Sztandar Biblijny nr 237 – 2010 – str. 70
gwiazdy, William Miller, na początku XIX wieku dokonał dzieła nauczania prawdy na temat biblijnych proroctw związanych z czasami i okresami powrotu naszego Pana, klasa świątyni otrzymała swe ostateczne prorocze oczyszczenie (Dan. 8:14). To dokonało się w październiku 1846 roku, a proces oczyszczenia rozpoczął się w 1829 roku. Jest to proroczo przedstawione, jak następuje: 1290 „dni”, od 539 roku do 1829 roku, z Dan. 12:9-11; i koniec 2300 „dni” od 455 przed Chr. do 1846 roku, z Dan. 8:13,14. Wierni bracia doznali głębokiego przygnębienia po zawodzie doznanym w 1844 roku (doświadczenie antytypicznej jaskini przez Eliasza wśród oświeconego ludu Bożego, 1Król. 19:9; E 3, s. 398).
Z tego doświadczenia wyłonił się niezorganizowany zaczątek gorliwych, oświeconych, pełnych poświęcenia chrześcijan, trzymających się z dala od świata oraz różnych chrześcijańskich denominacji i oczyszczonych od kalających błędów związanych z fałszywymi doktrynami Rzymu i mszą (P 3, s. 119, 120). Skutek tej nowej i szeroko rozpowszechnionej dostępności Biblii w celu osobistego studiowania jest widoczny w tym końcowym dziele oczyszczania, postępującym od tamtego czasu wśród oświeconego ludu Bożego, gdzie intrygi kleru zostały zastąpione przez studiowanie Biblii, a bracia związali się z Panem i wzajemnie ze sobą przez miłość i osobiste przekonanie, a nie przez kler, wyznaniowe creda czy organizacje. Związana z tym czasem i sytuacją jest historia Mary Jones (1792) z Llanfillin w Walii (Wielka Brytania) i jej dążenia do posiadania Biblii. W wieku 15 lat, po zaoszczędzeniu odpowiedniej kwoty (co trwało siedem lat), poszła pieszo do miasta Bala, oddalonego o 40 kilometrów i nabyła Biblię od pastora Thomasa Charlesa. Ten epizod doprowadził do rozpowszechnienia Biblii na cały świat przez Towarzystwa Biblijne, które zostały utworzone jako bezpośrednia konsekwencja tego wydarzenia (zob. Mary Jones i jej Biblia). Wówczas Biblia nabrała nowego, głębszego znaczenia. Bóg naprawdę „wywyższył uniżonych” (Łuk. 1:52) i „wielmożne rzeczy Pan uczynił” z i przez Swój uniżony, wierny lud (Ps. 126:3; 1Sam. 12:24).
BS ’10, 69
PRAWDA ZRANIONA
„Myśli Moje nie są jako myśli wasze ani drogi wasze, jako drogi Moje, mówi Pan; ale jako wyższe są niebiosa niż ziemia, tak przewyższają drogi Moje drogi wasze, a myśli Moje myśli wasze” (Izaj. 55:8,9).
Ci, którzy twierdzą, że drugie przyjście Chrystusa oznacza koniec próby, spalenie tego świata i koniec nadziei dla biednej, upadłej ludzkości, są w wielkiej mierze odpowiedzialni za głębokie uprzedzenie, które istnieje na ten temat. Wśród tych, którzy znajdują się pod takim wpływem, niektórzy są bardzo sumienni i w pewnym sensie są studentami Biblii, lecz nie studiują według znajomości. Oni miłują Pana nie z powodu Jego charakteru objawionego w Jego planach, lecz pomimo ich błędnych wyobrażeń o Jego planach, a zatem i o Jego charakterze. Oni patrzą na pewne fragmenty Pisma Świętego ze złego punktu widzenia i nie są w stanie rozpoznać, które oświadczenia są symboliczne, a które literalne. Mamy nadzieję, że ten