cię będą, byś nie obraził o kamień nogi twojej” (Ps. 91:11, 12). Prawdziwi chrześcijanie, poświęceni chrześcijanie są prowadzeni przez Boga Jehowę.

      Z Pisma Świętego dostrzegamy zatem, że aby być prawdziwym chrześcijaninem należy wypeł­niać pewne ścisłe wymagania. Wiele milionów lu­dzi przyłącza się do kościołów i jest ogólnie uzna­wanych za chrześcijan, lecz są chrześcijanami tylko zewnętrznie, tak jak wielu było Żydami jedynie ze­wnętrznie. Wielu, nawet wśród tych, którzy podjęli „decyzję dla Chrystusa”, którzy myślą o sobie jako prawdziwych chrześcijanach, nie są takimi, ponie­waż nigdy nie poświęcili swego życia Bogu. Rzeczy­wiście, stosunkowo niewielu jest tych, zapierających się sie­bie i świata, niosą­cych krzyż uczniów, czyli naśladowców Chrystusa – praw­dziwych chrześci­jan, „prawdziwych uczniów” (Jana 8:31). Tylko tym, którzy trwają w Jego Słowie i pozwalają, by jego uświęcająca moc działała w ich sercach, Jezus obie­cuje poznanie prawdy oraz błogosławioną wolność, którą ona przynosi. Ew. Jana 17:17 mówi: „Uświęć ich przez prawdę twoją; słowo twoje jest prawdą.” „I poznacie prawdę, a prawda uczyni was wolnymi” (Jana 8:32, KJV).

————-
w ramce
BIBLIA, KTÓRA WYGLĄDA ŹLE ZAZWYCZAJ NALEŻY DO KOGOŚ, KTO MA SIĘ DOBRZE.
CHARLES SPURGEON
———————

      Żyjemy w rozszerzonym czasie żniwa Wieku Ewangelii i biblijni książęta lub przywódcy przed­stawiają Quasi-wybranych, a wśród nich Poświęco­nych Obozowców Epifanii, którzy zgodnie ze swymi licznymi zdolnościami będą przydatni w pomaganiu niewybranym na Drodze Świętości, przemierzając świat i nawracając ludzi do Słowa Bożego i jego dzie­ła. Ci słudzy będą pomocni w sprowadzaniu na ludzi pokoju. Jest to szczerze upragniony rezultat! Zachę­camy szczególnie tych, którzy podjęli kroki poku­ty i usprawiedliwienia, by usiedli i obliczyli koszt poświęcenia, a po uczynieniu tego zdecydowali się zostać prawdziwymi chrześcijanami, „prawdziwymi uczniami”.

      Nowo poświęceni, jak również nowo usprawie­dliwieni potrzebują instrukcji Słowa Bożego w za­kresie nadziei i obietnic tam przedstawionych. Za­tem zalecamy całemu ludowi Bożemu, aby starał się służyć doktrynie (nauce) Chrystusa, doktrynie apostołów i proroków – doktrynie Biblii – czystej i prostej. W takim stopniu, w jakim udzielamy im tej nieskażonej doktryny, przekazujemy im „moc Bożą ku zbawieniu”, która jest w stanie zachować ich od upadku.

      Do takiego stopnia, w jakim możemy karmić serca i umysły nowo poświęconych doktryną biblij­ną, będziemy skuteczni dostarczając im środek nisz­czący chwasty, który zabije nasiona cierni i ostów ziemskich ambicji i przyjemności, ponieważ tylko wtedy, gdy te ambicje znikną, dobre ziarno Kró­lestwa może zakwitnąć, a serce będzie w pełni za­angażowane sprawami Królestwa, sprawami, które dotąd nie były dostrzegane. Tylko ci, mający oczy zrozumienia otwarte na wspaniałe Prawdy Boskiego Słowa, mogą mieć prawo oceny „długości i szero­kości, i głębokości, i wysokości miłości Bożej, która przewyższa wszelkie zrozumienie” (Efez. 3:18, 19, KJV). Tylko tacy mogą ocenić rzeczy, których natu­ralne „oko nie widziało i ucho nie słyszało … co Bóg przygotował tym, którzy Go miłują” (1Kor. 2:9). Oni miłują Boga bardziej niż domy czy ziemię, rodziców czy dzieci, czy też cokolwiek innego – miłują Boga bardziej niż samych siebie – tak, że są chętni położyć swe życie w Jego służbie (1Jana 3:16).

 BS,15, 21-27

DUCH ZDROWEGO ROZSĄDKU

      SŁOWO duch jest tutaj użyte w znaczeniu umysło­wego usposobienia. Czasami mówimy o złym du­chu, oznaczającym złe usposobienie lub o dobrym duchu, oznaczającym czyste, szlachetne, życzliwe i lojalne usposobienie. Zatem Apostoł odnosi się tu­taj do usposobienia zdrowego zmysłu. Zdrowy zmysł [w jęz. angielskim umysł, osąd na jęz. polski tłuma­czony jako zmysł, rozsądek – przyp. tłum.] oznacza dobry stan umysłu i posiadanie w pełni wszystkich jego zdolności. Zdolności postrzegania gromadzą różne dane i przechowują je w spichlerzu pamięci, a zdolności rozumowania przygotowują i porów­nują je, prowadząc do wniosków, które inaczej nie mogłyby być uzyskane. Jednakże, jeśli umysł nie jest w odpowiednim, zdrowym stanie, rozum nie będzie działał właściwie. Z magazynu pamięci będzie on otrzymywał fakty i przez niewłaściwe oraz nietrafne ich zastosowanie będzie wyciągać błędne wnioski.

      Jeśli umysł będzie niepokojony przez nadmierny strach lub przesądy, uprzedzenie, złośliwość, zemstę, przesadną ambicję, pychę, zarozumiałość, chciwość lub jakąś inną zdeprawowaną żądzę, to rozsądek