Sztandar Biblijny nr 266 – 2015 – str. 58
zauważyliśmy powyżej, gdy Bóg przebaczył Dawidowi, On skarcił go, ukarał W celu naprawy, pomagając mu w usunięciu z jego charakteru zła, które skłoniło go do grzechu. Niech słudzy Prawdy nie tylko zaprzestana złych rzeczy, które popełnili, lecz także niech wykorzenia ze swych charakterów złe cechy, z których to zło wynikało. Następnie niech będą wierni w przynoszeniu Bogu naszych antytypicznych ofiar za występki, podejmując żmudny proces czuwania, i modlitwy, oczyszczania się, bojowania i nieustawania W uwalnianiu siebie od tych złych cech mniej lub bardziej zakorzenionych W naszych usposobieniach, które stały się przyczyną grzechu (3Moj. 5).
————-
w ramce
KTO JEST NIEZUPEŁNIE WIERNY, TEN JEST CAŁKOWICIE ZAGUBIONY
_________________
Zastanówmy się nad grzechem sięgania po władzę i panowania nad Boskim dziedzictwem, jako ilustracja tego, że z niewyznanych grzechów nie ma oczyszczenia. Wielu nie zdaje sobie sprawy z tego, że popełnia grzech sięgania po władzę! Sięganie po władzę jest udziałem nie tylko starszych, diakonów i innych szczególnych sług prawdy, lecz także braci, którzy nie są wybranymi sługami. Siostry, a nawet dzieci mogą popełniać ten grzech, na przykład przez usiłowanie zajmowania w rodzinie pozycji i przywilejów męża i ojca jedynego uznawanego przez Boga za głowę domu.
————-
w ramce
Jej wodzowie to wilki drapieżne, przelewają krew, niszczą życie ludzkie, aby osiągnąć zysk. Ezech. 27:28 (BT)
————–
Pismo Święte potępia sięganie po władzę i panowanie. Starsi sa napominani przez Apostoła Piotra: „Otaczajcie pasterską opieka społeczność wierzących, nie z przymusu, lecz z ochota, zgodnie z Wola Boga i nie dla materialnych korzyści, ale z całym poświęceniem. Nie wywyższajcie się z powodu władzy nad tymi, których Bóg wam powierzył, ale bądźcie wzorem dla społeczności wierzących [. . .]. Uniżajcie się więc pod mocna ręka Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili” (1Piotra 5:2, 3, 6, UBG). Apostoł i Jan gani Diotrefesa za to, że „kocha władzę W kościele” (3Jana 9, 10, BWP). Nasz Pan ostrzega przed Nikolaitami jako szatańskimi zwierzchnikami nad ludem Bożym, czyli panującymi nad nim (Obj. 2:6, 15). Bóg nakazał przez Mojżesza: „A jeśli postawisz mi ołtarz kamienny, nie stawiaj go z kamieni ciosanych, bo gdy obrobisz je swoim dłutem, zbezcześcisz go. Nie będziesz wstępował do mojego ołtarza po stopniach, aby się tam nie odsłoniła nagość twoja” (2Moj. 20:25, 26, BW). Antytypicznie, jest to poważne ostrzeżenie przed sięganiem po władzę.
Przypuśćmy, że ktoś z powodu upadłego usposobienia ma skłonności do chwytania po władzę, do przywłaszczania sobie i sięgania po władzę, prerogatywy itd., do których nie ma prawa i przypuśćmy, że ma także skłonność do panowania nad innymi. U wielu osób to może być ,,tajemna wada”. Bez pilnego czuwania, jak również modlitwy, ta skłonność może nie być rozpoznana jako obecna W usposobieniu i postępowaniu osoby praktykującej ten grzech, a nawet jeśli zostanie rozpoznana, może nie być uznana przez nią za grzech. W żadnym z tych przypadków oczyszczanie nie będzie miało miejsca, ponieważ najpierw musi nastąpić rozpoznanie grzechu, pokuta i wyznanie go. Potem przychodzi kolej na porzucenie i oczyszczenie się z niego.
Jeśli taki grzesznik chce otrzymać Boskie miłosierdzie i przebaczenie, musi wyznać i porzucić grzech. On musi uznać swój grzech i wystarczająco go znienawidzić, by powiedzieć: ,,O, mój drogi Niebiański Ojcze, jestem winien okropnego grzechu, grzechu sięgania po władzę i panowania nad innymi. Jestem głęboko zasmucony, że obraziłem Cię przez popełnienie tego grzechu. Proszę, przebacz mi przez Chrystusa, przeciw któremu również zgrzeszyłem. Nienawidzę tego grzechu i jestem zdecydowany, by z Twoją pomocą udzielona mi przez Chrystusa, mojego Pana i Głowę, odrzucić go od siebie. Nie będę sięgać po władzę i panować nad innymi. Upokorzę się pod Twoja potężna ręką. Pomóż mi, proszę, wykorzenić tę zła cechę z mego usposobienia oraz praktykować sprawiedliwość i świętość w związku z tym”. Czy Bóg odpowie na taką modlitwę? Tak! Psalm 34:19: „Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych W duchu zachowuje”, a Iz. 57:15 mówi: „Bo tak mówi On najdostojniejszy i najwyższy, który (Jehowa) mieszka w wieczności, a święte jest imię Jego, który mieszkam na wysokości na miejscu świętym, mieszkam i z tym, który jest skruszonego i uniżonego ducha, ożywiając ducha pokornych, ożywiaj serce skruszonych”.
(3) Niewyznane grzechy rujnują chrześcijański wpływ.
„Grzech bowiem jest naruszeniem prawa”; ,,wszelka nieprawość jest grzechem” (1Jana 3:4, BWP; 5:17, BW). Dlatego wszystkie przestępstwa,