Sztandar Biblijny nr 262 – 2014 – str. 83

zauważą oni sprawiedliwe sądy Chrystusa obejmujące całą ziemię – „Znaki i narzekania poprzedzą obietnicę ponownego narodzenia” (fragment angielskiej pieśni 171).

      Nie wiedząc o „drugim narodzeniu” i wszystkich wspaniałych błogosławieństwach, które Mesjańskie Królestwo ma przynieść dla ludzkości, ludzkie serca będą napełnione strachem i obawą. Tylko ci, którzy naprawdę należą do PANA i są właściwie poinformowani odnośnie Boskiego Planu Wieków, będą w stanie podnosić swe głowy i radować się, wiedząc, że „przybliża się ich wyzwolenie” (Łuk. 21:28).

      Jak widać, Święty Piotr opisywał ten znak Syna Człowieczego na niebie, objawiony w ogniu płomienistym. On mówi: „Niebiosa gorejące rozpuszczą się”, a „ziemia [także objęta przez ogień] i rzeczy, które są na niej, spalone będą” (2Piotra 3:10–12). Nie popełniajmy błędu naszych przodków przypuszczając, że te opisy oznaczają literalne spalenie literalnej ziemi. Przeciwnie, powinniśmy sobie uświadomić, że symboliczna ziemia i symboliczne niebo mają być objęte przez ogień i przeminąć z wielkim zamieszaniem, podczas gdy fizyczna ziemia pozostanie praktycznie taka jaka jest i zacznie być poddawana przekształcającym wpływom Restytucji pod zwierzchnictwem nowego Króla, Odnowiciela wszystkich rzeczy – Chrystusa. Należy zwrócić uwagę, że Święty Piotr wspomina o ogniu obejmującym niebiosa zanim ogarnie on ziemię, dokładnie w takiej samej kolejności, jak powiedział o tym Pan Jezus. Znak, manifestacja płomienistego ognia sądów pojawi się na niebie; a następnie stopniowo będzie widziany znak Syna Człowieczego sprawującego sąd przybliżający się do ziemskich spraw w celu dokładnego oczyszczania ich od wszystkiego co grzeszne, samolubne i niesprawiedliwe. Mamy powiedziane, że te wszystkie elementy będą roztopione w wielkim żarze. Widzimy elementy kapitalistyczne i elementy robotnicze oddzielające się od siebie. Dostrzegamy przygotowania do wielkiej pożogi, czasu wielkiego ucisku. Czasami wyrażamy się o tym używając takiego języka, gdy mówimy: „Sprawy stają się coraz bardziej gorące”. One niebawem staną się tak gorące, że nastąpi symboliczne spalenie. Ogień tego Dnia będzie tak wielki, a jego skutki tak drastyczne, iż wypełnią się słowa Mistrza, że gdyby te dni nie zostały skrócone, nie mogłoby przeżyć żadne ciało (Mat. 24:22).

      Lecz z powodu Wybranych, z powodu Królestwa, które wtedy zostanie ustanowione, te dni zostaną skrócone – zakończone. Nie zostanie zniszczone nic, oprócz tego, co szkodliwe. Ogólnoświatowe skutki tego gwałtownego ognia Boskich sądów będą naprawiające, przygotowujące ludzkie serca do błogosławieństw, których PAN jest wtedy gotowy udzielić. Jest napisane: „Gdy się sądy Twoje odprawiają na ziemi, sprawiedliwości się uczą obywatele okręgu ziemskiego” (Izaj. 26:9). Należy zauważyć, że Święty Piotr mówiąc o tym czasie ucisku wspomina, że niebiosa – kościelnictwo – jako pierwsze znajdą się w ogniu; i że później ziemia – społeczeństwo i jego polityczne, finansowe i społeczne organizacje – również zostaną nim objęte. W harmonii z tym nasz werset mówi, że ten znak lub wskazówka objawiająca Mesjasza w ogniu płomienistym, będzie najpierw na niebie – symbolizującym kościelnictwo. Ponadto, zgodnie ze stwierdzeniem Świętego Piotra, powinniśmy się spodziewać, że kościelne niebiosa przeminą z wielkim trzaskiem – wielkim wzburzeniem, zanim porządek społeczny zostanie zupełnie zniszczony przez pożerający ogień (2Piotra 3:10). Ta sama myśl jest podana pod naszą uwagę w Księdze Objawienia, gdzie jest wyraźne rozróżnienie pomiędzy systemami kościoła nominalnego, zwanego Babilonem, a prawdziwym Kościołem, który wcześniej był nakłaniany do opuszczenia Babilonu i zachowania osobistej społeczności z Bogiem przez Chrystusa. To ogólne wezwanie, które należy do końca obecnego Wieku, zanim sądy obejmą Babilon, brzmi: „Wyjdźcie z niego, ludu mój, abyście nie byli uczestnikami grzechów jego, i żebyście nie wzięli z plag jego”. To wskazuje, że gdy tylko lojalnie posłuszni zostaną zebrani z Babilonu, na Babilon przyjdą pewne drastyczne kłopoty (Obj. 18:4, 5).

      Określenia „Babilon” nie powinniśmy stosować do jednostek, lecz do wielkich systemów, mających zewnętrzne formy pobożności, lecz w rzeczywistości fałszywie przedstawiających Boski charakter, Boski Plan, prawdziwe nauki Biblii. Oczywiście, jednostki utożsamiane z systemami, mają większą lub mniejszą odpowiedzialność, odpowiednio do swego urzędowego stanowiska i inteligencji. W podobnej proporcji te jednostki mogą przechodzić udręki w związku z upadkiem Babilonu. Nie uważamy, że określenie „Babilon” jest stosowane w Biblii do jakiejś sekty lub stronnictwa, lecz raczej do ogólnego połączenia systemów i denominacji. Podobnie, gdy czytamy o ostatecznym zniszczeniu, które ma przyjść na Babilon, powinniśmy odróżniać systemy od jednostek związanych z tymi systemami. Celem