Sztandar Biblijny nr 262 – 2014 – str. 82

ZNAK SYNA CZŁOWIECZEGO NA NIEBIE

„Wtedy się ukaże znamię Syna Człowieczego na niebie; wtedy narzekać będą wszystkie pokolenia ziemi ujrzą Syna Człowieczego przychodzącego na obłokach niebieskich (symbolicznych) mocą chwałą wielką” .Mat. 24:30

      UCZENI bibliści wysuwają różne sugestie dotyczące znaczenia tego proroctwa Mistrza. Niektórzy przypuszczali, że ten znak będzie krzyżem na niebie. Inni myślą, że to będzie Sam Chrystus, który ukaże się ludzkości w jakiś gniewny sposób, wywołując strach i wielki niepokój. Nie możemy powiedzieć, że znakiem Syna Człowieczego na niebie będzie Jego Paruzja. Wprost przeciwnie, Paruzja Chrystusa nie będzie ogólnie znana pokoleniom czy rodzinom ziemi w ogólności, lecz będzie znana jedynie najświętszym z ludu PANA w Chrystusie. W związku z tym, znak Syna Człowieczego w pewnym sensie musi być związany z Jego Epiphaneia lub Jego świeceniem w „płomienistym ogniu” sądu, który rozpozna cały świat ludzkości (2Tes. 1:7–9). Słowo „znak” ma szerokie znaczenie; na przykład czarna opaska jest znakiem żałoby; krzyż przedstawia chrześcijaństwo; półksiężyc jest symbolem mahometanizmu. Innymi słowy, znak jest jedynie symbolem. I kiedy czytamy o „znaku Syna Człowieczego na niebie”, to właściwą myślą mogłoby być, że coś, co będzie wskazywało na to, że On objął Swą wielką władzę i rozpoczął panowanie, wydarzy się podczas obecności Syna Człowieczego. Ponieważ Syn Człowieczy ma być objawiony w ogniu płomienistym, wymierzając pomstę, to ten znak będzie znakiem pomsty, oznaką sprawiedliwego oburzenia przeciwko złu (Izaj. 59:17, 18).

      Powstaje zatem pytanie, w jaki sposób taki znak lub wskazówka pojawi się na nieboskłonie, na niebie? Odpowiadamy, że nie taka jest myśl tego wersetu. Przeciwnie, pamiętajmy, że Biblia wielokrotnie używa słów ziemia, niebo, góra, morze, w symboliczny sposób. Ziemia przedstawia zorganizowane społeczeństwo; góry reprezentują królestwa jako podstawę tego zorganizowanego społeczeństwa morza przedstawiają niespokojne masy ludzkości nieustannie usiłujące pochłonąć społeczną „ziemię”. W tych samych symbolicznych określeniach niebiosa reprezentują kościelne władze świata  kościelnictwo. Znak pojawiający się na niebie oznacza, że początek sądów Chrystusa obali kościelne systemy naszych dni. Gwałtowny ogień tych sądów najpierw pojawi się w kręgach i w sprawach kościelnych. Stopniowo ludzkość będzie uświadamiać sobie, że nowy rząd obejmuje władzę i że jego polityką będzie prawo „sądu według linii i sprawiedliwości według pionu”. Ponieważ jako rezultat upadłego stanu człowieka  panuje niesprawiedliwość, sumienie całego świata zostanie obudzone, ożywione; i w rezultacie tego strach, przerażenie ogarnie wszystkie warstwy społeczeństwa na całym świecie. Stanie się tak nie tylko dlatego, że oni ujrzą pierwszy znak sprawiedliwych sądów Chrystusa w kręgach religijnych, lecz dlatego, że oni rozpoznają Go przychodzącego – coraz bardziej przybliżającego się w sądzie; i dostrzegą, że również oni wkrótce zostaną nim objęci. Wtedy nastąpi narzekanie z Jego powodu (Obj. 1:7).

      Ponadto, należy pamiętać, że wszystkie rodziny ziemi miały bardzo prymitywne i błędne poglądy na temat Mesjasza oraz celu Jego drugiego przyjścia i Królestwa. „Doktryny diabłów” wprowadzone do credo różnych kościołów podczas ciemnych wieków, tak bardzo znieważyły Słowo Boże, że większość ludzkości boi się Wszechmogącego, drży przed Nim jak przed wszechpotężnym wrogiem, zamiast postrzegać Go jako Boga wszelkiej łaski i Ojca wszelkiego miłosierdzia, „od którego pochodzi wszelki dobry i doskonały dar” (1Tym. 4:1; Jak. 1:17). Oczy świata zostały zaślepione na dobroć Boga. Okropny strach w sercach ludzkości spowoduje lament, gdy