„TAJEMNICA  POBOŻNOŚCI”

      „PISZĘ do ciebie w nadziei, że rychło przyjdę do  ciebie. Gdyby jednak przyjście moje się odwlokło,  to masz wiedzieć, jak należy postępować w domu  Bożym, który jest Kościołem Boga żywego, filarem  i podwaliną prawdy. Bo bezsprzecznie wielka jest tajemnica pobożności: Ten, który objawił się w ciele,  Został usprawiedliwiony w duchu, Ukazał się aniołom, Był zwiastowany między poganami, Uwierzono  w niego na świecie, Wzięty został w górę do chwały”  (1Tym. 3:14­-16, BW).

      Nasz werset brzmi nieco inaczej w Literalnym  Tłumaczeniu Younga: „Te rzeczy piszę do was, mając nadzieję przyjść wkrótce do was, a gdybym się  opóźniał, to powinieneś wiedzieć, jak należy się   zachowywać w domu Bożym, który jest zgromadzeniem Boga żywego – filarem i fundamentem  prawdy, i otwarcie mówiąc, wielki jest sekret pobożności Bóg został objawiony w ciele, ogłaszany  jako sprawiedliwy w duchu, widziany przez aniołów,  opowiadany wśród narodów, uwierzono w Niego na  świecie, został zabrany do chwały!” (1Tym. 3:14­-16).

      Angielski  Emphatic Diaglott oddaje ten tekst  nieco inaczej: „Te rzeczy piszę do ciebie, ufając, że  przyjdę do ciebie bardzo szybko, lecz gdybym odwlekał, żebyś wiedział jak sprawować się w domu  Bożym, który jest Zgromadzeniem żyjącego Boga.  Filarem i fundamentem prawdy, i otwarcie mówiąc wielki jest sekret pobożności: On był objawiony  w ciele, usprawiedliwiony w duchu, widziany przez  aniołów, ogłaszany pomiędzy narodami, uwierzono  w niego na świecie, został podniesiony do chwały”  (1Tym. 3:14­-16).

      Słowo tajemnica właściwie powinno być przetłumaczone jako sekret, jak jest to w wersji Younga  i Diaglotta. Jednak my użyjemy słowa tajemnica podanego w wielu tłumaczeniach Biblii.

      Rozważając te wersety pytamy najpierw, jakie  kwestie są wzmiankowane w wierszu 14? Odpowiedź  jest podana w poprzedzających wersetach. Wcześniej Apostoł Paweł mówi o tym, że niektórzy uczą  innych doktryn i zwracają się ku baśniom (1Tym.  1:3, 4). Wielu w pierwotnym Kościele twierdziło, że  chrześcijańscy wierzący muszą także przestrzegać  Prawa Mojżeszowego. Paweł wykazał, że to nie było  potrzebne.

      W 1Tym. 2 Apostoł nakłania, by błagania, modlitwy, wstawianie się i zasyłanie podziękowań było  czynione za wszystkich ludzi, włączając w to królów i wszystkich, którzy są u władzy. Czy to znaczy,  że chrześcijanie powinni modlić się za wszystkich  władców obecnego złego świata (Gal. 1:4)? Ostatnia  część wiersza 2 podaje istotę tej kwestii – modlimy  się za nich, „abyśmy cichy i spokojny żywot wiedli  we wszelkiej pobożności i uczciwości”, aby sprawa  Chrystusa nie była utrudniana, lecz lepiej postępowała.

      1Tym. 2:4­6 wskazuje, że każdy człowiek, który  kiedykolwiek żył, otrzyma jedną pełną i kompletną sposobność zbawienia – Bóg „chce, aby wszyscy  ludzie byli zbawieni”. Oni wszyscy będą zbawieni  spod Adamowego potępienia i wówczas będzie im  udzielona jedna sposobność zbawienia. Ci, którzy  nie otrzymują jej w tym życiu, będą ją mieć pod błogosławieństwami restytucji.

      W wersetach 9-12 Apostoł poucza kobiety,  chrześcijańskie kobiety w Kościele, aby ubierały się  skromnie, będąc przyozdobione pobożnością i dobrymi uczynkami. On mówi także: „Nie pozwalam  zaś kobiecie nauczać”. Czy to oznacza, że kobiety  w kościele nie powinny w ogóle nauczać? O, nie; to  znaczy tylko, że kobiety nie powinny być kaznodziejami i nauczycielami w zgromadzeniach Kościoła.  Mogą one jednak uczyć innych prywatnie, a w zgromadzeniach Kościoła mogą uczyć inne chrześcijańskie kobiety oraz tych, którzy nie są uczniami Chrystusa. One mogą uczyć również dzieci. Mają szerokie  pole, na którym mogą nauczać. Apostoł uczynił  ten wyjątek jedynie w stosunku do ich nauczania  w zgromadzeniach Kościoła.

      Następnie, w 1Tym. 3:1­-13 (BW), Apostoł opisuje kwalifikacje biskupów, czyli starszych, którzy  faktycznie mają ten sam urząd w Kościele. On opisuje także kwalifikacje diakonów i diakonis. Apostoł  miał na uwadze te kwestie oraz potrzebę udzielenia Tymoteuszowi stosownych instrukcji, gdy w w. 14, 15 (BW) powiedział: „Piszę do ciebie w nadziei,  że rychło przyjdę do ciebie. Gdyby jednak przyjście  moje się odwlokło, to masz wiedzieć, jak należy  postępować w domu Bożym, który jest Kościołem  Boga żywego”. Kwestie wspomniane w poprzednich  wersetach pomogły Tymoteuszowi dowiedzieć się,  jak pouczać chrześcijańskich wierzących w różnych  sprawach.

„DOM BOŻY, KTÓRY JEST ZGROMADZENIEM BOGA ŻYWEGO”

      „Dom Boży”, który jest wspomniany w 1Tym.  3:15, nie jest budynkiem z wieżą lub bez, w którym chrześcijanie mogliby się spotykać, lecz jest to  prawdziwy Kościół – ecclesia. Greckie słowo „ecclesia” znaczy powołani. Apostoł poucza wierzących  jak powinni się zachowywać, zarówno w lokalnych  zgromadzeniach jak i ogólnie, poza sferą lokalną.