Sztandar Biblijny nr 235 – 2010 – str. 46

List do Galacjan 3:8 (KJV): „A Pismo, które przewidziało, że Bóg z wiary usprawiedliwia pogan, uprzednio zapowiedziało Abrahamowi: w tobie będą błogosławione wszystkie narody.” Jest to piękna obietnica i ona oferuje ostateczną nadzieję dla wszystkich, którzy będą słuchać jej mądrości. Zauważ dalej w ostatnim wersecie tego rozdziału (w.  29): „A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy”.

      Bóg wybrał szczególną klasę i umieścił ją na niebiańskich stanowiskach i obecnie ma ona przywilej pomocy Jezusowi w udzielaniu Jego błogosławieństw dla pozostałej części ludzkości. Jeśli wydostaniemy się z poglądów, których jesteśmy uczeni od dziewiętnastu stuleci i wejrzymy bezpośrednio w KSIĘGĘ, to stanie się jasne, że istnieje wielka różnica pomiędzy tym, co jest powiedziane o jednostkach, które zyskały niebiańską naturę z Chrystusem na Jego tronie oraz o tych, którzy zostaną wzbudzeni z grobów, by otrzymać błogosławieństwa i stanąć na sądzie w ziemskim Królestwie. Będzie to czas wielkiego wzbudzenia ziemskich zmarłych. Ew. Mateusza 7:12-14 mówi o zbawieniu: „Wszystko tedy, co chcielibyście, aby wam ludzie czynili, tak i wy czyńcie im; ten bowiem jest zakon i prorocy. Wchodźcie przez ciasną bramę; albowiem przestronna jest brama i szeroka droga, która prowadzi na zatracenie, a wiele ich jest, którzy przez nią przechodzą. A ciasna jest brama i wąska (uciążliwa) droga, która prowadzi do żywota; a mało ich jest, którzy ją znajdują. Zawsze robiły na mnie wrażenie słowa Jezusa z tego fragmentu, że nieliczni w ogóle znajdują tę bramę, nie wspominając już o podążaniu ścieżką, którą On kroczył. Naśladowanie Jezusa jest trudną rzeczą. Większość chrześcijan jest zainteresowana wychwalaniem, śpiewaniem i miłym niejasnym uczuciem, lecz zbyt mało mówi się o ofierze. Jednakże to jest wszystko, co Jezus kiedykolwiek na ten temat powiedział, ofiarując rzeczy tego świata dla obietnic przyszłego świata (Rzym. 12:1). Oczywiście, większość ludzkości nigdy nie została powołana, by znaleźć tę bramę; lecz obiecano im, że Jezus umarł za ich grzechy. Ostatecznie oni będą mieć sposobność uzyskania zbawienia; lecz najpierw Jezus musi wypełnić Swoją obietnicę wobec tych, „którzy byli przewidziani” i skompletować niebiańską część klasy Abrahama.

      Kiedy imperium szatana będzie wstrząsane aż do jego trzonu i rozpadnie się, wtedy rozpocznie się proces zmartwychwstania dla świata… i wówczas droga ludzi, którzy zaczną naśladować Jezusa, będzie zupełnie inna. Izajasz wyjaśnia to bardzo dobrze w rozdziale 35. Zauważ, że w tych dziesięciu krótkich wersetach on mówi o naprawieniu tego wszystkiego, co nieprawidłowe w nas… o przywróceniu wzroku niewidomym, słuchu głuchym itd., i nawet ziemia będzie błogosławiona, ponieważ ona także zostanie uwolniona od przekleństwa. Zamiast „wąskiej drogi” ofiary dla nielicznych wybranych, tutaj słyszymy o „drodze świętej”, która będzie przeznaczona dla nieświadomych, wędrujących ludzi, jak czytamy w wersetach 8, 9: „I będzie tam droga bita, nazwana drogą świętą. Nie będzie nią chodził nieczysty, będzie ona tylko dla Jego pielgrzymów. Nawet głupi na niej nie zbłądzi. Nie będzie tam lwa i zwierz drapieżny (taki jak kościół katolicki i jego kapłani) nie będzie po niej chodził, tam się go nie spotka. Lecz pójdą nią wybawieni.” Zauważ: wybawieni pójdą tą drogą. Pamiętaj, jak zostało zacytowane powyżej, że Jezus umarł jako okup za WSZYSTKICH, o czym będzie świadczone „we właściwym czasie” (1Tym. 2:6). Jest to następne kluczowe wyrażenie, ponieważ ono daje podstawę do wersetu 10, który zamyka ten rozdział. Izajasza 35:10: „I wrócą odkupieni przez PANA, a pójdą na Syjon z radosnym śpiewem. Wieczna radość owionie ich głowę, dostąpią wesela i radości, a troska i wzdychanie znikną”.

      Odkupieni Pana (Paweł mówi, że to obejmuje WSZYSTKICH) skąd powrócą? Z grobu – ze stanu śmierci – z położenia, w którym byli przeklęci, jak powiedziano Adamowi: „umierając umrzesz” (1Moj. 2:17; 3:17-19). Wszystkie jego dzieci (co obejmuje i nas) zostały przeklęte w jego biodrach, ponieważ on zgrzeszył i wtedy stał się niedoskonały, a niedoskonały ojciec nie może spłodzić doskonałych dzieci (Psalm 51:7). To dlatego w 1Kor. 15:45 o Jezusie mówi się jako o ostatnim lub Drugim Adamie, ponieważ On powstał i zajmie miejsce Adama oraz stanie się nowym Ojcem dla upadłego, umierającego świata i dokona dla nich tego, czego Adam nie zdołał, mianowicie, udzieli im życia (1Kor. 15:45-47).

      Mam nadzieję, że to wszystko okaże się dla ciebie pomocne. Mam wielką nadzieję co do twojej osoby, ponieważ twoja miłość do Boga świeci z twoich słów i objawia się w nich. Spodziewam się, że zdobędziesz przekonanie, które Pan chce abyś miał, że jesteś tym, za którego umarł Chrystus i zostałeś pociągnięty z miejsca, w którym starałeś się wzrastać, lecz nie mogłeś. Duch jest świętym usposobieniem Boga i wzrasta w twoim sercu. Niech Pan błogosławi cię i ochrania.
SB ’10, 44-46;

poprzednia stronanastępna strona