Sztandar Biblijny nr 263 – 2015 – str. 6

idee na temat celu śmierci Jezusa, choć wystarczająco dobre w minionych wiekach, nie wytrzymują postępującego światła i poglądów naszych czasów. Lecz zwróćmy uwagę na to, że postępujące światło, którym szczycą się tak zwani, „postępowi myśliciele”, jest ziemskim światłem. Jest to intelektualna filozofia i nauka, fałszywie tak nazwana, przed którą jesteśmy ostrzegani: „O, Tymoteuszu! Strzeż tego, co ci powierzono, unikając bluźnierczej, próżnej mowy i przeciwstawnych twierdzeń tego, co fałszywie nazwane jest nauką” (1Tym. 6:20, KJV). Ona nie tylko ignoruje niebiańskie światło, lecz także sprzeciwia się temu światłu – SŁOWU BOŻEMU, które mówi, że „nie ma żadnego imienia pod niebem, danego ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni”, niż imię Jezus (Dz. 4:10-12).

      Argument tej dużej grupy „postępowych myślicieli” zostaje zupełnie obalony przez uzasadniony wniosek płynący z ich własnych argumentów. Oni twierdzą, że Jezus umarł nie po to, by zapłacić karę za nas, lecz po prostu po to, by stać się naszym przywódcą i przykładem. Oni twierdzą, że Abraham, Izaak, Jakub, Dawid i inni, którzy żyli i umarli przed czasami Jezusa, są zbawieni w tym samym znaczeniu, w ten sam sposób i otrzymują te same wielkie błogosławieństwa i nagrody co chrześcijanie, żyjący od momentu, gdy Jezus „ustanowił przykład”. Pytamy zatem, jaka korzyść wynika z przykładu Jezusa? Jeżeli ci żyjący we wcześniejszych wiekach bez tego przykładu radzili sobie tak samo dobrze jak my, którzy go mamy i jeżeli śmierć Jezusa nie była zadośćuczynieniem za winę ani za prawne żądania sprawiedliwości przeciwko nam jako grzesznikom, to jesteśmy zmuszeni do przyjęcia wniosku, że Chrystus umarł na próżno. Gdyby Bóg był tak mądry jak ci nauczyciele i gdyby posiadał trochę tego, tak zwanego, „postępującego światła”, to należy się domyślać, że nie posłałby Swego jednorodzonego Syna, by stał się człowiekiem i „skosztował śmierci za każdego człowieka”.

      Nasi uważni czytelnicy dostrzegą, że powyższe słowa nie są naszym poglądem na nauki Boskiego Słowa. Wierzymy, że przez śmierć Jezusa – okup – równoważna cena została dostarczona za Adama i ród znajdujący się w jego biodrach, kiedy on zgrzeszył i że dzięki temu zbawienie ze śmierci Adamowej jest zapewnione dla Adama i całej ludzkości. My, żyjący od czasów Jezusa, mamy tę korzyść, że przez naśladowanie Jego przykładu w ofiarowaniu naszej usprawiedliwionej ludzkiej natury, możemy stać się uczestnikami doskonałej natury. Użyliśmy jedynie argumentu opozycji do obalenia ich własnego poglądu.

      Nikt nie może mieć właściwego ani pełnego zrozumienia usprawiedliwienia, jeśli nie dostrzega, że jako ród znajdowaliśmy się w potępionym stanie – potępionym na śmierć, nie na męki. Obecnie, dzięki Ewangelii (dobrej nowinie), jesteśmy szczęśliwi, że Jezus „wydany jest [na śmierć] za nasze grzechy i powstał dla naszego usprawiedliwienia” (Rzym. 4:25). Teraz wiemy, że od chwili, gdy kara została za nas zapłacona przez naszego Odkupiciela, „Bóg [Ojciec] jest sprawiedliwy, by nam przebaczyć”. On nie będzie niesprawiedliwy, by zatrzymać to prawo do życia, które zostało nabyte dla nas zgodnie z Jego własnym planem.

      Jak precyzyjnie Święty Paweł przedstawia tę doktrynę o usprawiedliwieniu w Liście do Rzymian 5:18, 19 wskazując, że potępienie na śmierć ciąży na wszystkich przez Adama i że usprawiedliwienie ze śmierci do życia następuje przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana! Jak stanowczo on przedstawia tę doktrynę o zupełnym uwolnieniu lub usprawiedliwieniu i opiera ją nie na uchyleniu kary przez Boga Jehowę, lecz na fakcie, że Jezus umarł! On argumentuje, że ten sam Bóg Jehowa, który kiedyś nas potępił, obecnie oświadcza, że jesteśmy uwolnieni od grzechu – usprawiedliwieni. Aby doprowadzić do naszego usprawiedliwienia, „On nie oszczędził Swego własnego Syna, lecz wydał Go za nas wszystkich”. Apostoł mówi dalej: „Kto będzie oskarżał wybranych Bożych? Bóg jest, który usprawiedliwia. Kim jest ten, co ich potępia?” Zatem, jeśli Bóg usprawiedliwia, nikt nie ma prawa nas potępić. Powiedzmy im, że „Chrystus jest Tym, który umarł” (Rzym. 8:32-34, KJV). Powiedzmy takim, że jesteśmy odkupieni ze śmierci – kary za grzech – ponieważ „Chrystus umarł za nasze grzechy”, a my przez wiarę przyjęliśmy Go jako naszego Zbawiciela. Alleluja! Co za Zbawca!

      Są dwa biblijnie potwierdzone rodzaje pokoju: pokój z Bogiem i pokój Boży. Pokój z Bogiem jest odpoczynkiem serca i umysłu, który wynika z wiary, że ze względu na zasługę Chrystusa Bóg jest zadowolony z nas na podstawie naszej wiary w Jego obietnicę przebaczenia nam grzechów,

————-
w ramce

On został wydany na śmierć za nasze grzechy i powstał do życia dla naszego usprawiedliwienia. Rzym. 4:25
__________