Sztandar Biblijny nr 249 – 2012 – str. 70
Wszyscy ludzie muszą zostać obudzeni przez sądy Pańskie i muszą uświadomić sobie potrzebę Ramienia Boga Jehowy, w celu ich wyzwolenia, podniesienia i zbawienia. Cały świat ma być sądzony przez Mesjasza. Wszyscy będą świadczyć o tym, że ten sąd, ta próba, nie mogła nastąpić, zanim wielki Sędzia nie zajął Swego miejsca i władzy: zatem nikt z tych, którzy umarli przed pierwszym adwentem naszego Pana, nie mógł być sądzony przez Niego. Podobnie wszyscy powinni być świadomi faktu, że świat w ogólności nie był na próbie, zanim nasz drogi Odkupiciel nie został postawiony na urząd Sędziego oraz że świat nie był na próbie przed obecnym czasem. Zatem ogromna większość ludzkości nie zna Sędziego, nie rozumie Jego Prawa ani nie ma żadnego pojęcia o warunkach i wymaganiach niezbędnych do uzyskania życia wiecznego. Jest to zgodne z poglądami prezentowanymi na ten temat w Piśmie Świętym.
DZIEŃ SĄDU CZASEM BŁOGOSŁAWIENIA
Apostoł Paweł oświadcza (Dz.Ap. 17:31), że Bóg „postanowił dzień, w który będzie sądził wszystek świat w sprawiedliwości przez Męża, którego na to naznaczył [Chrystusa, Głowę i Ciało], upewniając o tym wszystkich, wzbudziwszy Go od umarłych”. Ten postanowiony Dzień należał do przyszłości w czasach Apostołów i wciąż należy do przyszłości, chociaż obecnie już świta. Rezultatem Ewangelii Chrystusa, Dobrych Wieści, będzie to, że Ten, który kupił świat Swą własną drogocenną krwią, ma się stać Sędzią wszystkich ludzi, żyjących i umarłych. „Wszyscy, którzy są w grobach, usłyszą głos Jego i wyjdą”, „a ci, którzy usłyszą, żyć będą” (Jana 5:28, 29, 25, RV).
Nowa próba ma być udzielona Adamowi i całemu jego rodowi. To będzie indywidualna próba w warunkach oświecającego i podnoszącego wpływu Mesjańskiego Królestwa. Naprawdę, są to „Dobre Wieści o wielkiej radości” dla świata, dla „wzdychającego stworzenia”. Chociaż wielkiemu przeciwnikowi udało się zwieść ogromną większość, nawet chrześcijan, żeby myśleli wprost przeciwnie, to ten Dzień Próby, Dzień Sądu, ma przyjść na wszystkich synów i córki Adama w celu ich wyzwolenia i błogosławienia, jeśli przyjmą jego warunki. Ten Wielki Dzień, który będzie „pożądaniem wszystkich narodów”, jest z naciskiem opisany przez Proroka Dawida (Psalmy 96-98). Święci Pana, wierni naśladowcy Chrystusa, którzy „naśladują Baranka, gdziekolwiek idzie”, zostaną połączeni ze Swą Głową, jako pomocniczy sędziowie w Jego chwalebnym dziele podniesienia i restytucji ludzkości do wszystkiego, co było utracone w Adamie.
Jakże jesteśmy szczęśliwi, że nasze oczy zostały namaszczone, aby dostrzec te wszystkie wspaniałe zarządzenia naszego Boga! Jak szczęśliwi jesteśmy, że możemy zrozumieć znaczenie ciemnych chmur wiszących nad światem, które wkrótce mają się oberwać! Jakże radujemy się, że możemy dostrzegać, iż te chmury ucisku wyjdą na dobre i że znamy wspaniały koniec – że poza zionącą otchłanią, która jest przed nami, poza krwią i łzami zbliżającej się powietrznej trąby i burzy, wzejdzie błogosławione Słońce Sprawiedliwości z ukojeniem i błogosławieństwem na Swych skrzydłach, a załamana, bezradna i zrozpaczona ludzkość będzie poprowadzona do światła i chwały Królestwa drogiego Syna Bożego!
BS ’12, 66-70;
OCZY BOGA SĄ ZWRÓCONE NA IZRAEL
„Ziemia, którą PAN, twój Bóg, ma w Swej pieczy; na którą oczy PANA Boga twego ciągle patrzą od początku roku aż do jego końca” – 5Moj. 11:12
CUD NA NEGEWIE
Świadectwo cudu na Negewie. Mówi się, że Izrael ma większy potencjał w zakresie dobrej gleby, niż jakikolwiek inny naród i że urośnie tam prawie każdy plon. Północna część kraju ma dostateczną ilość wody, lecz na południu, na Negewie, brak dostatecznego nawodnienia jest dużym utrudnieniem. Poziom opadów jest zazwyczaj niedostateczny; kiedy one przychodzą, zwykle podczas 10 do 20 dni w ciągu roku, w większości przypadków są bardzo gwałtowne i szybko znikają. Lecz ta ogromna przeszkoda, brak dostatecznego nawodnienia, jest pokonywana z tak wielką determinacją, że