ROZWAŻNY CZŁOWIEK

„Rozważny człowiek, gdy przewiduje zło, ukrywa się …” – Przypowieści 22:3.

      Niech nikt nie myśli, że można będzie uciec przed trudnościami i udrękami czasu wielkiego ucisku, którego cienie obecnie przesłaniają ziemię. Najwięcej i najlepsze, na co możemy liczyć w tym względzie, to złagodzenie warunków ucisku przez przejawianie mądrości pochodzącej z góry, o której Apostoł pisze, że „najpierw jest czysta, potem pokojowa… ustępliwa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców” (Jak. 3:17, KJV). Do takiego stopnia, do jakiego każda jednostka, w każdej życiowej sytuacji będzie postępować według tych zaleceń niebiańskiej mądrości, możemy być pewni, że w takim stopniu będzie otrzymywać Boską łaskę. A ta łaska gwarantuje odbiorcy, że „wszystkie rzeczy będą wspólnie działać dla jej dobra”.

      Najlepsze i najbardziej wartościowe lekcje, jakich każdy rodzic lub opiekun może w tym względzie udzielić tym, których ma pod swoją opieką, to przede wszystkim Złota Reguła – wszczepianie absolutnej sprawiedliwości – i nic mniej; po drugie, w dodatku do sprawiedliwości, przedstawionej w Złotej Regule, powinna być udzielana lekcja miłosierdzia, współczucia, sympatii, ducha uczynności. Trzecią lekcją w tym zakresie powinna być cichość, łagodność, cierpliwość i pobłażliwość. Czwartą lekcją powinna być oszczędność we wszystkim – unikanie marnotrawstwa – uświadomienie sobie, że tego, czego nie potrzebujemy my, może potrzebować ktoś inny.

      Sugerując powyższe lekcje mamy na myśli chrześcijańską podstawę, że nasi czytelnicy są dziećmi Boga, które karmią się ze Stołu Pańskiego duchowym, niebiańskim pokarmem i że oni starają się błogosławić swe rodziny przez uczenie ich w harmonii ze Słowem Pana.

      W zbliżających się skrajnych udrękach, takie przygotowanie charakteru będzie najlepszą spuścizną, jaką każdy rodzic może zostawić swemu dziecku. Akcje i obligacje nie będą w stanie zapewnić żywności; konta bankowe mogą okazać się niepewne, a posiadanie pieniędzy może być pokusą dla zdeprawowanych jednostek do obrabowania i zabicia; lecz dobry charakter nie może być odebrany. Jego posiadanie udzieli pewnej miary pokoju, bezpieczeństwa i ufności w Panu, które są bezcenne.

      Zalecamy, aby przed osiągnięciem dojrzałości nie nakłaniać nikogo do pełnego poświęcenia serca, życia, poświęcenia wszystkiego, co posiadają dla Pana i w służbie dla Niego. Życie dzieci Bożych w każdym przypadku powinno być „żywym listem, znanym i czytanym przez wszystkich ludzi” – a w szczególności przez ich własne rodziny. Ich życie powinno nie tylko świadczyć o zupełności ich poświęcenia się Panu, lecz także o pokoju, radości i pocieszeniu, które wynikają z tego, że „pokój Boży rządzi w waszych sercach… bądźcie wdzięczni” (Kol. 3:15, KJV). Fakt, że jesteście żywymi listami, bez pojedynczego słowa napomnienia, będzie wielką lekcją dla wszystkich, którzy znajdują się pod waszym bezpośrednim wpływem. Ponadto, będzie właściwe, gdy w dogodnym czasie opowiecie waszej rodzinie, przyjaciołom i sąsiadom o pocieszeniu, radości, pokoju i błogosławieństwie, które otrzymaliście przez zupełne przyjęcie Pana Jezusa Chrystusa i Posłannictwa Jego Słowa oraz wyrazicie, jak przyjemnie byłoby wam, gdyby wasi bliscy byli podobnie błogosławieni, pocieszeni i uleczeni na duchu.

      Jednakże byłoby lepiej, gdyby wasze dzieci i przyjaciele powstrzymywali się przed wyznaniem poświęcenia się Panu, które byłoby nieszczere. Jest już zbyt dużo nieszczerych wyznawców. Oni czynią szkodę sprawie Chrystusa, jak również szkodzą sobie samym, ponieważ gdy poświęcenie nie jest

poprzednia strona – następna strona