JAK BÓG POMAGA SWEMU LUDOWI

„Naucz mnie, Panie, drogi Swojej i prowadź mnie ścieżką prostą z powodu wrogów moich!” (Ps. 27:11. NP.).

__________
W ramce
STWÓRZ WE MNIE CZYSTE SERCE Ps. 51:12
_____________

BÓG Jehowa w Swej łaskawości zaprosił wybranych, powołanych i wiernych tego rozszerzonego Wieku Ewangelii, by zasiedli do Jego Stołu Prawdy i byli nauczani przez Jego wybranych przywódców. Dziecko Boże staje się usprawiedliwione przez wiarę w Chrystusa, następnie dochodzi do poświęcenia swego życia Niebiańskiemu Ojcu przez porzucenie swojej woli i woli świata oraz przyjęcie Boskiej woli za swoją własną. Bóg zachęca Swych wiernych: „Wynijdźcie z niego, ludu mój” (Obj. 18:4). Ta myśl jest nam podana w Jer. 51:6: „Uciekajcie z pośrodku Babilonu”. Jako poświęcone dzieci Boże, nie należymy już dłużej do szatana w Babilonie, lecz wiemy, że PAN może kierować naszą drogą w sposób, jaki dla nas wybierze, jeśli poddamy się Jego opiece! Tak, podobnie jak król Dawid wołamy: „Serce czyste stwórz we mnie, o Boże, a ducha prawego odnów we mnie!” (Ps. 51:12, NP)

Jak błogosławiony przywilej PAN stawia przed usprawiedliwionymi, poświęconymi i uświęconymi w naszym wersecie! Możemy prosić o zrozumienie Jego Słowa używając wyrażenia „naucz mnie, PANIE, drogi Swojej” i z ufnością oczekiwać na odpowiedź. Jeśli studiujemy Pismo Święte próbując znaleźć podstawową zasadę Boskich nauk, wtedy polecamy wszystko Ojcu w modlitwie, prosząc Go, by prowadził nas przez rozsądek i rozum, a następnie używamy tego rozsądku i rozumu według naszych najlepszych zdolności. Wówczas przychodzimy do stołu PANA, aby być karmieni, co jest naszym przywilejem. Jer. 15:16 mówi: „Gdy się znalazły mowy Twoje, zjadłem je, a było mi słowo Twoje weselem i radością serca mego, ponieważ się nazywam od imienia Twego, Panie, Boże zastępów!”

Cały świat znajduje się w stanie odosobnienia od Boga. Kiedy pytamy, dlaczego tak jest, Biblia informuje nas, że jest to rezultat nieposłuszeństwa Adama wobec sprawiedliwego prawa jego Stwórcy. Zatem dostrzegamy, że Bóg nie jest odpowiedzialny za obecne warunki – choć dla mądrego celu dozwolił na ich zaistnienie. „Ciągle spory ludzi spaczonych na umyśle i wyzutych z prawdy, którzy sądzą, że z pobożności można ciągnąć zyski [odstąp od nich, KJV]” (1Tym. 6:5, NP). Bóg Jehowa stworzył człowieka w korzystnych warunkach oraz z dostateczną wiedzą umożliwiającą mu podjęcie właściwej drogi. Człowiek sprowadził na siebie przekleństwo śmierci i wszystkie skutki tego przekleństwa przez postępowanie według własnej woli (podobnie jak szatan, pierwszy grzesznik) i w konsekwencji tego, przekleństwo wprowadziło cały ród Adama w Boską niełaskę.

Pierwsze kłamstwo szatana w Edenie wprowadziło w błąd matkę Ewę, by zwątpiła w prawdę Boskiego stwierdzenia: „Ale z drzewa wiadomości dobrego i złego, jeść z niego nie będziesz; albowiem dnia, którego jeść będziesz z niego, śmiercią umrzesz [na pewno umrzesz, KJV]” (1Moj. 2:17). Adam nie był zwiedziony; on był rozmyślnie nieposłuszny wobec Boskiego rozkazu i sprowadził karę śmierci na siebie i całe swoje potomstwo. Oddzielona od Boga ludzkość stopniowo dostawała się pod wpływ Boskiego przeciwnika, który coraz bardziej poddawał ich mocy przesądów i niewiedzy. Właściwie jest to prawdą w odniesieniu do wszystkich klas we wszystkich krajach. Lecz chociaż Bóg nie zamierza, aby zasłona niewiedzy zawsze ciążyła na ludzkości, to woli pozostawić ją na pewien czas w tym stanie zaniechania, wiedząc, że w obecnych warunkach lepsze jest dla niej trwanie w niewiedzy. Wiedza sprowadziłaby na zwykłego człowieka odpowiedzialność, której w obecnych warunkach nie byłby w stanie znieść.

Bóg ma szczodre zarządzenia, przez które każda ludzka istota będzie mieć pełną sposobność otrzymania błogosławieństw przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, lecz zostaną one wprowadzone w przyszłości. Za pośrednictwem Ewangelii Bóg dał zaproszenie