźmy święto […]”. Jezus spożył typicznego paschalnego baranka ze Swymi ucznia­mi. Następnie wziął niekwaszony chleb i owoc winorośli reprezentujący Jego własne ciało oraz Jego własną krew i ustanowił antytypiczną Wieczerzę Paschalną.

      Naśladowcy Jezusa mieli czynić to na pamiątkę Jego śmierci jako antytypicznego Baranka. Pan powiedział: „[…] Jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili krwi jego, nie będziecie mieli żywota w sobie”. Oczywiście, zewnętrzne wypełnienie tego byłoby niczym, gdyby nie symbolizowało doświadczeń serca. W swych sercach naśla­dowcy Jezusa muszą uświadamiać sobie, że Jego śmierć jest Okupową ceną za grzechy całego świata; że bez niej w ogóle nie byłoby życia wiecznego. Tacy wierzący stanowią Kościół Pierworodnych, który otrzyma życie przed niewybranymi – światem – w Pierwszym Zmartwychwstaniu – Obj. 20:6.

      Święty Paweł wskazuje na jeszcze głębsze znaczenie Wieczerzy Paschalnej. Wszyscy naśladowcy Jezusa są przedstawieni w Jednym Bochenku, który jest łamany oraz w Jednym Kielichu, który jest udziałem w cierpieniach, wstydzie, hańbie i śmierci (1Kor. 10:16, 17). Tylko tacy będą członkami Jego chwalebnego „Ciała”, Proroka świata, podobnego do Mojżesza – Dz. 3:19-23.

      Uczniowie zapomnieli o umyciu nóg sobie nawzajem, a nawet o umyciu nóg Mistrzowi. Jezus wykonał w pokorze tę usługę jako lekcję – nie jako ceremonię. Duch tej lekcji mówi, że jako „członkowie” Chrystusa powinniśmy świad­czyć sobie nawzajem wszelkie możliwe usługi – Dz. 9:5; 1Kor. 12:27.

      Po Wieczerzy Jezus z Jedenastoma udał się do Getsemane, gdzie Judasz przez pocałunek zdradził Go przeło­żonym. Potem nastąpiły pamiętne końcowe sceny z życia naszego Pana.

Pytania do lekcji 67.

      1. *W jaki sposób Jezus przedstawił się jako Król Izraela? Mat. 21:1-9; Akapit 1.

      2. Ile dni później miała miejsce Pascha? Czego typem była Pascha?

      3. *Kto w Piśmie Świętym jest nazwany Barankiem Bo­żym? Jana 1:29, 36; Akapit 2.

      4. *Co miał zgładzić Baranek Boży? Kim musiał się stać?

      5. Co powiedział święty Paweł na temat Chrystusa i tego święta? 1Kor. 5:7, 8.

      6. *Czy Jezus spożywał typicznego baranka paschalnego razem ze Swymi uczniami?

      7. *Co reprezentuje niekwaszony chleb i owoc winorośli? Co Jezus ustanowił?

      8. *Kto jest antytypicznym barankiem? Co mieli czynić naśladowcy Jezusa? Akapit 3.

      9. Czy Jezus powiedział coś o tym? Jana 6:53. Czy mamy przyjmować to literalnie? Patrz Expanded Biblical Comments (w jęz. angielskim).

      10. *Kto musi sobie uświadamiać, że śmierć Jezusa jest okupową ceną za grzechy całego świata?

      11. *Czy bez Jego śmierci byłoby możliwe życie wieczne?

      12. *Kto wskazuje na głębsze znaczenie Pamiątkowej Wieczerzy? Akapit 4.

      13. *Kto był reprezentowany w tym jednym bochenku i kto miał udział w jednym kielichu? 1Kor. 10:16, 17; P6, s. 465, 466.

      14. *Czego zapomnieli uczynić uczniowie? Akapit 5.

      15. *Kto wykonał tę usługę i jaka była w niej lekcja?

      16. Czego dzisiaj jako lud Boży możemy nauczyć się z tej lekcji?

      17. *Gdzie udał się Jezus z Jedenastoma po wieczerzy? Co uczynił Judasz? Akapit 6.

      18. Co nastąpiło potem?

      *Pytania zaznaczone gwiazdką są przeznaczone szczególnie dla dzieci.

BS2018, s. 15