WCZEŚNIEJ NIŻ ABRAHAM BYŁ, JA JESTEM

„Rzekł im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Pierwej niż Abraham był, jam jest”

      NIESKAZITELNA czystość, wyraźna intelektualna wyższość, pokorna godność, pełna cichości delikatność, odważna i bezkompromisowa sprawiedliwość połączona z życzliwością i niestrudzoną samoofiarą, cechowały Jezusa jako niezwykłego człowieka wyróżniającego się spośród wszystkich innych ludzi. W czasie Swego życia „On uczył jako moc mający” i ludzie mówili „Nigdy tak nie mówił człowiek jako ten człowiek”. Niezależnie od tego, co inni mogą myśleć lub mówić na Jego temat, On twierdził, że był posłany przez Boga i miał niebiańskie pochodzenie, mówiąc: „Zstąpiłem bowiem z nieba”. „Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił” (Jana 6:38,51, BW). Żydzi nie wierzyli Jego twierdzeniom i mówili: „Jak to może być?” Wielu z Jego uczniów, gdy to słyszało, mówiło: „Twarda to jest mowa, któż jej słuchać może” – w. 60  (BW). Kiedy Jezus zorientował się, że Jego uczniowie szemrali z tego powodu, zapytał ich: „To was gorszy? Cóż, dopiero gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był pierwej?” Z powodu Jego twierdzenia o Swym niebiańskim pochodzeniu i przedludzkiej egzystencji „Od tej chwili wielu uczniów Jego zawróciło i już z Nim nie chodziło” (w. 61-66, BW). Następnie znajdujemy Pana oświadczającego tę samą Prawdę przed faryzeuszami w słowach: „Wiem, skąd przybyłem i dokąd idę […] Ja zaś z wysokości; wy jesteście z tego świata, a Ja nie jestem z tego świata; […] Ja bowiem wyszedłem od Boga i oto jestem. Albowiem nie sam od siebie przyszedłem, lecz On mnie posłał. […] Mnie uwielbia Ojciec mój […] i gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnym do was kłamcą” (Jana 8:14, 23, 42, 54, 55, BW). Wtedy faryzeusze zapytali: „Czyś Ty większy od ojca naszego Abrahama?” Jezus odpowiedział: „Abraham, ojciec wasz, cieszył się, że miał oglądać dzień mój, i oglądał, i radował się”. „Wtedy Żydzi rzekli do niego: Pięćdziesiąt lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś? [Abraham umarł dwa tysiące lat wcześniej] Odpowiedział im Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, pierwej niż Abraham był, Jam jest” (Jana 8:53, 36-58, BW).

————-
w ramce

 A Jezus zawołał donośnym głosem: Kto wierzy we mnie, nie we mnie wierzy, ale w tego, który mnie posłał. Jana 12:44
————–

      Nie ma żadnego błędu w tym wyrażeniu. Ponieważ Jego człowieczeństwo wynikało z przeniesienia zasady życia z duchowych do ludzkich warunków, istota, tożsamość, była ta sama. Jezus jako człowiek uznawał Siebie za tę samą istotę – za Syna Bożego i był w stanie pamiętać Swą poprzednią chwałę. Słowa „JAM JEST” wyrażają Jego nieprzerwaną egzystencję i utożsamiają Jezusa z Nazaretu z „jednorodzonym” i „pierworodnym wszystkiego stworzenia”. Żydzi nie uwierzyli w tę wspaniałą Prawdę i podnieśli kamienie, by Go ukamienować. Nauki naszego Pana przekonały tylko cichych, a On spodziewał się, że jedynie tacy je przyjmą (Izaj. 61:1). Odnosząc się ponownie do wypowiedzi Jezusa (Jana 6:62, BW), „Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego, wstępującego tam, gdzie był pierwej?” i porównując ją z oświadczeniem Marka (Mar. 16:19, BW) „został wzięty w górę do nieba i usiadł po prawicy Boga”, dochodzimy do wniosku, że przed Swym przyjściem na ziemię, Pan zajmował miejsce po prawej ręce, czyli główną pozycję na niebiańskim lub duchowym poziomie. Nie zajmował pozycji Ojca, lecz główną pozycję po prawej ręce Ojca – prawa ręka oznacza główne stanowisko łaski i władzy. Dowiadujemy się jednak, że stanowisko po prawej ręce przed Jego przyjściem na ziemię nie było tak wysokie, jak Jego obecne stanowisko po prawicy Boga Jehowy, ponieważ jest

————-
w ramce

Odpowiedział Jezus: To jest dzieło Boże: wierzyć w tego, którego On posłał. Jana 6:29
————–