Sztandar Biblijny nr 258 – 2014 – str. 27
byłaby czystość zewnętrzna. Rzeczywiście, możemy być prawie pewni, że zamiłowanie do aprobaty ze strony innych, prowadzi niemalże każdego do dbania o swoją powierzchowność, widzianą przez ludzi, dokładnie na poziomie jego umysłu, jeśli nie wyżej. Łatwiej jest oczyścić ciało niż oczyścić ducha, umysł. Usilnym napomnieniem Apostoła jest, aby wszyscy, którzy są PAŃSKIM ludem, oczyszczali samych siebie ze wszelkiej nieczystości ciała i ducha.
OCZYSZCZAJĄCA MOC
Zupełnie poświęceni będą mieć silny charakter, a to z powodu jego rozwoju w obecnym czasie w walkach ze swym ciałem. Ktoś może sugerować, że z powodu zabiegów ciała, zwycięstwo nad nim jest niemożliwe. Odpowiadamy, że słowa Apostoła nie wskazują, że ciało stanie się absolutnie czyste i doskonałe. On sugeruje, że ciało może być oczyszczone ze swej nieczystości – tak, aby wszystko, co jest ordynarne, niegrzeczne, nieprzyzwoite, nieczyste w myśli lub czynie, w umyśle lub w osobie, byłoby dla nas naganne i odrażające. Ponadto tego wspaniałego i upragnionego stanu nie osiągamy momentalnie, lecz stopniowo. Proces oczyszczania musi rozpocząć się od razu, lecz on będzie trwał aż do naszego ostatniego oddechu, bo chociaż możemy i dość szybko stajemy się czyści w sercu, czyści w intencjach, czyści w naszej woli, to dokonanie oczyszczenia w umyśle i w ciele oczywiście wymaga czasu. Mocą, która inicjuje to oczyszczanie i która kontynuuje je w sposób akceptowany przez PANA, jest nowa wola; i ten prawdziwy bój przeciw grzechowi i nieczystości wzmacnia wolę do tego stopnia, że każde zwycięstwo czyni ją bardziej gotową i bardziej zdolną do następnej walki. Przez praktykę nasza wola staje się silniejsza. Nie tylko istnieje potrzeba zupełnego poświęcenia na początku, lecz także potrzeba zachowywania go w pamięci, tak aby wola zawsze mogła być stanowcza, szybka i niewzruszona w odniesieniu do lojalności wobec Boga, sprawiedliwości, prawdy, świętości i miłości.
W innym miejscu Apostoł oświadcza podobnie: „Z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie, ponieważ to Bóg sprawuje w was chęć i wykonanie według upodobania Swego” (Filip. 2:12, 13). Rozważyliśmy właśnie, jak powinniśmy pracować nad naszym zbawieniem, aby nowa wola zachowywała dominujący wpływ nad cielesnym umysłem i ciałem (uznawanym za martwe), w celu osiągnięcia naszego ostatecznego zwycięstwa. Lecz teraz pytamy, jak Bóg sprawuje w nas pragnienie i wykonanie go zgodnie ze Swym dobrym upodobaniem? Odpowiadamy, że On wzmacnia nasze nowe umysły, naszą poświęconą wolę przez coraz wyraźniejsze objawianie nam znaczenia niezmiernie wielkich i cennych obietnic Jego Słowa. Jest to moc Boża przejawiana w stosunku do wszystkich, którzy są Jego, przez Jego Słowo i Jego opatrzności! Bóg powiedział: „Będę mieszkał w nich i będę działał w nich; i będę Bogiem ich, a oni będą ludem Moim. Zatem wyjdźcie spośród nich [niewiernych, niewierzących, nieczystych] i odłączcie się, mówi PAN, a nieczystych rzeczy nie dotykajcie się, a Ja was przyjmę i będę dla was Ojcem, a wy będziecie Moimi synami i córkami, mówi PAN Wszechmogący” (2Kor. 6:16-18, KJV).
Chociaż my, jako poświęcone dzieci, zostaliśmy uznani przez PANA za doskonałych, za świętych od chwili, gdy zostaliśmy przyjęci za członków Jego rodziny, przykrytych drogocenną szatą Chrystusowej sprawiedliwości, to, jak zauważyliśmy powyżej, Pan oczekuje od nas okazania energii w przezwyciężaniu wysiłków grzechu w ciele i udoskonalaniu uświęcenia w naszym życiu. Bóg posiada jeden wzorzec, a tym wzorcem jest doskonałość świętości. Jego wskazówką dla nas jest: „Doskonałymi bądźcie, tak jak Ojciec wasz w niebie doskonały jest” (Mat. 5:48).
Doskonałość jest cechą, której obecnie nie mamy nadziei znaleźć w żadnym członku ludzkiego rodu. Pismo Święte mówi wyraźnie w tej sprawie (Rzym. 3:10); gdy przyszedł Jezus, Mesjasz, zostało szczególnie wskazane, że On wyraźnie różnił się od upadłego ludzkiego rodu – że Jego życie nie pochodziło od Adama, lecz od Niebiańskiego Ojca i że dlatego On był „święty, niewinny, nieskalany, odłączony od grzeszników”, odpowiedni, by być Odkupicielem Adama i jego rodu – zdolny, by dać Bogu cenę okupu.
Chociaż Bóg wystawia przed nami wzór doskonałości, mówiąc: „Chodź przed obliczem Moim