Sztandar Biblijny nr 251 – 2013 – str. 16
PRZEJŚCIE PRZEZ JORDAN
Jozue 3:14-17
Ostatecznie, po czterdziestu latach wędrówki po pustyni, Izraelici zostali przyprowadzeni nad Jordan, gdzie wskazano im miejsce, w którym pod przywództwem Jozuego mieli przekroczyć rzekę. W międzyczasie na górze Nebo zmarł Mojżesz, pobłogosławiwszy przedtem Jozuego – 5Moj. 4:21, 22; 9:1; 32:48-52; 34:5, 9.
Przy tej okazji miał miejsce zdumiewający cud – zatrzymanie się wód Jordanu – który pozwolił Izraelitom na wejście do Kanaanu po dnie Jordanu. Wszystko zostało przez Pana tak dobrze rozłożone w czasie, że gdy tylko kapłani niosący Arkę weszli do wody, a ich stopy dotknęły przybrzeżnych wód, zaczęły one opadać. W miarę jak wody opadały, kapłani posuwali się dalej, a na środku rzeki zatrzymali się czekając, aż wszystkie zastępy Izraelitów przejdą na drugą stronę – Jozue 3:3-17.
Niedowiarstwo szydzi z tego wydarzenia jako niemożliwego, jednak ostatnie odkrycia dowodzą, że cud rzeczywiście miał miejsce oraz wskazują na sposób wykorzystany przez Pana w tym przypadku. Należy rozumieć, że z Boskiego punktu widzenia każdy cud jest dość prosty. Ponieważ Bóg, nawet dokonując cudów, wykorzystuje zazwyczaj naturalne zjawiska. Obecnie ustalono, że wody Jordanu zatrzymały się kilka kilometrów powyżej miejsca, w którym przekraczano rzekę, w miejscu zwanym Adam. Osunęło się tam do rzeki sporych rozmiarów wzgórze, wypełniając jej łożysko i powodując spiętrzenie się wód tworzących niewielkie jezioro. Po pewnym czasie woda przerwała tę zaporę. Było to wtedy, gdy Izraelici przeszli przez Jordan „suchą stopą”.
W antytypie przejście przez Jordan reprezentowało fakt, że lud Boży przechodzi z śmierci do życia przez wiarę w krew Jezusa. Rozpoczęło się nowe życie, oni postępują wiarą, żyją wiarą i przez wiarę toczą dobry bój w imieniu Pana i pod Jego kierownictwem. Imię Jozue znaczy bowiem Jezus, Zbawiciel, Wybawca.
Odnosząc się do typów i proroctw z przeszłości, Apostołowie mówią nam, że Prawo Zakonu było cieniem przyszłych, lepszych rzeczy i że te rzeczy zostały napisane, jako szczególne wskazówki dla Kościoła – Rzymian 15:4; Żydów 10:1.
PYTANIA DO LEKCJI 37
1.* Jak długo trwała podróż Izraelitów po pustyni? Jak wielu Izraelitów, którzy rozpoczęli podróż, zostało uprzywilejowanych wejściem do Kanaanu? 4Moj. 14:26-33.
2.* Pod czyim przywództwem byli przy Jordanie?
3.* Gdzie w tym czasie był Mojżesz? 5Mojż. 34:5, 6.
4.* Gdzie został pochowany Mojżesz?
5. Dlaczego nie pozwolono mu wejść do Kanaanu? Zobacz 5Mojż. 32:48-52; 4Mojż. 20:10, 11.
6.* Co pozwoliło Izraelitom przejść przez Jordan suchą stopą? Czy jest jakieś wyjaśnienie tego, jak ten cud został dokonany? Dlaczego nazwano go cudem?
7.* Co uczyniono dla upamiętnienia tego cudu? Zobacz Joz. 4:1-7.
8.* Co uczyniono z 12 kamieniami? Joz. 4:9, 20.
9. Co zrobili kapłani, gdy wody zaczęły się obniżać? Czy Kapłani przeszli przez Jordan pierwsi? Akapit 2, 3.
10.* Czego typem jest przejście przez Jordan?
11.* Przez co ludzie przechodzą z śmierci do życia?
12. Co znaczy imię Jozue? Akapit 4.
13. Jak to wydarzenie jest cieniem przyszłych, lepszych rzeczy? Jakiej informacji udziela cień?
14.* Dla kogo były napisane te szczególne instrukcje?
* Pytania zaznaczone gwiazdką są przeznaczone szczególnie dla dzieci.
BS ’13, 15;
PAMIĄTKA ŚMIERCI NASZEGO PANA PRZYPADA W NIEDZIELĘ 24 MARCA PO GODZ. 1800.
Tę datę oblicza się w następujący sposób (wszystkie czasy podane są wg czasu Greenwich): Wiosenne zrównanie dnia z nocą nastąpi 20 marca o godz. 1103; nów, najbliższy tego zrównania, nastąpi 11 marca o godz. 1952. Dodając 2 godz. i 21 minut otrzymamy czas Jerozolimski – 11 marca, godz. 2213. Odpowiednio 1 Nisan przypada od 11 marca, godz. 1800, do 12 marca, godz. 1800, a 14 Nisan rozpocznie się 13 dni później – w niedzielę 24 marca, o godz. 1800, a skończy się w poniedziałek, 25 marca, o godz. 1800. Dlatego Pamiątka powinna być obchodzona po godz. 1800 w niedzielę 24 marca.
Niechaj Pan pobłogosławi Was w przygotowaniach do tej Pamiątki i upamiętnieniu tego wspaniałego wydarzenia.
Prosimy o niezwłoczne przysyłanie sprawozdań.
S.B. ’13, 16.