Sztandar Biblijny nr 266 – 2015 – str. 51

      […] w Swojej zapalczywości rozpętam huragan, […] i gruby grad na zagładę. I rozwalę mur, który tynkowaliście, i zrównam go z ziemią tak, że będzie odsłonięty [odkryty] jego fundament, a gdy upadnie, zginiecie W nim – i poznacie, że Ja jestem Pan”.

      W starożytnych czasach wokół miasta budowano mury, by stało się ono twierdzą, zapewniającą obronę i ochronę. W Biblii mur jest użyty, by symbolizować moc, a także stanowisko lub sprawowanie władzy. Obrazowy mur, który powstał jako fortyfikacja, by zachować imperium szatana, ma wiele części lub zarysów. Ogólnie mówiąc, one obejmują systemy i instytucje religijne, rządowe, polityczne, społeczne, przemysłowe, rolnicze, robotnicze i finansowe. One wszystkie są otynkowane, pokryte atrakcyjnymi, powierzchownymi warstwami, tak aby utrzymać ich razem, ukryć ich wady i sprawiać wrażenie, że wszystko jest w najlepszym porządku, lecz pod powierzchnią jest korupcja, niszczący rozkład, nieudolność, daremność i zagrażający rozpad (Ezech.22:27-31).

      Warunki w świecie religijnym na wiele sposobów pokazują, że jest on otynkowany wapnem „nieczynionym” grzechu i błędu. Oni twierdzą, iż nasze nauki, że żyjemy w rozszerzonym Żniwie Wieku Ewangelii, że Jezus jest niewidzialnie obecny i ze obala imperium szatana ustanawiając Królestwo Boże na ziemi, nie są prawdziwe. wyśmiewają się z takich nauk (2 Piotra 3:3,4) i zwodzą ludzi. Zachowują formy pobożności, lecz zaprzeczają wynikającej z nich mocy (2 Tym. 3:5). Są podobni do pobielanych grobów, budując swą siłę na podstawie samolubstwa i będąc pokryci symboliczną białą zaprawą. ,,Przeto, przeto mówię, że w błąd wprowadzili lud mój, mówiąc: Pokój, choć nie było pokoju; jeden zaiste zbudował ścianę glinianą, drudzy ją tynkowali wapnem nieczynionym” (Ezech. 13:10).

————-
w ramce

      ŚWIAT mówi „POKÓJ, POKÓJ”, kiedy nie ma POKOJU
————–

      Ezech. 13:16 mówi: „Prorocy Izraela, wieszczący o Jerozolimie, którzy mieli o niej widzenia pokoju, ale w niej nie było pokoju”. Jeruzalem w tym wersecie oznacza lub przedstawia i wyznaniowy, jednak odstępczy lud Boży. Jest ono proroczo użyte do zobrazowania wielkiego odstępczego religijnego, społecznego i cywilnego systemu nominalnego chrześcijaństwa, zwanego także Babilonem (Obj. 17:1-5; 18:1-4), ze wszystkimi jego błędami, złymi praktykami i hipokryzji ą, które są objawiane w tym wielkim czasie ucisku; ten system wkrótce przeminie (Obj. 19:11-21; 20:11).

      Fałszywi prorocy chrześcijaństwa rzeczywiście ,,pokrywali go tynkiem” i ogłaszali widzenia o pokoju i pomyślności dla niego, nawet wśród, płynących ze wszystkich stron, przeciwnych temu niezaprzeczalnych dowodów o nieuchronnie zbliżającym się nieszczęściu i zniszczeniu. Wszędzie dostrzegamy religijne zarysy stopniowego rozpadu „muru” imperium szatana. Ograniczone miejsce nie pozwala nam na szczegółowe rozważenie każdego z ogólnych zarysów „muru” imperium szatana, lecz zwrócimy uwagę na pewne szczegóły związane z nimi – niebezpieczną sytuację finansową – sytuację systemu monetarnego.

      Wiele z tego, co przedstawimy, będzie historyczną analizą tego, co działo się z systemem monetarnym. Rozpoczynamy od informacji na temat (spisku) Systemu Rezerwy Federalnej. Krótko przed wybuchem wielkiego ucisku w postaci pierwszej fazy wojny światowej (1914), Paul Warburg z Międzynarodowej Izby Bankowej M.M. Warburg & Synowie z Frankfurtu w Niemczech przybył do USA i uknuł spisek przejęcia zupełnej kontroli nad amerykańskim systemem monetarnym. On i pewni zdradzieccy amerykańscy bankierzy spotkali się potajemnie w Jekyll Island, w stanie Georgia, gdzie spisali długi Akt Rezerwy Federalnej, który odbierał emisję pieniędzy i kontrolę nad nimi Kongresowi i dawał to w ręce prywatnej korporacji, zwodniczo nazwanej „Systemem Rezerwy Federalnej”. Warburg został wybrany przewodniczącym komisji zarządców. Ten Akt (jedno z wielkich oszustw w historii) został przyjęty przez Senat Stanów Zjednoczonych w dniu 23 grudnia 1913 roku, gdy większość jego członków była w domu z powodu świąt. Również Kongres, bez żadnych kosztów, przeniósł do Systemu Rezerwy Federalnej całkowite zapasy złota Stanów Zjednoczonych wraz z 12 pod skarbcami. Na ironię, ta prywatna korporacja, będąca głównie w posiadaniu zagranicznych bankierów, płaciła Stanom Zjednoczonym jedynie 1,25 $ za każde 1.000,00 $ waluty, którą emitowali. Kwota 1,25 $ wystarczała na pokrycie kosztów papieru, farby drukarskiej i wykorzystanie rządowych maszyn drukarskich (Proszę zwrócić uwagę, że większość z tego materiału to historia).

      W 1913 roku te będące w rękach prywatnych Federalne Rezerwy Bankowe miały kapitał 147 milionów dolarów. Dzisiaj, nie produkując żadnych towarów i nie posiadając naturalnych zasobów, mają majątek w wysokości 971 miliardów dolarów. Jest to jedynie część sprytnego oszustwa. W czasie ucisku,