Sztandar Biblijny nr 262 – 2014 – str. 86

KIEDY ZACZYNA SIĘ ZBAWIENIE

      Zbawienie w żadnym znaczeniu nie rozpoczęło się przed narodzeniem Odkupiciela, które nastąpiło cztery tysiące sto dwadzieścia siedem lat po upadku naszych pierwszych rodziców. W tym całym długim okresie nikt rzeczywiście nie został zbawiony. W naszym wersecie Apostoł oświadcza, że zbawienie zaczęło być głoszone przez Jezusa. W innym miejscu czytamy, że Jezus wyprowadził na światło życie i nieśmiertelność przez Swą Ewangelię (2Tym. 1:10). Zatem życie i nieśmiertelność oraz Posłannictwo Ewangelii zaczęło być głoszone przez naszego Pana i nie było opowiadane przed Jego czasami. Rzeczywiście widzimy, że jeśli „nie ma żadnego innego imienia danego pod niebem ani wśród ludzi, przez które możemy być zbawieni” niż imię Jezus, to nie mogło być o nim wcześniej opowiadane; nic wcześniej nie mogło być głoszone oprócz Boskiego oświadczenia, że we właściwym czasie Bóg zamierzył odkupić ludzkość z grzechu i śmierci przez Zbawiciela. To rozumowanie jest na pewno zgodne z faktami. Przeszukajmy cały Stary Testament, a nie znajdziemy tam żadnej obietnicy wiecznego życia oprócz tej, udzielonej jednemu małemu narodowi Izraela przez Prawo Zakonu. To prawo Zakonu mówiło, że ten kto będzie czynił te rzeczy, będzie a Apostoł zapewnia nas, że Żydzi umierali, gdyż żaden z nich nie był w stanie zachować Prawa, ponieważ nie było to możliwe, aby niedoskonała ludzka istota wypełniła wymagania doskonałego Boskiego Prawa. „Z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed obliczem Jego” (Rzym. 3:20). Wyjaśniając dalej tę kwestię Apostoł mówi: „Zatem w jakim celu służy prawo zakonu?” Odpowiadając na swe pytanie, mówi: „Zostało dodane z powodu przestępstwa, aż przyjdzie obiecany Potomek” (Gal. 3:19, KJV).

ŻYCIE I NIEŚMIERTELNOŚĆ

      Słowa Apostoła kierują nasze myśli z powrotem do Edenu, kiedy Bóg oświadczył, że kiedyś w przyszłości Potomstwo niewiasty zmiażdży głowę węża. Lecz tego Potomstwa nie było przez ponad cztery tysiące lat po oświadczeniu i ono nie zmiażdżyło jeszcze głowy wężowi – nie zniszczyło szatana i uczynków szatana. Słowa Apostoła ponownie przypominają nam o Boskiej obietnicy danej Abrahamowi: „W potomstwie twoim błogosławione będą wszystkie rodziny ziemi” (1Moj. 28:14, KJV). Abraham nie był błogosławiony, ani inni nie byli błogosławieni, niezależnie od tego, jak byli wierni. Wszystkie błogosławieństwa miały przyjść przez potomstwo Abrahama i nie mogły być udzielone przed Jego przyjściem. Odnosząc się do Abrahama, Izaaka i Jakuba oraz wszystkich wiernych przeszłości, Apostoł oświadcza: „Oni wszyscy umarli z wiarą, nie otrzymując obietnicy” (Żyd. 11:13, KJV) – błogosławieństwa  pojednania z Bogiem i życia wiecznego. A kiedy przyszedł Jezus, nie usiłował On błogosławić świata, lecz przeciwnie, w Swej modlitwie powiedział: „Nie proszę za światem, lecz za tymi, których Mi dałeś” ze świata (Jana 17:9, KJV), za świętymi, „samymi wybranymi” (Mat. 24:24). On ich powołał; ich uczył – „prawdziwych Izraelitów”. Skierował ich, by przekazywali to samo posłannictwo innym, nie w celu nawrócenia świata, lecz w celu powołania, nauczania i budowania „Kościoła”.

CZŁONKOWIE CIAŁA

      W przeszłości wielu z nas przeoczyło fakt, że Kościół symbolicznie jest „Ciałem Chrystusa”. Oni są członkami w tym szczególnym Ciele Chrystusa, którym jest Kościół (1Kor. 12:27). Zatem cały Chrystus obejmuje członków Ciała wraz z chwalebną Głową tego Ciała. Ten chwalebny Chrystus został skompletowany przy końcu Wieku Ewangelii i jako całość jest obiecanym Potomstwem Abrahama (Gal. 3:16, 29). Z tego punktu widzenia możemy zrozumieć dlaczego od dawna obiecane Boskie błogosławieństwo nie dotarło jeszcze do świata, możemy dostrzec, że Bóg jedynie wybierał Kościół, Potomstwo Abrahama. Obietnica dana Abrahamowi mówi: „W potomstwie twoim będą błogosławione wszystkie rodziny ziemi” i jak zauważyliśmy, Potomstwem Abrahama jest „Jezus – Głowa, i Kościół, Jego Ciało”. Innymi słowy, nasz wcześniejszy pogląd na Boski Plan był zbyt wąski. Widzieliśmy wybór Kościoła, lecz nie dostrzegaliśmy łaskawych Boskich celów „błogosławienia wszystkich rodzin ziemi”. Jak oświadcza Pismo Święte, Kościół jest jedynie „pierwszym plonem” z Boskich stworzeń i w żadnym znaczeniu nie stanowi całego żniwa. Przypomnijmy tutaj wyjaśnienie Apostoła Pawła w tej kwestii. On mówi: „My tedy, bracia! tak jak Izaak, jesteśmy dziećmi obietnicy” (Gal. 4:28) – dziedzicami obietnicy, w których błogosławione będą wszystkie rodziny ziemi.