Sztandar Biblijny nr 261 – 2014 – str. 67

nie mówi w przypowieściach”. Również w proroctwie Daniela 8:26, 27 czytamy o wizji dotyczącej wieczorów i poranków, że jest prawdziwa i że będzie trwała przez wiele dni. Apostoł Paweł wyjaśnia, że niektóre z tych pism Starego Testamentu „zostały napisane dla naszego napomnienia, na których koniec świata [w j. greckim liczba mnoga: wieków] przyszedł” (1Kor. 10:11) przy końcu lub w żniwie Wieku Żydowskiego i przy końcu czy też żniwie Wieku Ewangelii (Mat. 13:39). Ta praca trwa aż do obecnego czasu. On oświadcza również: „Bo cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę Pism nadzieję mieli” (Rzym. 15:4). Stary Testament jest wielkim skarbcem, w którym Bóg umieścił i za pieczętował bardzo interesujące i wartościowe kwestie dla Swych poświęconych dzieci Wieku Ewangelii, szczególnie teraz przy końcu tego Wieku, a Nowy Testament jest kluczem, przez który uzyskujemy do nich dostęp, gdy przychodzi czas na ich zrozumie- nie. Proroctwo Jeremiasza 15:16 mówi: „Gdy się znalazły słowa Twoje, zjadłem je, a było mi słowo Twoje weselem i radością serca mego, ponieważ się nazywam od imienia Twego, o Panie Boże zastępów’.

      Do której części Pisma Świętego odnosił się Jezus, gdy powiedział: „Badacie Pisma… a one świadectwo wydają o mnie” (Jana 5:39). Odpowiadamy: do Starego Testamentu, gdyż wówczas nie było napisane ani jedno słowo Nowego Testamentu. Gdy Apostoł Paweł pochwalił braci w Berei, którzy „codziennie studiowali Pisma”, za ich pilne studiowanie, (Dz. 17:11), do których Pism on się odnosił? Do Starego Testamentu! Z których Pism cytował Jezus i pierwsi Apostołowie i do których Pism odnosił się Jezus, gdy mówił, że „Pismo nie może być złamane” (Jana10:35, KJV)? Do Starego Testamentu! A kiedy zmartwychwstały Pan, jako „obcy” szedł i rozmawiał z dwoma uczniami na drodze do Emaus „począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków wykładał im te wszystkie Pisma, które o Nim napisane były” (Łuk. 24:27), to które to były Pisma? Pisma Starego Testamentu! Apollos był „możny w Pismach” (Dz. 18:24), którego Testamentu? Kiedy Apostoł Paweł odwiedził Żydów w Synagodze i „dyskutował z nimi na podstawie Pism” (Dz. 17:2), to których Pism używał? Z pewnością Starego Testamentu, do którego też odniósł się, gdy zapytał króla Agrypę: „Czy wierzysz prorokom?” (Dz. 26:27), i gdy pisał do Tymoteusza, „Od dzieciństwa znasz Pisma Święte, które cię mogą uczynić mądrym ku zbawieniu przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie” (2Tym. 3:15). W w. 16 Paweł z pewnością odnosi się do Pism Starego Testamentu: „Wszystko Pismo udzielone z Boskiego natchnienia jest pożyteczne”. Werset 17: „Aby człowiek Boży był doskonały, do wszystkich dobrych uczynków dostatecznie wyposażony”.

      Możemy zapytać: dlaczego niektórzy z wyznaniowego ludu Bożego są tak niedostatecznie wyposażeni? Rozsądek podpowiada nam, że dlatego, iż odłożyli na bok więcej niż dwie trzecie Boskiego Słowa, Stary Testament, o którym właśnie czytaliśmy w 2Tym. 3:16, gdzie Święty Paweł mówi, że jest pożyteczny dla człowieka Bożego. Apostoł Piotr tak wysoko ocenia proroctwo Starego Testamentu, że uważa je za lepszy dowód niż jego własna wizja, a po opisaniu przemienienia Chrystusa „na świętej górze jako danego na dowód przyszłego Królestwa Chrystusa, mówi (2Piotra 1:19, KJV): „I mamy bardziej pewne słowo proroctwa, a dobrze zrobicie, jeśli będziecie go strzec jak światła, które świeci w ciemnym miejscu, dopóki dzień nie zaświta”. Potwierdza on oświadczenie Świętego Pawła, iż jest ono pożyteczne i poucza nas, iż nadal będzie użyteczne, „dopóki dzień nie zaświta”.

      W Starym Testamencie jest wiele proroctw, które wypełniają się obecnie, przy końcu Wieku Ewangelii, a wiele z nich wypełni się w niedalekiej przyszłości i dobrze będzie, jeśli przebudzeni chrześcijanie, poświęceni obserwatorzy, którzy „nie śpią, tak jak inni” (1Tes. 5:6), powstaną i oczyszczą swoje lampy (poszukując w Piśmie) i utrzymają je w stanie świecenia. „Słowo Twoje jest pochodnią nogom moim i światłem na mojej ścieżce” (Ps. 119:105, KJV).

    Niektórzy wyznaniowi chrześcijanie, wbrew wszystkim tym świadectwom Nowego Testamentu, są skłonni do zaniedbywania pism Starego Testamentu, będąc w dużym stopniu lub zupełnie