Sztandar Biblijny nr 281 – 2018 – str. 12

wiedzieliby, jak postępować wobec siebie wzajemnie bez analizowania jeden drugiego. Gdyby w wyżej wspomnianych relacjach brakowało wzajemnej analizy, prowadziłoby to do złych skutków, to o ile bardziej brak samoanalizy prowadzi do złych re­zultatów, ponieważ każdy zajmuje się samym sobą częściej i bardziej gruntownie niż innymi. I tak jak właściwe zrozumienie jeden drugiego w powyż­szych relacjach, pochodzące z analizy osób w tych relacjach, pomaga nam właściwie wypełniać przy­wileje i obowiązki w tych relacjach, tak właściwe badanie samego siebie pomaga nam właściwie postępować wobec nas samych. Takie badanie ob­jawi nam, jakie są nasze wady, braki i osiągnięcia oraz będzie służyło do pobudzania nas w przezwy­ciężaniu naszych wad, w uzupełnianiu naszych braków oraz pomnażaniu naszych osiągnięć. Ono jasno pokaże nam, jakie są nasze usposobienia, abyśmy mogli nauczyć się ograniczać w nas to, co wymaga ograniczania oraz rozwijać to, co po­trzebuje rozwoju. Gdy będziemy wykonywać to we właściwy sposób, zobaczymy prawdziwy cha­rakter naszych myśli, motywów, słów i czynów, tak abyśmy mogli zająć wobec nich przyjazny lub negatywny stosunek, o ile będzie tego wymagać sytuacja. Taka samoegzaminacja nie tylko pomo­że nam właściwie działać wobec nas samych, lecz także udzieli nam wielu informacji, które z jednej strony powstrzymają nas przed zaniedbywaniem Boga i naszych bliźnich, a także czynieniem zła w stosunku do nich, a z drugiej strony pomogą nam w wypełnianiu naszych obowiązków i przy­wilejów wobec nich. Jest to pomocne we wszyst­kich naszych relacjach.

————-
w ramce

Wezwanie do SAMOEGZAMINACJI
SIEDEM KROKÓW CHRZEŚCIJAŃSKIEGO ŻYCIA
REALIZACJA – DZIEŁO W TOKU
Martwota dla siebie i świata;
Rozmyślanie nad Słowem Pana;
Czuwanie;
Modlitwa:
Rozpowszechnianie Słowa
Rozwój charakteru na podobieństwo Chrystusa
Znoszenie zła w harmonii ze Słowem Bożym.
————–

      Tym, przy pomocy czego mamy egzaminować samych siebie, jest Słowo Boże. Ono dostarcza właściwego narzędzia mierniczego, dzięki któ­remu możemy uzyskać nasz duchowy wymiar (Obj. 11:1, 2; 2Kor. 10:13-16). Jest to zwierciadło, które daje nam nasze dokładne odbicie, objawiając nasze słabości, braki i dobre cechy (Jak. 1:23-25). Dlatego mamy wglądać w siebie samych w świetle jego doktryn, przepisów, napomnień i przykła­dów. Porównywanie i zestawianie samych siebie z nimi spowoduje, że zobaczymy, jacy jesteśmy naprawdę i czy rzeczywiście jesteśmy w prawdzie, „bo Słowo Boże jest żywe [stanowcze] i skuteczne, ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny [bo pod­czas gdy miecz obosieczny może przecinać tylko rzeczy fizyczne, to Słowo ma moc], przenikające [przez rzeczy duchowe] aż do rozdzielenia duszy [treści czynów] i ducha [intencji czynów], stawów [sposobu i związku czynów] i szpiku [prawdziwej istoty czynów], zdolne osądzić [odróżnić] zamiary [intelekt] i myśli [motywy] serca” (Żyd. 4:12, BW). Ten fragment sugeruje, że powinniśmy analizować nasze myśli, słowa i czyny z trzech punktów wi­dzenia: (1) ich treści, tzn. tego, z czego się składa­ją; (2) ich motywów, tzn. uczuć pobudzających do nich; (3) ich sposobu, tzn. ducha w nich i metody, przez którą są realizowane.

      Przekonanie o użyteczności samoegzaminacji pomoże nam w jej rozwijaniu. Stanowczość woli i wytrwałość w jej przejawianiu również pomoże nam w jej rozwijaniu. Dokonywanie samoegza­minacji także uzdolni nas do jej rozwijania, po­nieważ nauczymy się ją praktykować. Określenie czasu jej praktykowania okaże się korzystne do jej osiągnięcia. Rzeczywiście powinno się ją re­alizować codziennie. Następnie istnieją szczegól­ne okresy, takie jak nasze urodziny czy rocznice ślubu, rocznice naszego odwrócenia się od grze­chu do sprawiedliwości, rocznice poświęcenia, przyjścia do prawdy lub rocznice pewnych innych szczególnych opatrzności w naszym życiu, kie­dy samoegzeminacja okaże się pomocna. Okres Pamiątkowy, czasy przesiewań i okresy pokus są również bardzo właściwe, by przeprowadzać samoegzaminację. Czy na koniec roku samoegzami­nacja okaże się szczególnie właściwa, jak sugeruje tytuł artykułu?

      Z punktu widzenia treści, motywów i sposo­bu przeprowadzania samoegzaminacji możemy dobrze zbadać samych siebie w kwestii naszego uczestnictwa w siedmiu krokach chrześcijańskiego życia podczas roku, który obecnie zbliża się do końca: (1) martwota dla siebie i świata; (2) rozmy­ślanie nad Słowem Pana; (3) czujność; (4) mod­litwa; (5) rozpowszechnianie Słowa; (6) rozwijanie charakteru podobnego do Chrystusa i (7) znosze­nie zła w harmonii ze Słowem Bożym.

POMOCE DO SAMOEGZAMINACJI

      Rozważmy najpierw krótko samoegzaminację w związku z treścią, motywami i sposobami martwoty wobec siebie i świata. Gdy dokonujemy przeglądu doświadczeń roku, to jeśli chodzi o jej treść, pytamy w rzeczy samej: Czy w tym roku żyłem w martwocie wobec siebie i świata, czy