Sztandar Biblijny nr 259 – 2014 – str. 36

dziewiętnaście wieków temu, jest Jezus. Członkowie Ciała tego Mesjasza zostali zgromadzeni z każdego narodu, najpierw spośród Żydów, a następnie ze wszystkich innych narodów. Powołując i wybierając świętych ofiarników Wieku Ewangelii, Bóg zignorował wszystkie sekciarskie, denominacyjne i narodowe podziały – „Pan zna tych, którzy są Jego”. Wichry przemocy, „moce, które są w powietrzu”, które zostały rozwiązane i wywołały potężną „nawałnicę” światowych wojen, były powstrzymywane aż pieczętowanie Boskich sług dobiegnie końca.

      To pieczętowanie na czołach oznacza intelektualne zrozumienie niebiańskich rzeczy i było ściśle związane z pracą żęcia – popieczętowane jednostki, jako dojrzała pszenica, zostały zebrane do niebiańskiego spichlerza. Gdy tylko dzieło pieczętowania zostało zakończone, wichry spotów i ucisku zostały wypuszczone w postaci wojny światowej, zgodnie z oświadczeniem Mistrza, a rezultatem tego jest „czas ucisku, jakiego nie było, odkąd istnieją narody” – i nigdy nie będzie podobnego do niego – rozpoczynając się od wojen światowych, postępując przez fazę światowej rewolucji – Armagedonu – a kończąc na światowej anarchii i ucisku Jakuba w Palestynie. Bolesne lekcje, których ludzkość nauczy się w wyniku tych utrapień, wystarczą na zawsze. Konflikty, nienawiść, wrogość oraz anarchia tego dnia ucisku są opisane w różnych miejscach Boskiego Słowa (Dan. 12:1; Izaj. 63:1-7; Jer. 25:15-38; Ezech. 7:1-27; 38; 39; Joela 2:1-11; 3:2-16; Habak. 3:2-16; Zach. 12:2-9; Mat. 24:20-22; 1Tes. 5:1-5; Jak. 5:1-8). Czas ucisku jest rzeczywiście określany jako czas Boskiego gniewu i nie możemy tracić z oczu tej jego cechy (Łuk. 21:25-27; Obj. 6:13-17; 14:17-20; 16:18-20; 18:4-24; 19:1-3, 11-21). Boska Sprawiedliwość jest oburzona na wszelką niesprawiedliwość i samolubstwo, gdyż samolubstwo w ogólności jest tylko innym określeniem dla grzechu. Każdy grzech jest samolubny, a większość samolubstwa jest grzechem. Osoby zajmujące wysokie stanowiska w świecie przemysłu, nauki i biznesu, mają obecnie większe sposobności i dlatego ponoszą większą odpowiedzialność za swe działania niż ziemscy królowie.

      Ktoś może zapytać: Czy element grzesznego samolubstwa nie będzie zawsze trwać w ludzkim sercu i czy nie będzie to oznaczać, że przez całą wieczność będzie istniał konflikt grzesznie samolubnych interesów? Odpowiadamy: Nie. Boski Plan doskonale rozwiązuje ten problem. Pan Jezus okazał Swą bezinteresowność w odniesieniu do ziemskich rzeczy. Złożenie przez Niego Swego życia, nie tylko dowiodło Jego wierności dla sprawiedliwości oraz wobec Ojcowskiej woli, lecz było też dowodem Jego bezinteresowności – Jego miłości – „nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (Jana 15:13, BT). Ten Przyjaciel ludzkości ma być wielkim Królem świata w Nowej Dyspensacji, wraz ze Swymi towarzyszami w Królestwie; klasą Oblubienicy byli tylko ci, którzy posiadali Jego ducha i usposobienie posłuszeństwa Ojcowskiej woli – samoofiarę i miłość wobec swoich bliźnich – niesamolubną lub bezinteresowną miłość. Podczas Wieku Ewangelii oni nie zawsze byli znani ani też ich prawdziwy charakter i bezinteresowność nie została rozpoznana, ponieważ oni mieli ten skarb w „ziemskich naczyniach”, które nie zawsze w pełni odzwierciedlały prawdziwą dobroć ich serca. Boskim postanowieniem jest, że tym, którzy okazali taką bezinteresowność serca i lojalność wobec PANA, zostaną udzielone nowe ciała w zmartwychwstaniu – „wsiane w słabości, wzbudzone w mocy; wsiane w niesławie, wzbudzone w chwale; wsiane ziemskie ciało [z Adamowymi słabościami i cielesnymi niedoskonałościami], wzbudzone ciała duchowe”, doskonałe, zupełne, którym niczego nie brakuje (1Kor. 15:42-44). Oni, w połączeniu ze swym Odkupicielem, stanowili klasę niebiańskiego Królestwa, która ma rządzić światem przez tysiąc lat. Takim osobom z pewnością możemy ufać, możemy mieć do nich zaufanie. Fakt, że Bóg ich wybrał i że Jemu upodobało się, by udzielić im władzy nad światem przez tysiąc lat, dowodzi ich godności i zdolności.

      Ten rząd nie będzie republiką, lecz monarchią, teokracją, Boskim Królestwem. Chrystus i Jego Oblubienica będą Królem i Królową Nowej Dyspensacji, zajmując miejsce szatana i upadłych aniołów, którzy od wieków sprawują władzę. Królestwo Boże będzie tak samo niewidzialne, jak niewidzialne jest imperium ciemności. Ono