i niemożliwością wprowadzenia ich w życie w dobroczynny sposób, jak zamierzali. Wówczas posuną się do desperackich metod anarchistów.

      Zachęcamy wszystkich, którzy należą do PANA, aby coraz bardziej starali się rozumieć Jego wspaniały Plan Zbawienia, aby wielbili Boga w swych ciele i duchu, które należą do Niego i oczekiwali na Jego czas i sposób sprowadzenia błogosławieństw, które, jak wszyscy dostrzegają, są bardzo pożądane dla biednego „wzdychającego stworzenia”. W międzyczasie wszyscy tacy powinni rozwijać łaski Ducha Świętego, powinni „przyodziać się w Chrystusie”, w Jego charakter, Jego cichość, cierpliwość, długie znoszenie, braterską miłość, miłość bezinteresowną, przeciwko którym nie ma prawa zakonu. „To czyniąc, nigdy się nie potkniecie; tak bowiem hojnie wam dane będzie wejście do chwalebnego Królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa” – 2 Piotra 1:10, 11.
BS’14, 10-14;

ON PROWADZI NAS

On prowadzi nas drogami, których nie znamy,
W górę wiedzie nas, choć kroki nasze wolne,
Choć często słabniemy i chwiejemy się na drodze,
Choć burze i ciemości często przesłaniają dzień,
Jednak gdy chmury odpłyną,
Wiemy, że On prowadzi nas.

Przez wszystkie trudne lata On prowadzi nas,
Mimo wątpliwości, obaw i nadziei złudnych,
On prowadzi nasze krok. Przez całe zagmatwanie
Grzechu smutku i pochmurnych dni
Widzimy, jak Jego wola się wypełnia,
A On wciąż prowadzi nas.

A gdy w końcu po nużącym boju,
Gdy po burzach wołamy o pokój,
Po monotonii przejmującego bólu,
Po samowolnych walkach toczonych na próżno,
Gdy nasze trudy przeminą,
On w końcu da nam odpoczynek.

————-
w ramce

WIARA
Nie jest wierzeniem, że Bóg może,
Ona jest świadomością, że Bóg chce.
————–