Pan im oferuje. Naprawdę, gdzie mielibyśmy pójść? Nasz Wódz (Jezus) i tylko On, ma słowa żywota wiecznego. Od kiedy usłyszeliśmy Jego słowa i uwierzyliśmy w nie, wszystkie inne nauki straciły swój urok. My będziemy trwać w Nim i podążać za wielkim Wodzem naszego Zbawienia: w Jego słowach i w Jego miłości oraz w Jego służbie żyjemy, poruszamy się i mamy nasze istnienie jako wybrani i wierni Boga.

O święci Pana, jak mocna podstawa
Dla waszej wiary w Jego wspaniałym Słowie tkwi.
Cóż więcej może wam powiedzieć Pan,
Nadto, co powiedział
Wam, którzy schronienie znaleźliście w Jezusie?
Wam, którzy schronienie znaleźliście w Jezusie?

 SzB ’14, 21-24.

BOSKI WZORZEC

Obietnice — 2Kor. 7:1

      TO ROZWAŻANIE jest oparte na prośbie Boga Jehowy skierowanej do Abrahama w 1Moj. 17:1: „Chodź przed obliczem Moim, a bądź doskonały”. Prawdziwie poświęceni również otrzymali to samo napomnienie od Jezusa w Ew. Mat. 5:48: „Bądźcież doskonałymi, tak jak i Ojciec wasz, który jest w niebie, doskonały jest”. Moglibyśmy zapytać, jak to jest możliwe. Aby znaleźć odpowiedź rozpoczynamy naszą lekcję dokładnym rozważaniem na temat oczyszczania i udoskonalania przez obietnice.

      „Zatem mając te obietnice, umiłowani, oczyszczajmy samych siebie od wszelkiej nieczystości ciała i ducha, doskonaląc święte usposobienie w bojaźni przed Bogiem” – 2Kor. 7:1.

      Nie powinniśmy rozumieć, że Apostoł ma tutaj na myśli, iż mamy oczyszczać się od potępienia z powodu pierwotnego grzechu. Apostoł Paweł i wszyscy pisarze Nowego Testamentu wielokrotnie i w różnych formach powtarzają oświadczenie, że przez uczynki zakonu żadne ciało nie może być usprawiedliwione przed Bogiem. To znaczy, że nie możemy zrobić nic, co uzdolniłoby nas do życia w doskonały sposób, nawet gdyby pierwotny grzech został z nas zdjęty. Jeszcze większą niemożnością był oby dla nas nie tylko doskonałe życie obecnie, lecz także zgromadzenie takiej zasługi, która anulowałaby nasz udział w pierwotnym przestępstwie. Wprost przeciwnie, Pismo Święte jednoznacznie oświadcza, że tylko przez przelanie krwi mogło nastąpić odpuszczenie pierwotnego grzechu – że jedynie „przez Jego rany jesteśmy uleczeni”, że „PAN włożył na Niego [na Jezusa] nieprawość wszystkich nas”, „On umarł, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas przyprowadzić do Boga” i dzięki wartości Jego ofiary za nasze grzechy, stajemy się godni przyjęcia przez Boga i zostaje z nas zdjęty wyrok, ciążący na nas, jako członkach rodu Adama, abyśmy mogli rozpocząć nowy start (Żyd. 9:22; Izaj. 53:5, 6; 1Piotra 3:18). Nie tylko to, lecz wiedząc, że w naszym upadłym ciele nie mieszka doskonałość, PAN łaskawie zaplanował przykrycie naszych wad, tych niezamierzonych, niewynikających z naszej woli, lecz z dziedziczności. Posiadamy to, co w Biblii jest znane jako usprawiedliwienie z lub przez wiarę w wielkie pojednanie, którego Bóg dokonał przez śmierć Swego Syna.

      Do tej klasy, już usprawiedliwionych „przez wiarę w Jego krew” (Rzym. 3:25), Apostoł kieruje słowa naszego wersetu – zachęcając ich do oczyszczania samych siebie od wszelkiej nieczystości ciała i ducha. Co on ma na myśli? Jeśli zostaliśmy oczyszczeni przez wiarę w Chrystusa, dlaczego Apostoł zwraca uwagę na nasze uczynki w celu oczyszczenia nas? Odpowiadamy, że nasze usprawiedliwienie przez wiarę zostało nam udzielone jako podstawa dla naszego poświęcenia się Bogu