W kopalni ludzie używają lamp umieszczonych na głowach i schylają się nisko, czasem na kolanach, w poszukiwaniu ukrytego skarbu. Powinniśmy być pokorni i mieć umysł oświecony przez Świętego Ducha Bożego (1Kor 2:9-16). W Ew Jana 9, gdy niewidomy człowiek cudownie odzyskał wzrok, dostrzegamy ducha nieposłuszeństwa i buntu faryzeuszy odrzucających światło, gardzących Prawdą, ponieważ ich czyny były złe. Nie będziemy zdziwieni jeśli pod niektórymi względami przypadek niewidomego człowieka będzie reprezentował nas. Kiedy on wyznał swoją wiarę w Jezusa , faryzeusze powiedzieli: „Czy ty nas uczysz?” (Jana 9:34). Ten niewidomy człowiek mógł zachować milczenie i wywrzeć w swym sercu oraz zachować swoją pozycję w kościele, lecz to byłoby tchórzostwo i w następstwie tego nie dostąpiłby duchowej bliskości z Jezusem. My, którzy się poświęciliśmy Bogu, podobnie jak w przypadku tego niewidomego człowieka, nasze oczy zostały otwarte na rozpoznanie obecności Pana oraz błogosławieństwo świata i Prawdy, i naprawdę możemy powiedzieć „byłem ślepy, teraz widzę” (Jana 9:25). Tak jesteśmy światłem świata.

      Kiedy człowiek znajduje srebro w kopalni, ono musi być oddzielone od substancji, które same w sobie mogą być użyteczne lub nie, lecz w obu przypadkach zmniejszyły by wartość cennego metalu, gdyby nie zostały oddzielone. Zatem powinniśmy nie tylko właściwie rozdzielać, Słowo Prawdy, lecz także starannie oddzielać je od wszystkiego, co zmniejszyłoby jego wartość, niezależnie od tego, czy jest to użyteczne, czy też nie. „Odwróćmy się od zła”’ „czujcie odrazę do zła, lgnąc (pragnąc) do tego, co jest dobre” (1Piotra 3:11; Rzym 12:9).

      Zatem my, którzy „skosztowaliśmy dobrego Słowa Bożego” (Żyd 6:5), antytypicznaj manny, sybilicznego „chleba aniołów” (Jana 6:31-35;  Ps 78:25), nie bądźmy znużeni regularnym karmieniem się tym pokarmem na czasie. Nie powinniśmy być tacy jak niewierni Izraelici w typie i pragnąć innego pokarmu dla serca i umysłu, jak czynią niektórzy. Nie odczuwajmy tęsknoty do pokarmów antytypicznego Egiptu, obecnego złego świata, łącząc systemy błędu (ryby), świeckie historie (ogórki), światową wiedzę (melony – por. 1Tym. 6:20), filozofię (pory – por. Kol 2:8), sztukę (cebula) i literaturę (czosnek), zamiast uświęcającej Prawdy (Jana 17:17), „mądrość z góry, która najpierw jest czysta, potem pokojowa, łagodna, skłonna do przebaczania, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, bezstronna i nieobłudna” (Jak 3:17, KJV).

      Nasz werset z Przyp 2:4, 5 przypomina nam, że w rezultacie pilnego szukania mądrości , zrozumiemy cześć dla Boga i znajdziemy zrozumienie (Prawdę) Boga, których poznanie jest życiem wiecznym (Jana 17:3; 1Jana 5:20). Jak ważnym jest nasze poszukiwanie prawdziwej mądrości! Jest to dobrze podkreślone w księdze Hioba 28 roz. (por. E 10, s, 577, 578). „Bóg jest duchem, a ci, którzy Go czczą, powinni Go czcić w duchu i prawdzie” (Jana 4:23, 24). Gdy znaleźliśmy prawdziwą mądrość, prawdziwy system wiary i czci, trwajmy w nim wiernie aż do końca i postępujmy w światłości Prawdy i jej Ducha, wiążąc je u naszych palców (wpisując je w nasze czyny) i grawerując je w naszych uczuciach i woli (Przyp. 7:3).

BS,14, 55-58.

————-
w ramce

W szczęśliwych chwilach: CHWAL BOGA

W trudnych chwilach: SZUKAJ BOGA

W chwilach spokojnych: CZCIJ BOGA

W chwilach bolesnych: UFAJ BOGU

W każdej chwili: DZIĘKUJ BOGU
————–

WAŻNE MYŚLI NA TEMAT NASZEGO PRZYWÓDZTWA.

      Wielki Bóg Jehowa przygotował wielki plan przywrócenia do doskonałości wszystkich z ludzkości, którzy będą Jemu posłuszni. Jego plan wymaga wielu ludzi kierujących się szczytnymi zasadami i Bóg powołuje ich przez wieki. Weszliśmy w okres Epifanii; ci, którzy nie są właściwie utwierdzeni w Prawdzie Epifanicznej i jej duchu, mogą ją krytykować, a nawet posuwać się do opozycji; niektórzy z bardzo dojrzałych, lecz upartych, również mogą się potykać. Lecz pamiętajmy, że Pan często pozwala swemu ludowi, na próbowanie go pod względem dat i sytuacji, które nie następują wtedy lub w taki sposób, jak są spodziewane.