Sztandar Biblijny nr 262 – 2014 – str. 90

————-
w ramce

    Przed zniszczeniem przychodzi pycha a przed upadkiem duch wyniosły Przyp 16:18.
————-

    Nie zapomnijmy, by dziękować Bogu za to, że Jego opatrzność postawiła nas w tak przyjaznych krajach, w których cywilizowane poglądy rozproszyły gęste ciemności minionych wieków; za to, że pozwolono nam żyć wśród swobody, edukacji i powszechnego oświecenia. Jakim wielkim błogosławieństwem jest uwolnienie się od przesądów, które opóźniają postęp tak wielu naszych współbliźnich w kierunku wolności, prawdy, zasad moralnych, pokoju i dobrobytu; i jak wielkie są doczesne korzyści wynikające z postępowych idei, powszechnego wykształcenia i wolności osobistej; korzyści wynikające ze spokojnego domu i rodzinnego życia, wygodnego mieszkania i starannego, praktycznego umeblowania, umiejętności medycznych, przedsięwzięć handlowych, wolności religijnej oraz wolnej prasy i otwartej Biblii. Jak nieocenione są te przywileje! A my, którzy się nimi cieszymy, jesteśmy jedynie mniejszością w populacji współczesnego świata. Każdego dnia chrześcijanin żyje pełnią życia, by oddać cześć przepełniającej miłości Boga.

————-
w ramce

    A przy końcu tych dni, ja, Nabuchodonozor, podniosłem swe oczy do nieba i mój rozum powrócił do mnie, i błogosławiłem Najwyższego, wychwalałem i czciłem Tego, który żyje wiecznie, którego władza jest wieczna, a królestwo Jego od pokolenia do pokolenia. Dan. 4:34, KJV
————-

    Chrześcijanin uznaje przywilej radosnej pracy nad swym własnym zbawieniem i każdego dnia cieszy się swoim życiem z nadzieją na otrzymanie życia wiecznego w Królestwie Bożym. Aby ten przywilej wzrastał, chrześcijanin ma przywilej modlić się do żyjącego Chrystusa!

    Ten przywilej nie został udzielony tym, którzy nie są chrześcijanami! Przyjemności, jakie inni mają w tym życiu, są przysłonięte myślą, że wieczne męki są zapłatą za przyjemności tego życia.

    Inni modlą się do kamiennych posągów lub podróżują wiele dni do miejsca narodzin Mahometa i pierwszego objawienia w Mekce, składając ofiary martwemu przywódcy.

    W najbardziej politeistycznych religiach składano ofiary z ludzi, niemowlęta płonęły w rozgrzanych do czerwoności rękach i ramionach Molocha, dzieci wrzucano do Gangesu, żywe wdowy płonęły przy ciałach swych mężów podczas rytuałów pogrzebowych w Indiach, wszystko były to ofiary z ludzi, by zadowolić bogów.

    Ta praktyka zadowalania bogów trwa do obecnych czasów. Często widzimy ludzi, którzy w nadziei otrzymania nagrody przytwierdzają bombę do swego ciała, by zginąć śmiercią ofiarniczą, często zabijają sobą wielu innych ludzi.

    Doceniajmy coraz bardziej doczesne łaski i używajmy ich dla większej chwały Boga. I chociaż zdajemy sobie sprawę z tego, że nie jesteśmy w stanie przy pomocy naszych własnych wysiłków podnieść zasłonę ciemności, ignorancji i przesądów z nad reszty świata, to radujemy się z nadchodzącego Królestwa światła i pokoju oraz wschodzącego Słońca Sprawiedliwości które we właściwym czasie rozproszy wszelki mrok. Następnie weźmy pod uwagę, że nasz obecny punkt widzenia nie jest naszym własnym, ze względu na to, że Bóg ma wzgląd na osoby, lecz dlatego, że On przygotowuje nas do udziału w Jego wielkim planie błogosławienia wszystkich rodzin ziemi. Tak jak przygotował Eden, oazę na wielkiej pustyni świata, aby było to wygodne miejsce dla Adama i Ewy, tak przygotował pewne miejsca i warunki do rozwoju i dyscyplinowania Swego szczególnego ludu. Jednak nie jest to Eden, lecz miejsca i warunki, w których można prowadzić cywilizowane życie i w których powszechne oświecenie może być używane w dobrym lub złym celu.

    Te doczesne korzyści wynikają z Boskiego miłosierdzia; lecz rozważmy z dziękczynieniem szczególne łaski udzielone nam ponad te korzyści, po pierwsze, w wyzwoleniu spod mocy ciemności i przeniesieniu z ciemności do Królestwa światła i Prawdy.

    „Moc ciemności” (Kol. 1:13) jest mocą ignorancji, przesądów, grzechu i śmierci – mocą szatana, „boga tego świata”, który zaślepia umysły tych, którzy nie wierzą (2Kor. 4:4). Prawdziwi naśladowcy Chrystusa zostali łaskawie „przeniesieni”, podniesieni z jego królestwa ciemności, do stanu przygotowania do Królestwa naszego Pana. Podczas gdy znajdowaliśmy się jeszcze w ciemnościach, dotarły do nas radosne wieści, że Bóg w Swej wielkiej miłości łaskawie