Sztandar Biblijny nr 247 – 2012 – str. 47
wiedza o Bogu napełni całą ziemię, tak jak wody napełniają głębiny i że nikt nie będzie musiał mówić do swego bliźniego, poznaj Pana? Nie żyjemy jeszcze w tym czasie. To ciągle należy do przyszłości. Jest to wspaniała obietnica Boża, której Izrael oczekuje, jeśli tylko spogląda we właściwym kierunku. Również chrześcijanie czekają na tę obietnicę, wszystkie narody jej oczekują.
Tak jak czytałem, błogosławieństwa mają przyjść nie tylko na Izrael, lecz także na pogan. Takie jest moje zrozumienie tego, co Biblia naucza, drodzy przyjaciele. Spójrzmy na wielkiego antytypicznego Mojżesza, na tego wielkiego antytypicznego Dawida, na wielkiego antytypicznego Melchizedeka; na tego wielkiego wspomnianego przez proroka Daniela, gdy powiedział: „W owym czasie powstanie [przejmie władzę] Michał [archanioł] książę wielki i nastanie czasu ucisku, jakiego nie było odkąd istnieją narody, aż do tego czasu; a tego czasu będzie wyzwolony Twój lud, każdy, kto będzie zapisany w księdze”. Bóg zapisuje tych, którzy są prawdziwymi Izraelitami; On ma księgę; On prowadzi listę i wy, i ja zdajemy sobie z tego sprawę. Wiemy, że nie żyjemy tutaj na próżno. Wy i ja wierzymy, że Ten Wielki, który nas stworzył, zaplanował dla nas coś więcej niż dla zwierząt. Co jest tą wspaniałą rzeczą, którą On nam zapewnił?
Nasze Pismo Święte mówi nam, że w tym nowym ustroju, który zostanie zainaugurowany, kiedy Michał przejmie władzę, Izrael będzie błogosławiony jako pierwszy, tak jak powiedział Bóg w Pismach, które przeczytaliśmy. I stanie się, jak Pan Bóg powiedział: „Po tych dniach uczynię przymierze nowe z domem Izraela i z domem Judy, nie według przymierza, jakie uczyniłem z nimi, kiedy wziąłem ich za rękę, aby wyprowadzić ich z Egiptu”. To będzie Nowe Przymierze, podobne do pierwszego, lecz o wiele bardziej chwalebne. Tak jak pierwsze przymierze miało pośrednika, tak i Nowe Przymierze będzie miało pośrednika, lepszego pośrednika. Tak jak Mojżesz prowadził lud właściwą drogą, tak również uczyni antytyp Abrahama, Izaaka i Mojżesza, większy niż Mojżesz. Nadchodzi Ten, który jest większy niż Mojżesz. On będzie Tym, przez którego wszystkie obietnice Boże nadejdą dla Izraela, a przez Izrael dla wszystkich ludzi.
Zgodnie z moim zrozumieniem, drodzy przyjaciele, Pismo Święte bardzo wyraźnie stwierdza, że to Nowe Przymierze będzie zawarte wyłącznie z Izraelem, a wszystkie narody świata, jeśli zapragną otrzymać błogosławieństwa tego Przymierza, będą musiały przyjść do Izraela. W ten sposób podczas panowania Mesjasza, które będzie trwało tysiąc lat, wszystkie narody będą dążyć do tego, by stać się częścią Izraela. I tak narody ostatecznie staną się częścią Izraela, jak Pismo Święte mówi – potomstwem Abrahama, napełniając całą ziemię, tak jak piasek na brzegu morza – a każdy, kto nie stanie się Izraelitą, kto nie osiągnie harmonii z Bogiem, z tym Boskim Prawem, z Nowym Przymierzem, zostanie unicestwiony we wtórej śmierci. Pismo Święte mówi, że przy końcu panowania Mesjasza, każdy będzie doskonały; wszyscy będą potomstwem Abrahama, a jego potomstwo będzie wtedy niczym gwiazdy na niebie i niczym piasek na morskim brzegu. Lecz podczas Jego panowania każdy, kto nie będzie słuchał tego Proroka, zostanie wytracony spomiędzy ludzi (Dz. 3:23).
Teraz zapewne zapytacie, dlaczego Bóg tak długo odwlekał? Otóż moi drodzy bracia, niezależnie od tego czy będę w stanie wyjaśnić wam tę kwestię, czy też nie, wszyscy uznajemy fakt, że Bóg odwleka. To odwlekanie trwa już trzy i pół tysiąca lat – od czasu obietnicy uczynionej Abrahamowi, od czasu gdy Bóg pod przysięgą zobowiązał się, że będzie błogosławił wszystkim narodom ziemi oraz że błogosławieństwo to przyjdzie przez potomstwo Abrahama – od tamtego czasu aż do dzisiaj, przez te 3500 lat, wasza wiara jako ludu nie ustała. W mojej ocenie jest to jedna z najbardziej cudownych rzeczy w dzisiejszym świecie – obserwować wiarę Izraela jako narodu. Moi drodzy przyjaciele, ja oceniam to jako cud. Żaden inny naród nie dokonał niczego podobnego. Żaden inny naród nie jest potomstwem Abrahama, zgodnie z tym, jak Bóg objawił tę sprawę.
Jak pamiętacie, Bóg zilustrował nam w pewien sposób to odwlekanie. Przymierze z Abrahamem zostało uczynione na długo przed urodzeniem się Izaaka. W podobny sposób Boskie obietnice dla Izraela, cielesnego Izraela, potomstwa Abrahama, są przez długi czas odraczane, a to w pewien konkretny sposób, którego nie będziemy mieli czasu w pełni omówić dzisiejszego popołudnia. Myślimy jednak, że obecnie nadszedł Boski właściwy czas, aby, jak czytamy w Psalmie 102, „Zmiłować się nad Syjonem, bo przyszedł czas naznaczony”. Czy wierzycie, że to Bóg założył wasz naród i że miał pewien cel, by to uczynić? Czy wierzycie w obietnice? Czy wierzycie, że Boskie obietnice jeszcze się wypełnią? Czy wierzycie, że Bóg może tego dokonać? Drodzy przyjaciele, obawiam się, że niektórzy Żydzi słabną w wierze odnośnie do tych obietnic. Boskie zamiary dojrzewają powoli, lecz jeśli Pismo Święte jest prawdziwe i my poprawnie je rozumiemy, to Mesjasz już wkrótce zostanie objawiony w mocy i wielkiej chwale, nie w widzialnej postaci dla ludzi, lecz jako duchowa istota niewidzialna dla człowieka. Pamiętacie, jak pisał Daniel: Ktoś jak Bóg – ktoś podobny do Boga, obdarzony mocą. O tak, drodzy przyjaciele, obdarzony mocą, mocą, by za pośrednictwem Izraela wypełnić wszystkie chwalebne obietnice Boże uczynione Abrahamowi i potwierdzone Izaakowi i Jakubowi.
… ciąg dalszy nastąpi
BS, 12, 44-46;