Sztandar Biblijny nr 267 – 2015 – str. 70

myślący, poważni i umiarkowani, z nowymi umysłami mocno trwającymi w zdrowej wierze Boskiego Słowa oraz sercami pełnymi miłości, przejawiającymi wszystkie z różnych zalet przedstawianych przez to Słowo – uprzejmość, łagodność, delikatność itd., a wszystkie z nich mogą być krótko podsumowane słowem cierpliwość. Nakłaniamy wszystkich zaawansowanych braci w prawdzie, gdziekolwiek się znajdują, by zwrócili baczną uwagę na takie podobieństwo dojrzałego człowieka Bożego, dobrze rozwiniętego w Chrystusie, swej żywej Głowie i dobrze dostosowanego do Jego obrazu. Nakłaniamy wszystkich, by dokładnie zachowywali ten obraz przed swymi umysłami i czynili go swym ideałem w chrześcijańskim biegu.

PRAWO MIŁOŚCI

      „Stójcie tedy w tej wolności, którą nas Chrystus wolnymi uczynił, a nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli” (Gal. 5:1). W tym wersecie Apostoł Paweł zwraca się do chrześcijan, ponieważ tylko tacy podjęli kroki pokuty za grzechy, wiary w Jezusa jako swego Zbawiciela i poświęcenia swego życia Bogu. Tematem tego wersetu jest wolność, którą cieszy się chrześcijanin. W istocie rzeczy chrześcijanin staje się sługą Chrystusa. Przez swoje śluby poświęcenia i poddania się woli Bożej, chrześcijanin dobrowolnie wchodzi w stan niewoli. Czytamy o tym w 1Kor. 7:22: „Albowiem kto w Panu powołany jest niewolnikiem, wolny jest w Panu; także też, kto jest powołany wolnym, niewolnikiem jest Chrystusowym”. Paradoksalnie, będąc sługą Chrystusowym, zyskuje się prawdziwą wolność. „A przetoż jeźli was Syn wyswobodzi, prawdziwie wolnymi będziecie” (Jana 8:36).

————-
w ramce

 Kto zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma. Jak. 1:25 (BT)
————–

      „Prawo wolności”, o którym mówi Jak. 1:25, może być podsumowane jednym słowem – miłość. To „prawo wolności” czasem nazywane jest prawem miłości. Chrześcijanin ma być prowadzony przez zasady sprawiedliwości i miłości. Dla chrześcijanina „stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe” (2Kor. 5:17). Naśladowca Chrystusa uczy się nienawidzić grzechu i miłować sprawiedliwość oraz używać nowo otrzymanej wolności nie do zaspokajania ciała, lecz do ograniczania ziemskich spraw oraz współpracy z Panem Jezusem – Mistrzem – w tłumieniu grzesznych skłonności.

————-
w ramce

Boska Wola Wykonywana Tutaj Tak Jak W Niebie –  Przyjdź królestwo twoje; bądź wola twoja jako w niebie, tak i na ziemi. Mat. 6:10
————–

      Tak jak w większości przedsięwzięć potrzebny jest przede wszystkim trening, nie inaczej jest w chrześcijańskim życiu. Chrześcijanin został przyjęty do szkoły Chrystusa. W Ew. Jana 8:31, 32 (BW) Jezus powiedział: „Jeżeli wytrwacie w słowie moim, prawdziwie uczniami moimi będziecie i poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi”. Prawda jest otrzymywana wyłącznie przez przewody wyznaczone przez Boga, to znaczy, przez naszego Pana, Apostołów i proroków, jak to jest zapisane w Słowie Bożym. W 2Tym. 3:16, 17 (BWP): „Każde Pismo natchnione przez Boga jest przydatne do nauczania, przekonywania, naprawiania błędów i wychowywania w czci dla Boga. W ten sposób człowiek oddany Bogu będzie przygotowany i zaprawiony do wszelkiego rodzaju dobrych czynów”. Obowiązkiem (i przywilejem!) chrześcijan jest „badanie pism” i stosowanie się do rady „wszystkiego doświadczajcie, a co jest dobrego, tego się trzymajcie” (Jana 5:39; 1Tes. 5:21).

      Prawdziwy chrześcijanin musi odrzucać stworzone przez ludzi doktryny, kreda, wyznania, tradycje i przesądy. Związanie przez błąd, niewiedzę czy strach oznacza utratę czyjejś wolności. Chrześcijanin powinien używać swej wolności w taki sposób, by nie spowodować potknięcia się drugich, szczególnie tych słabych lub niedojrzałych w wierze. W Rzym. 14:21 (BW) Apostoł ostrzega: „Dobrze jest nie jeść mięsa i nie pić wina ani nic takiego, co by twego brata przyprawiło o upadek”.

OBOWIĄZKI SŁUG

      Biblia mówi o czasie ucisku, o Boskim oczyszczaniu Swego ludu i my żyjemy obecnie właśnie w tym czasie. Wielu z obecnego ludu Bożego zamiast być czyniącymi pokój, powoduje zakłócenie pokoju z powodu braku właściwego zrozumienia zasad leżących u podstaw Ewangelii i ich odpowiedniego zastosowania w obecnym czasie. Oni często niewłaściwie nakłaniają innych do „stawania w obronie swych własnych praw”, do pilnowania, by nie byli „deptani”, do „żądania sprawiedliwości” oraz do zabiegania, by ją otrzymać. Przeciwnie do tego Apostoł, rozumiejąc Boski Plan, wiedział, że nie należy spodziewać się pełnej sprawiedliwości, że nie należy oczekiwać ludzkich praw czy jakichkolwiek innych